ΦΩΦΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ : ΤΟ «ΝΕΟ», Η «ΠΡΑΣΙΝΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ» ΕΧΕΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ


0
(0)

Φίλες και Φίλοι,

Με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια ημέρα του Περιβάλλοντος ξεκινάμε τις διαδικτυακές συζητήσεις με την «Πράσινη Συμφωνία».

Για το Κίνημα Αλλαγής η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αναπτυξιακής μας πολιτικής.

Είμαστε εξ’ άλλου οι πρώτοι που μιλήσαμε χρόνια πριν για μια άλλη κατεύθυνση στην ανάπτυξη, για την Πράσινη Ανάπτυξη.

Με την πρόσφατη υγειονομική κρίση, ήρθαν στην επιφάνεια όλα τα προβλήματα που απειλούν το μέλλον της ανθρωπότητας.

Η στρεβλή ανάπτυξη, οι μεγάλες ανισότητες και φυσικά το μείζον θέμα της κλιματικής αλλαγής. Που απειλεί ευθέως τον πλανήτη με ακραίες καιρικές συνθήκες, με αφανισμό της βιοποικιλότητας, με προβλήματα στην διατροφική αλυσίδα.

Είναι η ώρα να αποδειχθεί αν η πανδημία μας έκανε σοφότερους.

Τώρα που έρχονται οι αποφάσεις για το Πρόγραμμα Ανασυγκρότησης, πρέπει να οικοδομήσουμε το μέλλον σε μια νέα, στέρεη βάση, φέρνοντας την προστασία του Περιβάλλοντος στο επίκεντρο του νέου παραγωγικού μοντέλου.

Να απαντήσουμε στην κρίση με ένα ισχυρό Πρόγραμμα Ανάπτυξης.

Ανάπτυξη που είναι Βιώσιμη, Κλιματικά Προστατευτική και Κοινωνικά Δίκαιη.

Όλο αυτό το διάστημα πιέσαμε και στην Ευρώπη , σε αυτή την κατεύθυνση μέσα από το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Γι΄ αυτό και θεωρούμε ως ιδιαίτερα θετικό ότι η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για το σχέδιο ανασυγκρότησης για την μετά COVID-19 περίοδο, θα βασίζεται στην Πράσινη Συμφωνία.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Commission τα ευρωπαϊκά κράτη σήμερα δεν πρέπει να λογίζονται ως ένας απλός μηχανισμός «διάσωσης» μιας ξεπερασμένης κανονικότητας.

Αλλά αντίθετα οφείλουν να διαμορφώσουν ένα πράσινο, κοινωνικά υπεύθυνο και δίκαιο, Εθνικό Σχέδιο Βιώσιμης Ανάπτυξης.

Εθνικό Σχέδιο που πρέπει να έχει συγκεκριμένους και χρονικά προσδιορισμένους στόχους, σε «ανοιχτή γραμμή» με τους φορείς της Κοινωνίας και τους πολίτες.

Φίλες και Φίλοι,

Έρχεται η κρίσιμη ώρα των αποφάσεων για όλους μας.

Δυστυχώς η χώρα μας δεν ξεκινά με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις.

Αρκετά με τα απαρχαιωμένα οικονομικά μοντέλα, του πελατειασμού και της συντήρησης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συζήτηση για ιδιωτικοποίηση του νερού. Εμείς ξεκαθαρίζουμε ότι είμαστε κάθετα αντίθετοι. Το νερό είναι δημόσιο αγαθό, δεν πωλείται και η διαχείρισή του ανήκει στον Δημόσιο τομέα.

Δεν έχουν προχωρήσει οι απαιτούμενες αλλαγές για την εφαρμογή ενός ανταγωνιστικού και εξωστρεφούς παραγωγικού προτύπου, που στηρίζεται στην αναβάθμιση της εργασίας και την ποιοτική και πολύπλευρη γνώση του ανθρώπινου δυναμικού.

Δεν επιτρέπεται να χάσουμε την τελευταία ίσως ευκαιρία που θα δοθεί-όπως ελπίζουμε και αγωνιζόμαστε-με τις Ευρωπαϊκές αποφάσεις για να κάνει η χώρα μας μια ΝΕΑ ΑΡΧΗ.

Για μας είναι η ώρα για μια καινούργια πρόταση πολιτικής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Για μια ΝΕΑ ΑΛΛΑΓΗ.

Επεξεργαζόμαστε και θα παρουσιάσουμε τις δικές μας κατευθύνσεις για το Πρόγραμμα Ανασυγκρότησης της χώρας.

Έτοιμοι για ένα ανοιχτό και ειλικρινή διάλογο με όλες τις πολιτικές, αλλά και τις παραγωγικές και κοινωνικές δυνάμεις της χώρας.

Προτεραιότητες μας για την εφαρμογή των νέων πολιτικών για το κλίμα και το περιβάλλον είναι:

Η ενεργειακή μετάβαση με την ενίσχυση διασύνδεσης των ΑΠΕ, ώστε να καλύψουν το 60% της ζήτησης στον ηλεκτρισμό ως το 2030 και το 80% ως το 2050.

Η εξοικονόμηση ενέργειας, με την παροχή φορολογικών κινήτρων για την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων.

Η μετάβαση στην αειφόρο κινητικότητα, που σημαίνει αξιοποίηση και επέκταση στην χρήση των τραίνων στις μετακινήσεις.

Η μεταρρύθμιση της αγροτικής πολιτικής, με στόχο τις βιώσιμες μεθόδους παραγωγής, την διαφορετική και ποιοτική διατροφή, την μείωση της σπατάλης τροφίμων, την διατήρηση της βιοποικιλότητας.

Σύνδεση και οργάνωση του Τουρισμού με την πράσινη ανάπτυξη, δηλαδή να εντάξουμε τις αρχές της αειφορίας στον Τουρισμό.

Η επεξεργασία και εφαρμογή, νέου ολοκληρωμένου Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Απορριμμάτων για την πρόληψη της δημιουργίας αποβλήτων, και περαιτέρω για την επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και σε άλλες μορφές ανάκτησης τους. Αρκετά πια με την διάθεση των αποβλήτων στους ΧΥΤΑ.

Η Χρηματοδότηση των Αλλαγών με πόρους του Ταμείου Ανασυγκρότησης, για την στήριξη προγραμμάτων αναδάσωσης, αντιπλημμυρικής προστασίας, διεύρυνσης των πράσινων χώρων για τις πόλεις.

Φίλες και Φίλοι,

Αυτά είναι για μας βασικά σημεία για την «Πράσινη Συμφωνία».

Που πρέπει να γίνουν πράξη με την συνέργεια ΟΛΗΣ της Κοινωνίας.

Η ενεργειακή μετάβαση, οι αλλαγές που απαιτούνται δεν μπορεί να αφήνουν κανένα πολίτη, καμία περιοχή «πίσω».

Και δεν μπορεί να αφορούν μόνο τους μεγάλους και ισχυρούς με απαγορευτικές διατάξεις για την συμμετοχή ΟΛΩΝ ,στην δημιουργία του «νέου».

Το «νέο», η «Πράσινη Συμφωνία» για μας έχει και τη σφραγίδα της Κοινωνικής Δικαιοσύνης.

Και για να γίνουμε απόλυτα σαφείς:

1ον)Λέμε ναι στην Δίκαιη ενεργειακή μετάβαση.

Η «απολιγνιτοποίηση» δεν μπορεί να αφήσει πίσω της κοινωνική και οικονομική «έρημο» στη Δυτική Μακεδονία ή στην Μεγαλόπολη.

Ο κ. Μητσοτάκης εξήγγειλε μια βίαιη μετάβαση, χωρίς κανένα πρόγραμμα, χωρίς καν πόρους για το μέλλον των περιοχών και των κατοίκων τους.

Εμείς παρεμβαίνουμε ενεργά! Προτείνουμε εναλλακτικές δράσεις τοπικής ανάπτυξης και προετοιμασίας του ανθρώπινου δυναμικού για την αξιοποίηση τους.

Χρειάζονται 300 εκατ. Ευρώ τον χρόνο για 15 χρόνια. Με πόρους που πρέπει και μπορεί να αντληθούν από το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών και φορολόγησης των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα.

2ον)Λέμε ναι στην ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

Αλλά η Κυβέρνηση με τον Νόμο που ψήφισε στη Βουλή, την «προορίζει» μόνο για τα μεγάλα συμφέροντα.

Καταστρατηγεί κάθε έννοια «ενεργειακής δημοκρατίας» , υπονομεύοντας και αυτή ακόμη την προοπτική της προσπάθειας.

Είναι ανεπίτρεπτο . Εμείς θα επιμείνουμε να επιτραπεί στους Δήμους, στις ενεργειακές κοινότητες, στους αγρότες, να παράγουν , να καταναλώνουν, να αποθηκεύουν, να πωλούν και να μοιράζονται την δική τους ενέργεια. Ώστε να μειωθεί το κόστος στην παραγωγή και η προμήθεια ηλεκτρισμού.

3ον) Ναι χρειάζεται να ενισχύσουμε κλάδους και επιχειρήσεις για να ανταποκριθούν στα νέα δεδομένα.

Όμως θα πρέπει να αποδέχονται και τους νέους κανόνες.

Να υλοποιήσουν συγκεκριμένους στόχους περιβαλλοντικής και κοινωνικής ευθύνης, όπως είναι η μείωση του ανθρακικού τους αποτυπώματος, η εξοικονόμηση ενέργειας, η ανακύκλωση των προϊόντων τους.

4ον ) Ναι να εντάξουμε τις αρχές της αειφορίας στον τουρισμό. Για να ανθίσουν δίπλα και γύρω από αυτόν δεκάδες επαγγέλματα και δραστηριότητες, που θα απαιτήσουν νέες τεχνολογίες και μοντέλα συνεργασίας των επιχειρήσεων από όλους τους κλάδους, από τη μεταποίηση και το μάρκετινγκ μέχρι τον πρωτογενή τομέα και την ψυχαγωγία – όλα με εγγυήσεις ποιότητας και πράσινη σφραγίδα. Έτσι θα γίνει η στροφή από τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού μαζί με τον τουρισμό.

