Mήπως συμπεριφέρεσαι σαν παιδί κατά τη διάρκεια της καραντίνας;


0
(0)

Είναι φυσιολογικό ή όχι

Δεν είναι λίγοι οι ενήλικες που κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού στράφηκαν στη φωλιά τους και όταν λέμε φωλιά, εννοούμε το πατρικό τους και την “αγκαλιά” των γονιών τους.

Ανεξαρτήτως ηλικίας και ανεξαρτήτως πότε “εκοψες τον ομφάλιο λώρο” από τους γονείς σου, στέκεσαι στα πόδια σου και μένεις μόνος, είναι κοινό μυστικό πως σχεδόν όλοι, στα δύσκολα, αναζητούμε συνήθως τη μητρική στοργή. Γιατί μια μαμά -κυρίως οι Κύπριες- τείνουν να καλομαθαίνουν τα παιδιά τους, ενώ η πατρική φιγούρα στην πλειοψηφία αποπνέει ένα αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς.

Οπότε, έχοντας τα πιο πάνω ως δεδομένα, δεν είναι καθόλου παράξενο που κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού, ουκ ολίγοι ενήλικες αναζήτησαν φροντίδα από τους γονείς τους και στράφηκαν κοντά τους, παρά τις κρατικές συστάσεις πως αυτό δεν ήταν ενδεδειγμένο, καθώς λόγω ηλικίας ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες και χρειάζονται  περισσότερο προστασία.

Φυσικά, κανείς, μα κανείς, δεν έχει πρόθεση να θέσει κανέναν σε κίνδυνο, οπότε σε όσους το επέτρεψαν οι συνθήκες επέστρεψαν κοντά στους δικούς τους. Και ο λόγος δεν είναι μόνο για να νιώσουν ασφάλεια και οικειότητα μέσα σε αυτή την περίεργη κατάσταση που όλοι βιώνουμε, αλλά και για να είναι δίπλα τους. Γιατί πάντα στα δύσκολα όλοι έχουμε ακόμη περισσότερο την ανάγκη να αισθανθούμε μέλη μιας οικογένειας.

Το Recovery Centre στο Ηνωμένο Βασίλειο εξέτασε δεδομένα και φαίνεται να επιβεβαιώνει την παραπάνω υπόθεση, κρούει όμως εν μέρει τον κώδωνα του κινδύνου και προειδοποιεί πως μία τέτοια πρακτική ενδεχομένως να κρύβει παγίδες. Καθώς δεν είχαν όλοι ιδανικά παιδικά χρόνια, αλλά ούτε και γονείς που ήταν συνεχώς υποστηρικτικοί και στοργικοί. Σε μία τέτοια περίπτωση, κάποιοι άνθρωποι πιθανώς ασυνείδητα να προστρέξουν στους γονείς τους για να αισθανθούν την απαιτούμενη ασφάλεια, όμως οι συγκρούσεις του παρελθόντος αλλά και τα παιδικά τραύματα μπορούν ανά πάσα ώρα και στιγμή να επανέλθουν στην επιφάνεια.

Συμπερασματικά, το να αναζητούμε ασφάλεια και σιγουριά είναι ανθρώπινο και απολύτως λογικό.

Παρόλα αυτά, εκείνο που έχει σημασία είναι να αναρωτηθούμε εκείνη τη στιγμή όσο πιο ψύχραιμα μπορούμε: Τι μας συμβαίνει; Τι είναι αυτό που νιώθουμε; Τι ακριβώς θέλουμε; Πώς μπορούμε να το πετύχουμε μένοντας μακριά από επιπλέον σκοτούρες; Να προσπαθήσουμε δηλαδή να καταστήσουμε το ασυνείδητο, συνειδητό. Να δούμε ενεργητικά τι μας συμβαίνει, να εξοικειωθούμε με αυτό και εν συνεχεία να κάνουμε τη σωστή επιλογή.

Επιμέλεια: MyLife Team

Πηγή:mylife.com.cy 

0

Πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η ανάρτηση;

Κάντε κλικ σε ένα αστέρι για να το αξιολογήσετε!

Μέση βαθμολογία 0 / 5. Πλήθος ψήφων 0

Δεν υπάρχουν ψήφοι μέχρι τώρα! Γίνετε ο πρώτος που θα αξιολογήσει αυτήν την ανάρτηση.

About energinews (admin)

Ο Μανόλης Παπαδάκης γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1988 στο νησί της Κρήτης όπου ζει μέχρι και σήμερα. τελείωσε το λύκειο (ΤΕΕ) ηλεκτρολόγος αλλά παράλληλα ασχολήθηκε και με την μουσική και ιδιαίτερα με την παράδοση της Κρήτης. Επίσης ήταν για 6 χρόνια ηχολήπτης παραγωγός του ράδιο Βερενίκη 89.5 και από της 25 Απριλίου του 2019 είναι ραδιοφωνικός παραγωγός στο ράδιο Λασίθι 92.3 και είναι ιδιοκτήτης της ενημερωτικής ιστοσελίδας www.energinews.gr