Η «Πράσινη Συμφωνία» , το νέο σχέδιο Βιώσιμης Ανάπτυξης απαιτεί:

Θεσμούς και κοινωνικές υπηρεσίες υποστήριξης στην πράξη.

Κανόνες ίδιους για όλους και υποχρεώσεις …για όλους χωρίς εξαιρέσεις.

Δηλαδή με ισονομία, αξιοκρατία, διαφάνεια, λογοδοσία.

Ώστε πραγματικά να πείθει, να ευαισθητοποιεί, να στρατεύει όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας μας.

Αυτές είναι οι δικές μας βασικές κατεύθυνσης πολιτικής.

Που εν όψει της Συνδιάσκεψης μας θέτουμε σε ανοιχτό διάλογο με τους φορείς, αλλά και όλους τους προοδευτικούς πολίτες.

Για να διαμορφώσουμε μαζί το Προοδευτικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης της χώρας μας.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΦΩΦΗΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΟΥ ΣΚΑΪ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΠΑΥΛΟ ΤΣΙΜΑ (ΑΥΡΙΟ 05/06, ΩΡΑ 10:30)

Η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, Φώφη Γεννηματά, θα παραχωρήσει συνέντευξη στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ και την εκπομπή « Ημερολόγιο » με τον δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα αύριο Παρασκευή 5 Ιουνίου και ώρα 10:30.

ΟΜΙΛΙΑ ΧΑΡΑΣ ΚΕΦΑΛΙΔΟΥ, ΤΟΜΕΑΡΧΗ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ Ν/Σ ΠΑΙΔΕΙΑΣ «ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ»

«Κυρία Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, κυρία Υφυπουργέ,

Θα συνεχίσω την ομιλία μου από εκεί που την άφησα την Τρίτη, στο κεφάλαιο Γ΄, προσπαθώντας και με τις προτάσεις, αλλά και με τους προβληματισμούς μας, να βοηθήσουμε στο να υπάρξει ένα, όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένο, αποτέλεσμα σε αυτήν την κουβέντα που γίνεται εδώ σήμερα.

Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση: είναι γεγονός ότι μέσα από τις διατάξεις βελτιώνεται η υπάρχουσα κατάσταση, όμως, υπάρχει το άρθρο 28, το οποίο πραγματικά μας προβληματίζει πάρα πολύ και είναι η επιλογή των Συντονιστών ΕκπαίδευσηςΞέρετε ότι η πάγια θέση μας είναι απολύτως αρνητική στον Νόμο επιλογής στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και περιμένουμε εδώ και 10 μήνες από το Υπουργείο, να έρθει με νομοθετική ρύθμιση που θα βάλει τέλος σε αυτή την απαράδεκτη κατάσταση. Περιμέναμε ότι στο πλαίσιο αυτού του νομοσχεδίου θα έχετε πρόταση, κυρία Υπουργέ. Το παραπέμπετε για αργότερα.

Κεφάλαιο για αξιολόγηση:. Δίλημμα, είστε υπέρ ή κατά της αξιολόγησης δεν μπαίνει. Το ότι είμαστε υπέρ της αξιολόγησης φάνηκε και από τον τρόπο που πριν από 10 χρόνια ανοίξαμε αυτό το μεγάλο θέμα, με πάρα πολλές κόντρες, με πολύ δύσκολους αγώνες. Εμείς διαφωνούμε με τη δική σας αποσπασματική λογική, σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση, γιατί στην πραγματικότητα το περιεχόμενο αυτής της υποτιθέμενης αξιολόγησης, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια συνέχεια της πολιτικής του κ . Γαβρόγλου, με μικροβελτιώσεις. Μιας πολιτικής που έρχεται υποτίθεται να λειτουργήσει στη βάση μιας ανταγωνιστικής λογικής. Εάν πράγματι το Υπουργείο Παιδείας θέλει αξιολόγηση έχει έναν δρόμο μπροστά του, που δεν είναι άλλος από το να εφαρμόσει τον Ν.3848 του 2010 άρθρο 32.

Χρειάζεται η αξιολόγηση των στελεχών της παρεχόμενης εκπαίδευσης; Εννοείται. Δομές, περιεχόμενο, προγράμματα, διδακτικές μεθοδολογίες, διοίκηση των εκπαιδευτικών, βιβλία, υποδομές, όλα αυτά πρέπει να αξιολογηθούν με στόχο μόνο τη βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου.

Η κατάκτηση της ποιότητας, που τόσο συχνά το λέμε, προϋποθέτει συστήματα αξιολόγησης, προϋποθέτει επανατροφοδότηση με πληροφορίες. Πρέπει να γίνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα και να περιλαμβάνει όλους τους συντελεστές και τις λειτουργίες της εκπαίδευσης. Άρα συνολική αξιολόγηση της αρχιτεκτονικής, του μοντέλου, της δομής, των λειτουργιών, του περιεχομένου, του ανθρώπινου παράγοντα. Εάν θέλουμε ένα σύγχρονο και δημοκρατικό σχολείο, που δεν θα έχει αυταρχικές και συγκεντρωτικές δομές και λειτουργίες, που δεν θα έχει τιμωρητική διάθεση, πρέπει να είναι ένα σχολείο ανοιχτό, δημιουργικό, παιδευτικό και τελικά αποτελεσματικό.

Έχουμε προτείνει και έχουμε ψηφίσει νόμους για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών δομών και συστημάτων, για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, του εκπαιδευτικού έργου, τις επιδόσεις των μαθητών στις σχολικές μονάδες, για την αξιολόγηση της σχολικής αποτελεσματικότητας.

Έχουμε νομοθετήσει, επιτρέψτε μου να σας θυμίσω, διενέργεια εξετάσεων ΑΣΕΠ για την πρόσληψη του εκπαιδευτικού προσωπικού, Ν.2525/1997, τον Ν.3848/2010, για την αξιοκρατική επιλογή στελεχών εκπαίδευσης, τον Ν.3966/2011, για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των διευθυντών των Πρότυπων και Πειραματικών σχολείων, τον Ν. 4142/2013, για την ίδρυση και λειτουργία της ΑΔΙΠΠΔΕ, την εφαρμογή υπουργικής απόφασης του 2013, για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, την έκδοση του Π.Δ. 152/2013, για την αξιολόγηση των στελεχών εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών των σχολικών μονάδων, την αξιολόγηση του 2010-2012 από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο στην αρχή και κατόπιν από το ΙΕΠ, με εξωτερικούς αξιολογητές, σε ό,τι αφορά το ωρολόγιο αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών.

Επίσης, με τη διαδικασία που εφαρμόστηκε το 2011 για τους εκπαιδευτικούς, μέσω της αξιολόγησης είχαμε την αντικειμενική επιλογή στελεχών. Δεν έπεσε ούτε ένας πίνακας επιλογής στελεχών στη Δικαιοσύνη. Συνολικά, 2.000 στελέχη που ήταν εκπαιδευτικοί στα Πρότυπα και Πειραματικά σχολεία αξιολογήθηκαν, καθώς και 900 στελέχη εκπαίδευσης, σχολικοί σύμβουλοι και διευθυντές εκπαίδευσης, μέσω του Προεδρικού Διατάγματος 152/2013. Για τον λόγο αυτό, μαζί με την ιδεοληψία που χαρακτήριζε την προηγούμενη κυβέρνηση, ήρθε και κατήργησε όλους τους αντίστοιχους Νόμους, τιμώρησε αυτά τα στελέχη, κατήργησε τον θεσμό των Σχολικών Συμβούλων, κατήργησε τα Πρότυπα και Πειραματικά και τις δομές εκπαίδευσης και επιμόρφωσης, τα περίφημα ΠΕΚ. Έρχεστε εσείς ως Νέα Δημοκρατία, με προεκλογικές εξαγγελίες και 10 μήνες μετά την εκλογική σας νίκη, διατηρείτε όλο το νομοθετικό πλαίσιο των υπουργών Μπαλτά, Φίλη και Γαβρόγλου. Ξεκάθαρα, η πρότασή μας είναι αξιολόγηση όλων των συντελεστών εκπαίδευσης, υπάρχουν 17 δείκτες ποιότητας των σχολείων και δημιουργία συστήματος επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών.

Άρθρο 38:Σύμβουλος Σχολικής Ζωής, τον οποίο εισάγεται πιλοτικά και δυστυχώς, αυτή η διάταξη έχει και ασαφείς και επικαλύψεις αρμοδιοτήτων. Σε ποιο χρόνο θα λειτουργεί, πώς θα είναι το ωράριο του, ποια θα είναι τα προσόντα του, με ποια θέματα θα ασχολείται και σε ποια θα έχει αποφασιστική αρμοδιότητα; Έχουμε την απορία, γιατί δεν βλέπουμε να αποτελεί βαθμό υπηρεσιακής εξέλιξης, σε σχολικό επίπεδο. Δεν μπορεί να είναι στέλεχος διοίκησης. Μπορεί να είναι άραγε στέλεχος επιστημονικής καθοδήγησης; Δεν φαίνεται να υπάρχουν διαφορές, ως προς τις εργασιακές του συνθήκες. Άρα, θεωρούμε ότι όλο αυτό είναι μια ad hoc προσπάθεια κάλυψης θεμάτων ασφάλειας στο σχολείο, χωρίς όμως προοπτική, όπως ορίζεται και η επικάλυψη των αρμοδιοτήτων φαίνεται καθαρά στο άρθρο 39, με τη σύσταση επιτροπών ή ομάδων εργασίας για την πρόληψη, ανατροπή και αντιμετώπιση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού. Δυστυχώς η ανυπαρξία πρότασης δομών εποπτείας και καθοδήγησης, αλλά και επιμόρφωσης, εμφανίζουν τέτοιες προτάσεις ευρεσιτεχνίας, όπως είναι αυτή του πρώην Εκπαιδευτικού Εμπιστοσύνης, που τον αποσύρετε ως ορολογία, αλλά επανέρχεται με νέο όνομα, καταδεικνύοντας την παντελή απουσία πολιτικής σχεδιασμού και περιγραφής καθηκοντολογίου, αλλά και ασυνέπειας ως προς τις προεκλογικές σας υποσχέσεις, για την επαναφορά του θεσμού των Σχολικών Συμβούλων.

Άρθρο 39: μεγάλο το θέμα του σχολικού εκφοβισμού, χρόνιο και νοσηρό φαινόμενο. Έχει πάρει διαστάσεις εντός των σχολείων, τα τελευταία χρόνια και η εντελώς αόριστη διάταξη, που εξουσιοδοτεί γενικώς και αορίστως την κυρία Υπουργό να λάβει μέτρα, δεν νομίζω ότι κανένας από εμάς μπορεί να πει, ότι αποτελεί στοχευμένη αντιμετώπιση του προβλήματος.

Άρθρο 50: ρυθμίσεις για τη λειτουργία των σχολικών μονάδων. Είναι το θέμα με τα μέγιστα και τα ελάχιστα όρια των τμημάτων των νηπιαγωγείων και των δημοτικών. Εδώ, όταν έχουμε περάσει δύο μήνες πανδημία και όταν έρχεστε και νομοθετείτε μέσα στον καιρό της πανδημίας, είναι τουλάχιστον άστοχο, να μην ακολουθείτε τους ειδικούς. Οι ειδικοί λένε «κρατάτε τις αποστάσεις, μείνετε ασφαλείς». Εσείς εδώ λοιπόν, θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να σκεφτείτε, ποιος είναι ο βέλτιστος αριθμός των παιδιών μέσα σε μία τάξη. Υπάρχει όντως, θέμα άνισων συνθηκών, αφού ο μέσος όρος κυμαίνεται στην πραγματικότητα γύρω στους 20 μαθητές ανά τμήμα και αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι σε κάποια τμήματα θα έχουμε πολύ μικρότερο αριθμό παιδιών και σε κάποια άλλα, οι συνθήκες θα είναι ασφυκτικές. Επομένως, θεωρούμε ότι πρέπει να εξεταστεί συνολικότερα το θέμα των δικτύων των σχολείων και των δυνατοτήτων που έχουν, γιατί ο Σεπτέμβρης είναι πάρα πολύ κοντά.

Άρθρο 52: συμβολίζει τη συνέχιση της πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ. Είναι το άρθρο, που δίνει παρατάσεις θητείας στα στελέχη της εκπαίδευσης. Είναι η αποθέωση της αναξιοκρατίας. Είναι η τρίτη χρονιά, που παρατείνεται η θητεία της. Δύο χρονιές η κυρία Κεραμέως, μία χρονιά ο κ. Γαβρόγλου. Αυτοί όλοι είναι διευθυντές διεύθυνσης, έχουν επιλεγεί μέσα από ένα αντισυνταγματικό σώμα και ρωτώ όλους σας. Η παράταση με την αριστεία, τι σχέση μπορεί να έχουν; Η χωρίς καμία ιεράρχηση πολιτική του Υπουργείου Παιδείας, που παραπέμπει το θέμα διαρκώς στο μέλλον και σε μελλοντική νομοθέτηση είναι ή ανικανότητα ή ατολμία, να καταργήσει τον Ν.4547/2010 του κ. Γαβρόγλου. Όλο αυτό δυστυχώς, θα το πληρώσει ξανά η εκπαίδευση, θα το πληρώσουν ξανά τα σχολεία, οι μαθητές, οι πολίτες, η διοίκηση της εκπαίδευσης. Δεν μπορείτε να κρατάτε μετά από τρία χρόνια, 900 στελέχη της εκπαίδευσης τιμωρημένα, ανθρώπους οι οποίοι είναι οι μόνοι που έχουν αξιολογηθεί και οι μόνοι οι οποίοι έχουν επιμορφωθείΌλο αυτό κυρία Κεραμέως, δείχνει ότι είναι μια πολιτική αναξιοκρατίας, μία πολιτική αδιαφάνειας και μία πολιτική κατά της Αριστείας.

Δεν γίνεται ούτε μία αναφορά στην τεχνική εκπαίδευση, στην Ειδική Αγωγή, στα μειονοτικά σχολεία, στα σχολεία των μεταναστών. Είναι θέμα ουσίας, αλλά θέμα και πολιτικής αντίληψης και της εποχής, αλλά και των απαιτήσεων και των λύσεων και των προτάσεων, που απαιτούν οι πολίτες, που αγωνιούν και θέλουν λύση σε όλα αυτά, που συμβαίνουν στην καθημερινότητά τους.

Κεφάλαιο Α – μέρος β΄- Ανάδειξη των πρυτανικών αρχών: Στα ΑΕΙ αλλάζει το καθεστώς διοίκησης. Μεταξύ άλλων, έχουμε ενιαίο ψηφοδέλτιο για τις πρυτανικές εκλογές, ηλεκτρονική ψηφοφορία, προβλέπεται η ίδρυση ξενόγλωσσων προπτυχιακών, θερινών προγραμμάτων, κοινών προγραμμάτων σπουδών ελληνικών και αλλοδαπών ΑΕΙ και από τη συζήτηση με τους φορείς, για άλλη μια φορά, αναδεικνύεται ότι ακόμη και οι πανεπιστημιακοί μιλάνε για διορθωτικές κινήσεις, χωρίς συνολικό σχέδιο, σε ό,τι αφορά την οργάνωση τη λειτουργία και τη διοίκηση των ΑΕΙ και φυσικά, τονίζουν αυτό το οποίο έχει γίνει πια κοινός τόπος σε αυτό το νομοσχέδιο, ότι δεν έχει προηγηθεί διάλογος για τα θέματα αυτά. Εσείς, το γνωρίζουμε πια όλοι, αποφεύγετε τον εθνικό διάλογο. Το καταλαβαίνουμε, είναι κουραστικό, είναι επίπονο, αλλά τουλάχιστον το αποτέλεσμα δεν θα ήταν άλλη μια προχειρότητα, που θα μείνει στα συρτάρια του Υπουργείου για τον επόμενο.

Στα άρθρα 65 – 67: 4ετής θητεία του πρύτανη, με την πρόβλεψη να μην υπάρξει επόμενη θητεία. Οι αρμοδιότητες των πρυτάνεων αφήνονται στην απόφαση του κάθε ΑΕΙ, επαναφορά 4ετούς θητείας. Όλα αυτά ακούγονται απολύτως ρεαλιστικά. Η ΠΟΣΔΕΠ όμως, γιατί οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά, επιμένει ότι η πρόβλεψη για δύο θητείες συνολικά, πρέπει να μετρήσει από φέτος και να ισχύσει από τους ήδη υπηρετούντες. Εσείς την ΠΟΣΔΕΠ δεν την ακούτε και φαντάζομαι, ότι πάντα στο «πλαίσιο της καλής νομοθέτησης», είναι αυτό που κάνετε με το άρθρο 108, όπου προσπαθείτε να κρύψετε μέσα στις μεταβατικές διατάξεις, αυτό που οφείλατε να μνημονεύσετε στο άρθρο 66, δηλαδή ότι εσείς αποφασίσατε, ότι δεν θα υπολογιστούν οι προηγούμενες θητείες πρυτάνεων και αντιπρυτάνεων και έτσι και το καθήκον σας έχετε κάνει και αυγά δεν χρειάζεται να σπάσετε και οι πρυτάνεις είναι ευχαριστημένοι. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα θα συνταξιοδοτηθούν ως πρυτάνεις. Εγώ απορώ, υπάρχει τέτοια απροθυμία στην ακαδημαϊκή κοινότητα;

Άρθρο 68, Σώμα των Εκλεκτόρων: Η προτεινόμενη σύνθεση του σώματος των εκλεκτόρων για την ανάδειξη των πρυτανικών αρχών, αποκλείει ένα πολύ μεγάλο μέρος του μόνιμου προσωπικού διδασκόντων από τις διαδικασίες ανάδειξης των ανώτατων οργάνων διοίκησης των ιδρυμάτων. Δεν συμβαίνει μόνο στην εκλογή του πρύτανη, συμβαίνει και στην εκλογή του κοσμήτορα και του προέδρου και αναπληρωτή προέδρου του τμήματος. Η αλλαγή δε αυτή, σε ό,τι αφορά όλες τις άλλες εκλογές εκτός του πρύτανη, αιφνιδίασε διότι προέκυψε εκτός διαβούλευσης και όσο και αν θεωρούμε – και σωστά – ότι ήταν προβληματική η διαφοροποιούμενης βαρύτητας ψήφος, άλλο τόσο προβληματικός είναι ο αποκλεισμός του ακαδημαϊκού προσωπικού, που ασκεί διδακτικό έργο και αναφέρομαι στους ΕΕΠ, ΕΔΙΤ, ΕΤΕΠ. Όταν μάλιστα, ακούμε ότι τους αναγνωρίζετε την ικανότητα να συμμετέχουν στα ξενόγλωσσα προγράμματα, που οι ίδιοι λέτε ότι είναι και ανταγωνιστικά και απαιτητικά, τότε πραγματικά καταλύεται και το τελευταίο επιχείρημα περί μη συμμετοχής τους και δεν σας το λέω μόνο εγώ, σας το λέει το σύνολο των Βουλευτών από όλα τα πολιτικά κόμματα, ακόμη και από το δικό σας.

Στο πλαίσιο μιας χρηστής δημοκρατικής εκπροσώπησης και διοίκησης των ΑΕΙ, θεωρούμε ότι τα οργανικά του μέλη πρέπει να συμμετέχουν. Πρέπει να το ξανασκεφτείτε. Χρόνος υπάρχει. Οι συνθήκες είναι δυναμικές. Αλλάζουν. Σκεφτείτε το, γιατί είναι ένα πολύτιμο εργαλείο όλο αυτό το ανθρώπινο δυναμικό που υπάρχει στα πανεπιστήμια και είναι λάθος να τους αποκλείετε.

Η εκλογική διαδικασία. Εδώ θέλω να καταθέσω μια πρότασή μας. Στο ενιαίο ψηφοδέλτιο, θεωρούμε ότι οι υποψηφιότητες των αντιπρυτάνεων πρέπει να είναι έξι. Γιατί πρέπει να υπάρχουν τέσσερις τακτικοί και δύο αναπληρωματικοί. Το βασικό μας επιχείρημα σχετίζεται με τη διάταξη που προβλέπει στο άρθρο 71 ότι αν ένας από τους αντιπρυτάνεις εκλείψει, τότε η αναπλήρωσή του θα γίνεται από την Σύγκλητο. Αυτό δημιουργεί έναν προβληματισμό και είναι αρκετά αντιφατικό με την προσέγγιση του ενιαίου ψηφοδελτίου. Αν θέλετε ενιαίο ψηφοδέλτιο, η Σύγκλητος δεν έχει κανέναν λόγο να ρυθμίζει αυτά τα θέματα.

Ηλεκτρονική ψηφοφορία. Σωστά επιβάλλεται. Γιατί όμως αποκλειστικά; Γιατί να μην υπάρχει εναλλακτικά και η φυσική ψηφοφορία αν έτσι αποφασίσει ένα ΑΕΙ; Και πέρα από την ηλεκτρονική ψηφοφορία. Εδώ στη Βουλή. Δείτε το παράδειγμα. Έχουμε και την επιστολική ψήφο. Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να αδυνατούν, για οποιοδήποτε λόγο. Γιατί να μην καταγράφεται η θέση τους σε ό,τι αφορά θέματα τόσο σημαντικά;

Μεταγραφές: Μέγα θέμα που ταλανίζει όλους τους Υπουργούς Παιδείας. Όλες τις κυβερνήσεις. Αλλάζει το καθεστώς και αυτό γιατί εξαιτίας της άκρατης δημιουργίας πανεπιστημιακών τμημάτων και πανεπιστημίων και την προσπάθεια των περισσοτέρων από τους φοιτητές να μπουν σε κάποια από τα κεντρικά ΑΕΙ, δημιουργούνται στρεβλώσεις και παθογένειες. Καθορίζετε τη βάση του ακαδημαϊκού κριτηρίου. Μιλάτε για αριθμό μορίων 2.750 και ελπίζω ότι αυτό δεν είναι αυθαίρετο. Δεν παίζουμε την κολοκυθιά, κάπως προκύπτει αυτό. Να μας το πείτε αυτό.

Επίσης, προβλέπονται νέα οικονομικά κριτήρια. Λέτε ότι εξετάζεται ο μέσος όρος των εισοδημάτων της τριετίας. Εγώ έχω μια ερώτησή που μου την υπέβαλαν πραγματικά πάρα πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι τυχαίνει να είναι διαζευγμένοι. Ρωτάνε. Θα συνυπολογίζονται τα έσοδα και των δύο γονιών ή μόνο του γονέα που έχει την επιμέλεια; Γιατί αν αξιολογούμε την οικονομική κατάσταση της οικογένειας, δηλαδή και των δύο συζύγων, τότε είναι κατάφωρη η αδικία σε αυτά τα παιδιά και πρέπει με κάποιο τρόπο να το αντιμετωπίσουμε.

Οικονομικά κριτήρια σε μία χώρα με 30% παραοικονομία και μετά από μία τέτοια πανδημία, πραγματικά δεν νομίζω ότι θα μείνει και κανείς που να μη δικαιούται μετεγγραφής. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα.

Τα κατ’ εξαίρεση. Στο άρθρο 79. Έχω την αίσθηση ότι στην προσπάθεια να αποκλείσετε, να έχετε μια πιο δίκαιη, πιο ισορροπημένη πρόταση, έχετε δημιουργήσει ένα δαιδαλώδες πλαίσιο και πολλές από αυτές τις προτάσεις σας είναι ακατανόητες.

Σε ό,τι αφορά τον δεύτερο κύκλο μεταγραφών με την περίφημη μετακίνηση, όπως την αναφέρετε στην Αιτιολογική Έκθεση, θεωρούμε ότι μάλλον αρνητικά θα συμβάλει στην αντιμετώπιση της διαπιστωμένης στρέβλωσης.

Άρα, υπάρχει ανάγκη εξορθολογισμού των μεταγραφών. Τα κεντρικά πανεπιστήμια πλήττονται, λόγω συσσώρευσης μεγάλου αριθμού φοιτητών, αλλά και τα περιφερειακά για τους ακριβώς αντίθετους λόγους. Η χρονιά που ξεκινάει έχει φοιτητές που δεν ξέρει κάθε τμήμα πόσους θα έχει. Κυμαίνονται από έως και οριστικοποιείται μετά τις μεταγραφές. Άρα, με την εμπειρία που έχουμε όλα αυτά τα χρόνια, θεωρούμε ότι καιρός είναι να σκεφτούμε λίγο διαφορετικά. Και προς Θεού, να μη φτάσουμε στο άλλο άκρο, της κατάργησης των μεταγραφών, διότι και αυτό είναι ένα θέμα, το οποίο ψιθυρίζεται στην ακαδημαϊκή κοινότητα.

Έχω να σας καταθέσω τρεις προτάσεις. Θεωρώ ότι με αυτόν τον τρόπο το Κίνημα Αλλαγής μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στον διάλογο που γίνεταιΜια πρόταση, λοιπόν, είναι η θεσμοθέτηση μέτρων οικονομικής ενίσχυσης των ιδίων των οικογενειών με υποτροφίες, επιδότηση ενοικίου, έκπτωση από τη φορολογία, αύξηση του αφορολογήτου στους γονείς, εκσυγχρονισμό των υπαρχόντων και κατασκευή νέων εστιών, χρήση πιστωτικών καρτών εκπαίδευσης ή εκπαιδευτικών κουπονιών. Θα μου πείτε όλα αυτά χρειάζονται χρήματα. Βεβαίως, το συνεκτιμούμε. Για όσους θα ισχύσει τελικά το προνόμιο της μεταγραφής και υπάρχουν κάποιες κατηγορίες πολύτεκνοι, τρίτεκνοι, ασθενείς, αδέλφια φοιτητών κ.λπ. η επιδότηση μορίων θεωρούμε ότι πρέπει να γίνει πριν την εισαγωγή. Θα μπορούσε, λοιπόν, να λειτουργήσει στη θετική κατεύθυνση, γιατί έτσι οι μαθητές θα δηλώνουν στο μηχανογραφικό τους τμήματα που τους ταιριάζουν και τα ΑΕΙ από την άλλη, θα είχαν όσους εισακτέους μπορούν να απορροφήσουν. Ούτε περισσότερους ούτε λιγότερους. Και μια άλλη επιλογή ίσως να είναι τα ίδια τα πανεπιστήμια να καθορίζουν τη βάση εισαγωγής ή τη βάση σε μαθήματα εισαγωγής και το Υπουργείο, από τη μεριά του, να καθορίσει μια οριζόντια ποσοστιαία μείωση της βάσης εισαγωγής.

Όλα αυτά, όμως, θέλουν θεσμικό διάλογο και ο θεσμικός διάλογος γίνεται μέσα από το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας, το οποίο διέλυσε ο ΣΥΡΙΖΑ και εσείς δείχνετε διστακτικοί, δεν θέλετε να το λειτουργήσετε. Όμως μέσα από τέτοιες μορφές διαλόγου, μπορείτε και εσείς να έχετε έναν σύμβουλο στα εκπαιδευτικά θέματα που να σας δίνει προτάσεις ρεαλιστικές και προτάσεις που αφορούν την κοινωνία.

Όσον αφορά στα ξενόγλωσσαΠροφανώς δεν είμαστε αντίθετοι με τη δημιουργία ξενόγλωσσων σπουδών. Το παζλ όμως είναι πολύ δύσκολο, γιατί από τη μία μεριά έχουμε την αφαίμαξη της ελληνικής οικονομίας με τα παιδιά που σπουδάζουν στο εξωτερικό και από την άλλη έχουμε τον αγώνα της χώρας να προσελκύσει ξένους φοιτητές που αυτό θα σήμαινε εισροή κεφαλαίων. Η πρόνοια που δίνει το άρθρο 82, που λέει ότι οι υποψήφιοι φοιτητές, πολίτες Ευρωπαϊκής Ένωσης, πλην Ελλήνων, μπορούν να εισαχθούν στα ξενόγλωσσα, είναι μια διάκριση. Σας το είπαν και οι υπόλοιποι συνάδελφοί. Σας το λέμε και εμείς. Κρατήστε το αυτό. Δημιουργεί σύγκρουση με την Κοινοτική Νομοθεσία. Και επειδή καμιά λύση δεν είναι εύκολη, πρέπει εδώ ό,τι κουβέντες κάνουμε, να γίνονται με ειλικρίνεια και με ρεαλισμό. Εσείς βεβαίως το ξορκίζετε. Διαβεβαιώνετε ότι δεν υπάρχει θέμα. Επειδή όμως και θέμα υπάρχει και μεγάλο είναι, αν θέλουμε όσα ψηφίζουμε να είναι υλοποιήσιμα, πρέπει να προετοιμάζεστε για να θωρακίσετε τη νομοθέτηση που σήμερα ζητάτε από το Σώμα. Γιατί πολύ απλά θα βρεθούν άνθρωποι, οι οποίοι μπορεί να μην περάσουν στα ελληνικά πανεπιστήμια και τότε κάνοντας χρήση της κοινοτικής νομοθεσίας, είτε στο ΣτΕ είτε στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια, έχουν εξαιρετικές πιθανότητες να δικαιωθούν.

Άρθρο 86, για τους ΕΛΚΕ. Ξέρετε την πάγια θέση μας. Εάν δεν απελευθερωθούν από τα δεσμά του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η διαχείρισή τους θα είναι και δυσχερής και προβληματική.

Στο άρθρο 91: Η συνεργασία με τα ξένα ΑΕΙ γίνεται με οποιαδήποτε χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και τρίτες χώρες και με οποιασδήποτε μορφής ιδρύματα. Δηλαδή και ιδιωτικά και δημόσια. Εδώ δημιουργείται μια παράλληλη ημι – δημόσια δομή ανώτατης εκπαίδευσης. Εδώ θα θέλαμε να πούμε ότι αυτό το συγκεκριμένο πλαίσιο λειτουργίας πρέπει να είναι ξεκάθαρο. Να μην αφήνει θολά κάποια θέματα που λειτουργούν στην γκρίζα ζώνη. Για εμάς δεν νοείται ότι τα ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών θα λειτουργούν σε βάρος των προγραμμάτων σπουδών των ήδη υπαρχόντων τμημάτων του πανεπιστημίου. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι το διδακτικό προσωπικό του πανεπιστημίου είτε είναι ΔΕΠ, ΕΕΠ, ΕΔΥΠ, ΕΤΕΠ, θα καλύπτει πρώτα το υποχρεωτικό του ωράριο εντός των προπτυχιακών και μετά θα έρχεται να καλύψει το ξενόγλωσσο. Δεν θα καλύπτει ώρες που έχουν εκκρεμότητα από το προπτυχιακό μέσω των ξενόγλωσσων προγραμμάτων.

Επίσης, οι ίδιες νομοθετικές διατάξεις, οι ίδιες απαιτήσεις που ισχύουν για το Ελληνικό Πανεπιστήμιο, θα ισχύουν και για τα ξενόγλωσσα είτε προπτυχιακά, είτε μεταπτυχιακά. Στα κριτήρια ίδρυσης πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη ότι προτεραιότητα έχουν τα υφιστάμενα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά στη χρήση των κτιριακών, των υλικοτεχνικών υποδομών, της απασχόλησης των μελών, γιατί κάποια από αυτά θα έχουν και εργαστήρια.

Χρονική διάρκεια. Μεγάλο θέμα ειδικά αν το γνωστικό αντικείμενο έχει να κάνει με αντικείμενο μηχανικού. Δεν πρέπει να επιτραπεί η ίδρυση τριετούς διάρκειας ξενόγλωσσων προπτυχιακών, γιατί με αυτόν τον τρόπο ανοίγει «παράθυρο» για άλλα θέματα που θα βρούμε στην πορεία.

Υπάρχει κι ένα θέμα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων των ξενόγλωσσων προπτυχιακών και δεν πρέπει να μένει θολό το τοπίο, εκτός εάν πιστεύουμε ότι με την προηγούμενη νομοθέτηση του Υπουργείου τα επαγγελματικά δικαιώματα είναι ίδια με αυτά που θα έχουν οι απόφοιτοι των κολεγίων. Δείτε το!

Διοίκηση. Η διοίκηση, λοιπόν, είναι διορισμένη από τη Σύγκλητο, δεν εκλέγεται κανένας και κανένας δεν έχει σχέση με το τμήμα που το προτείνει.

Το διδακτικό προσωπικό, ακούστε, είναι αφυπηρετήσαντες και ομότιμοι, δηλαδή οι μελλοντικοί συνταξιούχοι ιδρύουν τμήματα για να συνεχίσουν να υπάρχουν και να πληρώνονται από τα ΑΕΙ. Ποιο brain drain; Τι λέμε τώρα;

Θερινά προγράμματα σπουδών. Δεν είναι κακή ιδέα, αλλά μη δημιουργηθεί βιομηχανία από παραγωγή βεβαιώσεων για το ΑΣΕΠ.

Άρθρο 101. Καταργείται το Εθνικό Κέντρο Επιμόρφωσης, είναι το μόνο στο οποίο μιλάτε για επιμόρφωση και όλο αυτό που καταλήγει;

Το συμπέρασμα είναι ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν μπορούν να χτιστούν πάνω σε σαθρό έδαφος κι εσείς, κυρία Υπουργέ και όλη η ηγεσία του Υπουργείου, επιλέξατε τα μπαζώματα του ΣΥΡΙΖΑ για να οικοδομήσετε μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία.

Σας ευχαριστώ».

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΡΑΓΓΙΔΗ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ ΚΤΕ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

«Η επανεκκίνηση του τουρισμού προϋποθέτει στήριξη των εργαζομένων και των επιχειρήσεων. Καλές οι καμπάνιες αλλά δεν αρκούν»

Ο Πρωθυπουργός συμμετείχε χθες ενεργά στην παρουσίαση της καμπάνιας για την επανεκκίνηση του ελληνικού τουρισμού στην Αίγλη του Ζαππείου, θέλοντας να εκπέμψει το μήνυμα ότι «παίρνει πάνω του» το θέμα του τουρισμού. Ειδικά μετά τις πρόσφατες κυβερνητικές αστοχίες με το διαχωρισμό της Ελλάδας σε τουριστικές ζώνες διαβαθμισμένης ασφάλειας και τη λίστα με χώρες ασφαλούς προέλευσης τουριστών.

Καλοτάξιδη η καμπάνια για τον τουρισμό… κι ας άργησε. Αν και το σποτ δε θυμίζει ελληνικό καλοκαίρι και μάλλον αδυνατεί να δημιουργήσει «κατάσταση του νου», όπως φιλοδοξεί, ελπίζουμε να έχει θετικά αποτελέσματα.

Για να έρθουν τουρίστες στην Ελλάδα οι τουριστικές επιχειρήσεις θα πρέπει να είναι ανοιχτές. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι την 1η Ιουνίου, μέρα επανέναρξης των ξενοδοχείων 12μηνης διάρκειας, δεν άνοιξε το 80% των ξενοδοχείων. Η κυβέρνηση καθυστέρησε χαρακτηριστικά να εκδώσει τα Υγειονομικά Πρωτόκολλα λειτουργίας και επακόλουθα δεν υπήρξε χρόνος εκπαίδευσης των εργαζομένων για την εφαρμογή τους. Σας το επισημαίναμε σε κάθε ευκαιρία εδώ και καιρό.

Για την επανεκκίνηση του τουρισμού δεν αρκούν οι καμπάνιες και η θετική επιδημιολογική εικόνα της χώρας. Είναι μόνο μια αρχή. Χρειάζεται ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της ρευστότητας των επιχειρήσεων, ουσιαστική στήριξη των εργαζόμενων στον τουρισμό, κοινά ευρωπαϊκά πρωτόκολλα, ενδυνάμωση του συστήματος υγείας.

Αν η κυβέρνηση θεωρεί ότι έκανε «ό,τι περνά από το χέρι της», όπως προσπάθησε να μας πείσει απόψε ο Πρωθυπουργός, εμείς πιστεύουμε ότι τα μέτρα για τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις είναι ανεπαρκή και ελλιπή.

Εισαγωγική παρέμβαση της Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, Φώφης Γεννηματά στη τηλε-συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας

Συντρόφισσες, Σύντροφοι,

Ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Κρίση υγειονομική, αλλά οικονομική και κοινωνική. Τα όσα συμβαίνουν αυτό τον καιρό στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, δείχνουν που μπορεί να οδηγήσουν η συσσώρευση πλούτου σε πολύ λίγους, παράλληλα με τη φτώχεια, την ανεργία, τις κοινωνικές ανισότητες, το ρατσισμό, τη βία και το διχασμό.

Η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής.

Κανείς δεν πρέπει να αγνοήσει ότι εκτός από τον αντιρατσιστικό χαρακτήρα, τα αιτήματα που διατυπώνονται στις διαδηλώσεις θέτουν και ευρύτερα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης. Όλοι ζητούν αλλαγή.

Η τακτική του διαίρει και βασίλευε του Τραμπ δεν μας εκπλήσσει γιατί οι εκφραστές των πιο βαθιά συντηρητικών αλλά και λαϊκίστικων πολιτικών καταφεύγουν στην πόλωση και στον διχασμό για να «επιβιώσουν» πολιτικά. Αδιαφορώντας για τις μεγάλες κοινωνικές επιπτώσεις και την επικίνδυνη βία που γεννούν.

Τις συνέπειες τέτοιων επιλογών τις έχουμε ζήσει στην Ελλάδα, τις έχει πληρώσει πολύ ακριβά ο Ελληνικός λαός.

Αυτοί που πολώνουν και διχάζουν υπηρετούν ιδιοτελείς σκοπούς. Δεν έχουν καμία σχέση με τις προοδευτικές αξίες, ιδέες, πολιτικές.

Οδηγούν σε επικίνδυνα αδιέξοδα τον τόπο.

Αυτά που συμβαίνουν στην Αμερική και μοιάζουν μακρινά πρέπει να μας προβληματίσουν και να μας κινητοποιήσουν καθώς τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Οι οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας θα είναι σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις πρωτοφανείς.

Η μεγάλη ύφεση θα οξύνει τις ανισότητες.

Η πρόταση της commission είναι θετική, είναι στην κατεύθυνση που και εμείς ζητούσαμε.

Τώρα το κρίσιμο είναι να παρθεί απόφαση στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χωρίς αλλαγές, περικοπές, αστερίσκους και όρους χωρίς σκιώδες μνημόνιο από την πίσω πόρτα.

Τώρα είναι η ώρα των Πρωθυπουργών. Όσο δε αφορά την Ελλάδα, Ο κ.Μητσοτάκης οφείλει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο.

Έχει μεγάλη σημασία επίσης πως και για ποιους θα αξιοποιηθεί το πακέτο.

Η υγειονομική κρίση αποδόμησε το συντηρητικό δόγμα ότι οι αγορές μπορούν να δώσουν όλες τις απαντήσεις και να λύσουν από μόνες τους όλα τα προβλήματα.

Οι ιδέες και οι αρχές της σοσιαλδημοκρατίας είναι σήμερα επίκαιρες όσο ποτέ. Η ατζέντα μιας σύγχρονης, «έξυπνης», σοσιαλδημοκρατίας επιστρέφει ως μοναδική εναλλακτική πρόταση γι αυτό και πληθαίνουν οι απομιμήσεις.

Ένα αυτόνομο, δυναμικό και ανεξάρτητο Κίνημα Αλλαγής που εκφράζει γνήσια τις αρχές και αξίες της σοσιαλδημοκρατίας ενοχλεί. Όμως εμείς δεν κάνουμε πίσω. Αυτή η συζήτηση πότε για δήθεν σύμπλευση με το ΣΥΡΙΖΑ , πότε με τη ΝΔ, πότε για ίσες αποστάσεις, εξυπηρετεί μόνο το πλαστό δίπολο ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας, που θέλουν κάποιοι να χτίσουν. Ένα δίπολο που μόνο διχασμό παράγει. Αυτή η συζήτηση μας προσβάλει. Χρειάζεται ήθος και στην πολιτική και στην ενημέρωση. Δεν φιμώνουμε κανέναν αλλά η συνεχής αναπαραγωγή της εξυπηρετεί μόνο σκοπιμότητες.

Αρνούμαστε πλέον να απαντάμε.

Η Αυτόνομη Πορεία είναι στρατηγική μας επιλογή. Δεν είναι ένα σύνθημα.

Δεν είναι εμμονή σε τακτικές «αποστάσεων».

Έχει πολιτικό περιεχόμενο και ουσία.

Είμαστε εντελώς διαφορετικοί και χρήσιμοι ιδιαίτερα σε αυτή την κρίσιμη στιγμή για τον τόπο.

Με την Αυτόνομη πορεία μας ενισχύεται η υπεράσπιση των εθνικών μας συμφερόντων. Είμαστε ένα κόμμα γνήσια πατριωτικό.

Βασικό στοιχείο της επιλογής μας είναι η Εθνική Συνεννόηση. Πιστεύουμε στον διάλογο για τα μεγάλα εθνικά ζητήματα.

Ιδιαίτερα τώρα που η Τουρκική προκλητικότητα παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις. Πρέπει να καταλάβουν καλά όλοι ότι εάν οι Τούρκοι περάσουν από τα λόγια στις πράξεις, θα απαντήσουμε άμεσα και αποφασιστικά.

Αυτή την αποφασιστικότητα οφείλει να εκπέμπει η Κυβέρνηση.

Τα εθνικά μας δίκαια είναι αδιαπραγμάτευτα. Γι αυτό επιμένω στην ανάγκη ενός αρραγούς μετώπου στο εσωτερικό. Ένα ισχυρό μήνυμα όχι μόνο για το εσωτερικό της χώρας, αλλά και για όλους τους συμμάχους και εταίρους μας ώστε να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Δεν αρκούν οι ανακοινώσεις. Χρειάζονται και κυρώσεις. Από την πλευρά μας χωρίς καθυστέρηση η Κυβέρνηση να προχωρήσει στις συμφωνίες για τις ΑΟΖ με τις όμορες χώρες και αναφέρομαι άμεσα στην Ιταλία και την Αίγυπτο.

Η Τουρκία έχει αναθεωρητικό σχέδιο για τις συνθήκες. Είναι προφανές ότι θέλει να αποσταθεροποιήσει τη χώρα μας για να μπορέσει να πραγματοποιήσει τα παράνομα σχέδιά της στη Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Πρέπει να είμαστε όλοι πολύ προσεκτικοί και υπεύθυνοι. Χρειάζεται διαρκής εγρήγορση. Το τελευταίο διάστημα λανθασμένοι χειρισμοί, ατυχείς διατυπώσεις, παλινωδίες και τριβές μεταξύ Άμυνας και Εξωτερικής πολιτικής επιτείνουν αυτή την ανάγκη και είναι ευθύνη του Πρωθυπουργού να κινηθεί στην κατεύθυνση της συνεννόησης και της σύγκλησης.

Ο κ. Μητσοτάκης επιμένει να αρνείται τη σύγκλιση του Συμβουλίου Πολιτικών αρχηγών και μάλιστα με έκπληξη ακούω συνεργάτες του το τελευταίο διάστημα οι οποίοι προσπαθούν να το απαξιώσουν. Ότι δήθεν το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών δεν είναι τίποτα άλλο παρά περίπου μία πασαρέλα για να περνούν οι αρχηγοί και να κάνουν δηλώσεις. Λυπάμαι πραγματικά για τον τρόπο που σκέφτονται, ελπίζω ότι δεν σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο ο Πρωθυπουργός.

Ο κ.Μητσοτάκης , το αρνείται. Όπως και ο κ.Τσίπρας στο παρελθόν που χειρίστηκε στο παρελθόν το θέμα των Πρεσπών μόνος του. Τώρα βέβαια στην αντιπολίτευση με μεγάλη καθυστέρηση υιοθετεί στα λόγια, την πρότασή μας. Καθαρές κουβέντες λοιπόν. Στην ουσία δεν θέλει να δεσμευθεί ο κ. Πρωθυπουργός σε κόκκινες γραμμές. Θέλει να έχει δήθεν τα χέρια του λυμένα. Κανένας όμως δεν του έδωσε λευκή επιταγή. Αυτή η τακτική της δήθεν ευελιξίας , μπορεί να εξυπηρετεί τη στάση του καλού παιδιού, αλλά όπως απεδείχθη και στο παρελθόν, δεν στηρίζει αποτελεσματικά τα εθνικά συμφέροντα. Οδηγεί σε υποχωρήσεις και παραχωρήσεις.

Η αυτόνομη πορεία μας, επίσης δίνει προστιθέμενη αξία στον εργαζόμενο, τον άνεργο, τον συνταξιούχο, τον αγρότη, τον επιστήμονα, τον επαγγελματία, το νέο, τη μεσαία τάξη.

Σπάει το πλαστό δίπολο που συντηρεί το διχασμό.

Εμείς κάνουμε αντιπολίτευση, δεν μασάμε τα λόγια μας, παρουσιάσαμε τεκμηριωμένες προτάσεις και για την υγειονομική θωράκιση της χώρας αλλά και για να κρατήσουμε ζωντανή την οικονομία και όρθια την κοινωνία με το ενδιάμεσο πρόγραμμα μας.

Τώρα κοιτάμε τη μεγάλη εικόνα. Το σχέδιο Ανόρθωσης της οικονομίας με σωστή αξιοποίηση του Ταμείου Ανασυγκρότησης.

Για την Ελλάδα αυτή είναι μια σημαντική ευκαιρία – ίσως η μεγαλύτερη που είχε την τελευταία δεκαετία να αποκτήσει εύκολη πρόσβαση σε πόρους, χωρίς το βραχνά του δανεισμού και τη θηλιά επώδυνων δεσμεύσεων.

Γι’ αυτό και η ευρωπαϊκή ενίσχυση δεν θα πρέπει να καλύψει τρύπες του Προϋπολογισμού, ούτε πελατειακού χαρακτήρα επιλογές των Υπουργών.

Είναι απαραίτητο οι πόροι αυτοί να χρησιμοποιηθούν για την χρηματοδότηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για ένα νέο βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της ψηφιακής εποχής και της «πράσινης οικονομίας».

Σχέδιο που πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ουσιαστικού διαλόγου των πολιτικών δυνάμεων στο Κοινοβούλιο αλλά και των κοινωνικών εταίρων.

Χρήσιμες οι προτάσεις των ειδικών και των επιτροπών, θέλουμε την επιστημονική τεκμηρίωση, αλλά δεν έχουν αυτοί την ευθύνη των πολιτικών αποφάσεων και της εφαρμογής τους.

Εμείς διαμορφώνουμε μαζί με τους προοδευτικούς πολίτες το κοινωνικό συμβόλαιο της νέας Αλλαγής.

Ξεκινήσαμε τον ανοιχτό διάλογο για μια άλλη πολιτική που έχει ανάγκη η χώρα μας. Για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που αξιοποιεί τα διδάγματα της κρίσης, αναδεικνύει το νέο ρόλο του κράτους, τις νέες προτεραιότητες για την ψηφιακή εποχή, την πράσινη συμφωνία, αλλά και για την εργασία και το κοινωνικό κράτος.

Που έχει ως κύριο στόχο την μείωση των ανισοτήτων. Που υπερασπίζεται και διευρύνει τα δικαιώματα και αναβαθμίζει τους θεσμούς της δημοκρατίας.

Αυτό ακριβώς το σχέδιο επιχειρούμε να προσεγγίσουμε μέσα από τις διαδικασίες της Πανελλαδικής μας Συνδιάσκεψης.

Χρησιμοποιούμε τις δυνατότητες της ψηφιακής εποχής.

Οργανώνουμε μια σειρά τηλεσυζητήσεων.

Ξεκινήσαμε με την Πράσινη Συμφωνία, θέμα εξαιρετικά επίκαιρο όχι μόνο γιατί σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος αλλά γιατί είναι ώρα αποφάσεων και για τη χώρα μας. Για μας η πράσινη συμφωνία έχει και τη σφραγίδα της κοινωνικής δικαιοσύνης. Προτεραιότητα για μας η δίκαιη ενεργειακή μετάβαση, η ανάπτυξη των ΑΠΕ, η εξοικονόμηση ενέργειας και η αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, η διαφορετική και ποιοτική διατροφή, η μεταρρύθμιση της αγροτικής παραγωγής, η σύνδεση του Τουρισμού με την πράσινη ανάπτυξη, εθνικό σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων και χρηματοδότηση των αλλαγών από το ταμείο ανασυγκρότησης.

Συνεχίζουμε με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, τις νέες μορφές Εργασίας, τα σύγχρονα ζητήματα της ασφάλειας του πολίτη από την σκοπιά της Πολιτικής Προστασίας.

Προετοιμάζουμε ανάλογες εκδηλώσεις για τα ζητήματα της εκπαίδευσης, της νέας Αγροτικής Παραγωγής, του σύγχρονου ρόλου των μέσων επικοινωνίας, των θεμάτων Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Σε αυτές τις συζητήσεις είναι ενεργός ο ρόλος σας στον Τομέα Ευθύνης σας.

Επεκτείνουμε τον διάλογο στην Περιφέρεια, σε όλους τους Νομούς, αξιοποιώντας καταξιωμένα στελέχη που έχουν ευρύτερη αποδοχή, αλλά και ανθρώπους με γνώσεις και δυνατότητες, που θέλουν να συμβάλλουν στην προσπάθειά μας.

Προετοιμάζουμε την κεντρική ιδεολογική εισήγηση, με τη συμμετοχή Κεγκέρογλου –Σκαναδαλίδη – Καστανίδη – Λοβέρδου – Καμίνη που επιδιώκουμε να την παρουσιάσουμε μέσα στον μήνα, με στόχο να αποτελέσει τη βάση του διαλόγου τόσο μέσα στις οργανώσεις μας, όσο και με την Ελληνική Κοινωνία.

Τον Σεπτέμβριο στην ΔΕΘ, παρουσιάζουμε την δική μας πρόταση, τις δικές μας κατευθύνσεις για το Πρόγραμμα Ανασυγκρότησης και την αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών πόρων.

 

Όσον αφορά τη δουλειά μας στη Βουλή και την Κυβερνητική πολιτική σε αυτή την περίοδο :

1ον Δίνουμε έμφαση σε αυτά που δεν κάνει η Κυβέρνηση για να στηρίξει επιχειρήσεις και εργαζόμενους με ταυτόχρονη ανάδειξη των δικών μας προτάσεων του Ενδιάμεσου Προγράμματός.

Για τους μικρομεσαίους, τους αγρότες, τον ελληνικό τουρισμό. Ανάδειξη της αδυναμίας της Κυβέρνησης να πείσει τις Τράπεζες να δώσουν ρευστότητα σε όλες τις βιώσιμες επιχειρήσεις.

2ον Ασκούμε πίεση για υγειονομική θωράκιση των νησιών και των πιο απομακρυσμένων περιοχών. Ενεργοποίηση της ΠΦΥ. Ανάδειξη της ανυπαρξίας υγειονομικών πρωτοκόλλων και της πλήρους χαλάρωσης των μέτρων.

3ον Η Κυβέρνηση προωθεί το δόγμα «μισή δουλειά-μισός μισθός» και αξιοποιεί την κρίση για να καταστρατηγήσει τα εργασιακά δικαιώματα.

Προβάλλουμε το δικό μας «Πρόγραμμα Επιδότησης Εργασίας» και την στήριξη των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων.

4ον Αναδεικνύουμε την ανάγκη αλλαγής πολιτικής στο μεταναστευτικό και το πλήρες αδιέξοδο της κυβερνητικής πολιτικής.

5ον Έχουμε μετωπική αντίθεση στο Νομοσχέδιο για την Παιδεία με τις ξεπερασμένες συντηρητικές αντιλήψεις.

6ον Δίνουμε συνέχεια στο θέμα της κατάργησης του Υπερταμείου της υποτέλειας.

7ον Βάζουμε στο μικροσκόπιο την επιχείρηση της ΝΔ να οικοδομήσει ένα πελατειακό και αδιαφανές κράτος, με χαριστικές πράξεις για τους «δικούς της» ανθρώπους.

Και

8ον Φέρνουμε στην επιφάνεια όλη την αλήθεια για την δράση του παραδικαστικού κυκλώματος που έστησε ο ΣΥΡΙΖΑ με την συνεργασία δεξιών κυκλωμάτων.

Σας καλώ να δώσουμε δυναμικά την μάχη όλοι μαζί και ο καθένας από εσάς στον τομέα του να πρωτοστατήσει μαχητικά απέναντι στους αρμόδιους Υπουργούς.

Και να είστε βέβαιοι πως αυτή η στάση, αυτή η δουλειά μας αναγνωρίζεται και θα επιβραβευθεί από τους πολίτες στις επόμενες εκλογές.

Αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες, τις αγωνίες και τις προσδοκίες τους αλλά και τη βοή των γεγονότων ενός μέλλοντος που η κρίση έφερε πιο κοντά.

Ανοιχτοί σε όλες τις απόψεις.

Απλώνουμε το χέρι σε όσους αισθάνονται ότι ανήκουν στη μεγάλη δημοκρατική παράταξη, σοσιαλιστές, δημοκράτες, προοδευτικούς κεντρώους, ριζοσπάστες της ανανεωτικής αριστεράς, προοδευτικούς πολίτες χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Όλους όσους πιστεύουν στην αυτόνομη πορεία της παράταξης, που δεν γητεύτηκαν από τα θέλγητρα των θώκων εξουσίας, που θέλουν και μπορούν να προσφέρουν. Αυτός ο δρόμος, των Ιδεών, της Πολιτικής με Αρχές και Αξίες, που συνθέτει ένα όραμα νέων βιώσιμων διεκδικήσεων, καταφύγιο και αποκούμπι των πολλών που πλήττονται ιδιαίτερα από τις εξελίξεις, θα εμπνέει κάθε μέρα και περισσότερους να αγωνιστούν μαζί μας. Αυτός είναι ο δρόμος της αναγέννησης της προοδευτικής παράταξης και είναι μονόδρομος.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΜΕΑ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ – Η ΣΑΝΙΔΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΑΥΓΕΝΑΚΗ ΜΕ ΟΝΟΜΑ ΧΙΛΩΝ…«ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ» ΜΑΖΙ ΤΟΥ

Η σανίδα σωτηρίας Αυγενάκη με όνομα ΧΙΛΩΝ…«βουλιάζει» μαζί του

Είχαμε προειδοποιήσει στις 19 Φεβρουαρίου με ανακοίνωση μας ότι, το πολυδιαφημισμένο «δήθεν» αξιοκρατικό σύστημα αξιολόγησης με όνομα «ΧΙΛΩΝ» που χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί σαν σανίδα σωτηρίας ο Υφυπουργός Αυγενάκης θα αποτύχει και συγκεκριμένα είπαμε: «Το Σύστημα Αξιολόγησης «ΧΙΛΩΝ», πρακτικά είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί γιατί δεν είναι εφικτό να παραμετροποιηθεί ο Αθλητισμός. Γίνεται με στόχο να υπάρξουν κριτήρια για τις ετήσιες τακτικές επιχορηγήσεις των Αθλητικών Ομοσπονδιών. Οι ιδιαιτερότητες των αθλημάτων, για παράδειγμα Ομαδικά, Ατομικά, θα απαιτήσουν εκατοντάδες παραμέτρους. Άλλες ιδιαιτερότητες θα απαιτήσουν άλλες τόσες παραμέτρους.»

Μετά την ανακοίνωση των επιχορηγήσεων των Αθλητικών Ομοσπονδιών για το 2020, που βασίστηκαν στο «ΧΙΛΩΝ» δικαιωθήκαμε, με λύπη μας, για το Αθλητικό Κίνημα.

Το συγκεκριμένο σύστημα δεν ήταν προϊόν διαλόγου και ήταν βέβαιο πως ενώ ο βασικός κορμός του Μέγεθος, Δραστηριότητα, Διακρίσεις, Διακυβέρνηση των Αθλητικών Ομοσπονδιών, φαίνεται σωστός, η εφαρμογή των 63 επί μέρους κριτηρίων, όπως αναφέραμε τον Φεβρουάριο, δημιούργησε λάθος αποτελέσματα που αδικούν ζωντανές Ομοσπονδίες.

Το σύστημα «ΧΙΛΩΝ» συνδυαστικά με το «δήθεν αθώο» μητρώο αθλητικών Σωματείων και Φορέων στοχεύει στις εκλογικές διαδικασίες των Αθλητικών Ομοσπονδιών που θα γίνουν το 2020, με νέους μειωμένους προϋπολογισμούς κορωνοϊού.

Ο Υφυπουργός και ο μέχρι χθες σιωπηρός Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού Γιώργος Μαυρωτάς συνεχίζουν να διαφημίζουν το «ΧΙΛΩΝ» και το μητρώο και απορούμε πως δεν αντιλαμβάνονται ότι παρακολουθούμε και θα παρακολουθούμε την όλη διαδικασία. Μπαίνουν εύλογα ερωτήματα:

Πως Αθλητικές Ομοσπονδίες που είναι ψηλά σε Μέγεθος, Δραστηριότητα, Διακρίσεις και Διακυβέρνηση βρέθηκαν πίσω από άλλες;

Γιατί ο Γιώργος Μαυρωτάς που έσπευσε να καλύψει τον Υφυπουργό την τελευταία στιγμή, δεν εφαρμόζει συνολικά τα ποσοστά του «ΧΙΛΩΝ» και αναφέρει επιλεκτικά μόνο κάποιες Ομοσπονδίες που δικαίως παραπονιούνται;

Γιατί τα σωματεία «αναγκάζονται» να ξοδεύουν χρήματα για την εγγραφή τους στο μητρώο όταν η Γ.Γ.Α. διαθέτει όλα τα στοιχεία για να ψηφιοποιήσει το αρχείο της;

Ποιος είναι ο «σκηνοθέτης» αυτού του «έργου» που έχει δημιουργήσει τόσα προβλήματα;

Κατά το λαϊκό αρχαίο ρητό «ὤδινεν ὄρος καὶ ἔτεκεν μῦν».

Γραμματέας Τομέα Αθλητισμού Κινήματος Αλλαγής

Θανάσης Ζαννιάς

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΜΙΝΗΣ ΠΡΟΣ ΜΗΤΑΡΑΚΗ: ΚΑΝΑΤΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΜΚΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Σημεία ομιλίας Γιώργου Καμίνη, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του Κινήματος Αλλαγής, στη σημερινή συζήτηση επερώτησης προς τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου στην Ολομέλεια της Βουλής

Δεν απάντησε ο Υπουργός σε συγκεκριμένες καταγγελίες για πελατειακές απευθείας αναθέσεις και πελατειακές διευθετήσεις

  • Η μεγαλύτερη μη κυβερνητική οργάνωση στην Ελλάδα είναι το ίδιο το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου: ένα Υπουργείο που απαρτίζεται από μετακλητούς υπαλλήλους και λειτουργεί με κομματικά κριτήρια.
  • Στο θέμα των Διοικητών των Δομών, δεν πήρε το κράτος τον έλεγχο όπως ισχυρίζεστε: τον πήρε το Κόμμα. Περισσότεροι από το ⅓ των νέων διοικητών είναι στελέχη και πολιτευτές της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό είναι το επιτελικό κράτος το οποίο ευαγγελιζόταν ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές του δηλώσεις;
  • Ο κομματισμός δεν περιορίζεται στη στελέχωση των Δομών αλλά και στις συμβάσεις.
  • Απευθείας ανάθεση για την κυρία Στέλλα Αυγερίκου, μέλος του Μητρώου Στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, για εκτίμηση ακινήτων σε Σάμο, Χίο, Λέσβο, Λέρο, ύψους 18.000 για μόλις δύο μήνες δουλειά.
  • Το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ), τον μοναδικό κρατικό φορέα που είχε αναπτύξει τεχνογνωσία στο θέμα των ασυνόδευτων τον βγάλατε από την μέση, δημιουργήσατε στη θέση του και πάλι μία Ειδική Γραμματεία Μετακλητών, και εξωθήσατε τον Πρόεδρό του σε παραίτηση.
  • Για τη δομή της Μαλακάσας: Πως είναι δυνατόν μια μόνιμη δομή να εμπίπτει στις έκτακτες διατάξεις για τις απευθείας αναθέσεις; Είστε σίγουροι ότι η διαδικασία ανάθεσης της Μαλακάσας είναι σύννομη;
  • Οι κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται. Η Δημόσια Διοίκηση όμως οφείλει να φυλάει μια θεσμική μνήμη και μία παρακαταθήκη εμπειρίας και τεχνογνωσίας. Και η κυβέρνηση αυτό το αγνοεί. Δεν θέλουμε να αποτύχετε: διαχειρίζεστε ένα πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα. Και ο ρόλος της αντιπολίτευσης είναι να βοηθάει την κυβέρνηση να προλαμβάνει τα λάθη της.

Για τον ρόλο των ΜΚΟ και τον έλεγχο του κράτους

  • Φυσικά και χρειάζεται και αξιολόγηση και πιστοποίηση και έλεγχος των ΜΚΟ, όσο συνεχίζουν να έχουν σημαντικό ρόλο στις δομές: διοικητική υποστήριξη, ψυχολογική και ιατρική στήριξη, τεχνογνωσία, παιδική προστασία, στέγαση ασυνοδεύτων, μονάδες ημι-αυτόνομης διαβίωσης των 16 ετών και άνω.
  • Πρέπει το Κράτος να λειτουργήσει με τέτοιο τρόπο ώστε την εμπειρία και την τεχνογνωσία τους να την κάνει κτήμα του.
  • Γι’ αυτό και υπερψηφίσαμε την πρόσφατη διάταξη για το Μητρώο των ΜΚΟ και όχι τη διάταξη για τα μέλη των ΜΚΟ, την οποία γράψατε στο πόδι, υπό την πίεση των γεγονότων στη Λέσβο, και στην πορεία άλλωστε εσείς οι ίδιοι διορθώσατε.

Για την κοινωνική ένταξη των προσφύγων

  • Καμία μέριμνα για τις εξώσεις των αναγνωρισμένων προσφύγων από τις δομές και τα διαμερίσματα: Οι άνθρωποι αυτοί δεν γνωρίζουν ελληνικά, δεν έχουν πόρους, δεν έχετε προβεί σε καμία κίνηση για την ένταξή τους. Κινδυνεύουν οι πόλεις μας να γίνουν και πάλι υπαίθριες κατασκηνώσεις.
  • Ή θα ταΐζουμε με φαντασιώσεις τον κόσμο ότι οι πρόσφυγες θα εξαϋλωθούν ή θα μιλήσουμε σοβαρά για το πώς θα γίνει η κοινωνική ένταξη.

ΠΑΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΡΑΜΠ: WE NEED CHANGE*

Άρθρο Παύλου Χρηστίδη, Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος Αλλαγής

We need Change*

(*«Χρειαζόμαστε Αλλαγή» είναι το σύνθημα που χρησιμοποιούν όσοι συμμετέχουν στις πορείες στις ΗΠΑ)

Τις τελευταίες ημέρες, ή μάλλον νύχτες λόγω της διαφοράς ώρας, παρακολουθούμε τις εκρήξεις στο καζάνι που βράζει στις ΗΠΑ.

Εκρήξεις δυνατές που έχουν ήδη θύματα, όχι μόνο τους καταγεγραμμένους νεκρούς των διαδηλώσεων αλλά και την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος Δικαίου. Ή μήπως αυτή ακριβώς η απουσία εμπιστοσύνης στο κράτος είναι που πυροδοτεί όλη αυτή τη βία; Όταν το κράτος στο οποίο έχεις εκχωρήσει μέρος των ελευθεριών σου στο πλαίσιο ενός κοινωνικού συμβολαίου αντί να σε προστατεύει, γίνεται πηγή απειλής και φόβου, τότε πως μπορεί μια κοινωνία να μείνει όρθια;

Πώς μπορεί να λειτουργήσει συντεταγμένα, να λύσει τα προβλήματά της ουσιαστικά και εποικοδομητικά;

Η κατάσταση που παρακολουθούμε στις ΗΠΑ είναι συγκλονιστική όχι μόνο λόγω των δυνατών εικόνων, αλλά κυρίως λόγω της κοινωνικής δυναμικής που εκπέμπει. Είναι σαν να βλέπεις σε αργή κίνηση το ηφαίστειο να εκρήγνυται και η λαβα, να εκτινάσσεται υπό την συσσωρευμένη πίεση όλων των περιεχομένων της. Είμαστε μακριά για να μπορούμε να έχουμε μια πλήρη κατανόηση των όσων συμβαίνουν, αλλά κι όσοι είναι κοντά δεν πιστεύω ότι μπορούν εύκολα, τουλάχιστον προς ώρας, να εντάξουν τα γεγονότα σε κατηγορίες.

Σε μια πολιτεία η αστυνομία γρονθοκόπησε έναν παππού που περπατούσε στηριζόμενος στο μπαστούνι του. Στη Νέα Υόρκη τα μεγάλα μαύρα SUVs οχήματα της αστυνομίας κατευθύνθηκαν πάνω στο ειρηνικά συγκεντρωμένο πλήθος. Από την άλλη, ο αρχηγός της αστυνομίας στο Χιούστον πήγε πρώτος μεταξύ των αστυνομικών που εποπτεύει και περπάτησε μαζί με τους διαδηλωτές. Την προηγούμενη Κυριακή διαδηλωτές έβαλαν φωτιά σε μαγαζιά στην Ουάσιγκτον. Την επομένη η αστυνομία έριξε δακρυγόνα σε πολίτες που διαδήλωναν ειρηνικά, για να φύγουν ώστε να πάει ο Τραμπ στην εκκλησία να φωτογραφηθεί με την βίβλο στο χέρι. Την κρατούσε ανάποδα. Γεγονός αδιαμφισβήτητο είναι η δολοφονία του George Floyd. Φαίνεται, όμως, πως οι κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας που ξέσπασαν ήταν ευρύτερη αντίδραση. Όχι μόνο στην ρατσιστική δολοφονία Floyd, αλλά στην αδικία, που διευρύνεται.

Έχει ειπωθεί ότι οι μεγάλες αλλαγές συμβαίνουν εκεί που το αδύνατο συναντιέται με το αναπόφευκτο. Τέτοιο σημείο συνάντησης μοιάζει να είναι η δολοφονία του George Floyd. Η ανθρώπινη ιστορία είναι μια συστηματική επανάληψη, σε διαφορετικούς χρόνους και τόπους, του γεγονότος ότι οι προνομιούχες ομάδες σπάνια εγκαταλείπουν τα προνόμιά τους οικειοθελώς. Ένα άτομο, μπορεί να αναγνωρίσει την αδικία και να αποποιηθεί των άδικων προνομίων του. Πολλές τέτοιες φωτισμένες προσωπικότητες είναι φάροι ανθρωπιάς στην ανθρώπινη ιστορία. Αλλά συλλογικά, οι ομάδες δεν χαρακτηρίζονται από τέτοιες αναλαμπές δίκαιης κρίσης. Όσοι ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, οι αδικημένοι, οι καταπιεσμένοι, πάντα και μόνο μέσα από αγώνες κέρδιζαν κάθε εκατοστό του κοινωνικού και ταξικού τους χώρου.

Δεν τους δόθηκε τίποτα ποτέ άκοπα. Κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε, όχι μόνο για λόγους ιστορικής ή παραταξιακής θαλπωρής των αναμνήσεων, αλλά, κυρίως, γιατί αν πάψουμε να αγωνιζόμαστε για την ισότητα των ευκαιριών, το όραμα και την προοπτική της κοινωνικής κινητικότητας, την αξιοκρατία και την δικαιοσύνη, τότε πολύ σύντομα θα δούμε την κοινωνία μας να σπάει στα δύο: τους προνομιούχους και τους μη προνομιούχους.

Τα κομμάτια αυτής της σπασμένης κοινωνίας παρακολουθούμε την τελευταία εβδομάδα στις ΗΠΑ να καταρρέουν με πάταγο. Ως μαέστρος του διχασμού, ο Τραμπ δίνει τον τόνο της βίας: προσπαθεί να επιβάλλει την τάξη και την σιωπή με περισσότερη βία, με τις δυνάμεις ασφαλείας να συγκρούονται με όποιον βρεθεί στο διάβα τους. Εργαλειοποιεί την καταστροφή, για εκλογικό του όφελος. Ο Τραμπ δεν ενδιαφέρεται. Εξυπηρετείται από τον διχασμό.

Όμως, ως που μπορεί να φτάσει αυτό;

Ένας πραγματικός ηγέτης θα μπορούσε αντί να επενδύει στην αντίδραση, να δημιουργήσει διάλογο και αρμονία. Να βρει το αφήγημα και τις πολιτικές που θα κάνουν τους πολίτες να εμπιστευτούν ξανά το κράτος. Να μιλήσει για μεγαλύτερα θέματα που ενώνουν και δεν διχάζουν τους ανθρώπους. Ένας πραγματικός ηγέτης θα επιδίωκε συναίνεση και απόδοση Δικαιοσύνης. Θα έκανε τους ανθρώπους να νοιώθουν ότι έχουν προοπτική, ότι το Αμερικάνικο όνειρο ισχύει κι ότι μπορούν να ελπίζουν ότι θα πετύχουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους χωρίς περιορισμούς από χρώμα, γειτονιά, φύλο, σεξουαλικές προτιμήσεις.

Πάντα είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνεις το σωστό, έλεγε ο Μαρτιν Λουθερ Κινγκ. Αλλά το σωστό από το λάθος είναι, την ώρα της ταραχής, που διακρίνει τον πραγματικό ηγέτη, από έναν πολιτικάντη.

Ο κόσμος εκεί έξω ζητά Αλλαγή: Δικαιοσύνη και ευκαιρίες. Για όλους εμάς μόνη πυξίδα των πολιτικών μας αποφάσεων πρέπει να είναι «το σωστό». Να σταθούμε δίπλα σε κάθε πολίτη που στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο κόσμο ζητά μια πραγματική Αλλαγή, για περισσότερη Δημοκρατία.

 

0

Πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η ανάρτηση;

Κάντε κλικ σε ένα αστέρι για να το αξιολογήσετε!

Μέση βαθμολογία 0 / 5. Πλήθος ψήφων 0

Δεν υπάρχουν ψήφοι μέχρι τώρα! Γίνετε ο πρώτος που θα αξιολογήσει αυτήν την ανάρτηση.