Π. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ: ΟΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ


0
(0)

Δήλωση Παύλου Χρηστίδη, Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος Αλλαγής

Οι σημερινές ανακοινώσεις της Κυβέρνησης αποτελούν ομολογία αποτυχίας.

Πάλι μετά τον εφησυχασμό, τα περιοριστικά μέτρα.

Για δεύτερη χρόνια χωρίς σχέδιο για τον Τουρισμό, τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις.

ΦΩΦΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ

Άρθρο Φώφης Γεννηματά, Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, στην εφημερίδα Παρόν της Κυριακής

Το τέταρτο κύμα πανδημίας είναι εδώ και ορθώνει ξανά μια μεγάλη υγειονομική, κοινωνική και οικονομική απειλή για όλους μας. Παρά τις εκκλήσεις και τις προειδοποιήσεις του Κινήματος Αλλαγής να μην επαναληφθεί η περσινή χαλάρωση, να υπάρξει επιτέλους σχέδιο και αποτελεσματική εφαρμογή του και επιτάχυνση των εμβολιασμών, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αγνόησε τις προτάσεις μας, καλλιέργησε τον εφησυχασμό και επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη.

Ταυτόχρονα, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, στη σκιά της πανδημίας φτιάχνει μια Ελλάδα για λίγους.

Το κομματικό Κράτος επανιδρύθηκε, κόντρα σε κάθε έννοια αξιοκρατίας και αποτελεσματικότητας. Αντί διαφάνειας “fast track” φωτογραφικές ρυθμίσεις υπέρ της επιχειρηματικής και κομματικής ελίτ, αντί πολυφωνίας επιχείρηση χειραγώγησης της ενημέρωσης. Αντί μεταρρυθμίσεων απορρύθμιση των κατακτήσεων και καταπάτηση δικαιωμάτων. Αντί ασφάλειας για τον πολίτη , βαριά εγκληματικότητα. Αντί εθνικής συνεννόησης και εθνικής στρατηγικής, αμυντική και παθητική εξωτερική πολιτική.

Ο πιο βολικός συμπαίκτης σε αυτό το παιχνίδι του κ. Μητσοτάκη, δεν είναι άλλος από τον κ. Τσίπρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε το δρόμο για να έρθει στην εξουσία η δεξιά. Οι περισσότερες συντηρητικές και καθεστωτικές πρακτικές του, συνεχίζονται κατά γράμμα από τη Ν.Δ. Ακόμα και τώρα, επιμένουν να χαρίζουν πόντους στον κ. Μητσοτάκη, αφού είναι πάντα πρόθυμα διαθέσιμοι να σκιαμαχήσουν σε κοκορομαχίες που η κυβερνητική προπαγάνδα επιλέγει.

Γαλάζιος ΣΥΡΙΖΑ και ΣΥΡΙΖΑ, το δίδυμο Μητσοτάκη – Τσίπρα, έχουν πια δοκιμαστεί στην πράξη. Βολεύονται και οι δύο σε μια κοινωνία χαμηλών προσδοκιών, διχασμού και εντάσεων. Η πανδημία επιταχύνει τις εξελίξεις. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να απεγκλωβιστεί από τις δύο “σκουριασμένες άγκυρες” που την κρατούν καθηλωμένη σε λιμνάζοντα νερά.

Απέναντι σε αυτόν τον κολοβό και τοξικό δικομματισμό, το Κίνημα Αλλαγής, η Δημοκρατική Παράταξη έχει δώσει έναν δύσκολο και ανηφορικό αγώνα. Αφήσαμε πίσω μας τα πέτρινα χρόνια ,της προσπάθειας απαξίας και περιθωριοποίησης μας και μπορούμε τώρα να διεκδικήσουμε ξανά την ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη πολιτική σκηνή. Με προορισμό τη Νέα Αλλαγή.

Από την πρώτη στιγμή πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι προϋπόθεση για να το πετύχουμε είναι η Πολιτική Ενότητα στη βάση της Αυτόνομης Πορείας και της Προοδευτικής μας ταυτότητας. Αυτή είναι η πυξίδα μας , το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον είναι το βαρόμετρο των αποφάσεών μας. Στο πλαίσιο αυτό η αποκατάσταση των αδικιών που υπέστη το ΠΑΣΟΚ είναι ηθικό και πολιτικό μας χρέος.

Για να μπορέσει ξανά η παράταξή μας να γίνει πρωταγωνιστής δεν φτάνει μόνο η επιστροφή στην ψυχή της Παράταξης. Αλλά χρειάζεται και το πάθος για το μέλλον. Ενα μέλλον που θα εγγυάται σε κάθε πολίτη ότι η ζωή του δεν είναι ένας ανήφορος υποχρεώσεων, καταπίεσης και άγχους, αλλά ευημερίας, απελευθέρωσης και δημιουργίας. Μιλήσαμε πρώτοι για το μέλλον της εργασίας μετά την πανδημία ώστε να μη μείνει κανείς πίσω. Αναδείξαμε μαχητικά τη σημασία του ΕΣΥ, προτείνοντας ταυτόχρονα την αναγέννηση του για να φτάνει σε κάθε πολίτη σε κάθε γωνιά της πατρίδας. Ανοίξαμε την ατζέντα της κλιματικής αλλαγής για να προστατεύσουμε το περιβάλλον, αλλά και να τροχοδρομήσουμε την κοινωνική και οικονομική μας ζωή πάνω σε ένα νέο, ήπιο, ανθρώπινο, αειφόρο μοντέλο ανάπτυξης. Μπαίνουμε μπροστά για να δυναμώσουμε τη φωνή των γυναικών, που μετά από δεκαετίες καταπίεσης αρθρώνουμε επιτέλους το δικό μας ‘μπορούμε’ απέναντι στην εκμετάλλευση. Όπως και κάθε ευάλωτου και περιθωριοποιημένου συνανθρώπου που πληρώνει ακριβά το τίμημα κάθε κρίσης λόγω έμφυλης, σεξουαλικής, εθνοτικής ταυτότητας.

Ενώνουμε τη φωνή μας με τη νέα γενιά, όσους έμειναν στην Ελλάδα αλλά και όσους έφυγαν, με ένα συμβόλαιο τιμής μαζί τους ότι η διαφάνεια, η αξιοκρατία, η πραγματική δημοκρατία που απαιτούν, δεν είναι υπόσχεση, αλλά κοινή μας αποστολή. Και ανοίγουμε τις πόρτες του κόμματός μας σε νέες δυνάμεις, από την Οικολογία μέχρι την Ανανεωτική Αριστερά, σε δίκτυα πολιτών, σε όσους βιώνουν τις συνέπειες της συντηρητικής πολιτικής σε όσους δυσπιστούν ή μας εγκατέλειψαν τα χρόνια των δύσκολων επιλογών. Είμαστε όλοι μέρος της ιστορικής δημοκρατικής παράταξης. Και μόνο όλοι μαζί μπορούμε να συνθέσουμε ξανά, με πρωταγωνιστή το Κίνημα Αλλαγής, την προοδευτική πλειοψηφία που έχει ανάγκη η πατρίδα για να πάψει να συμβιβάζεται με το μεταμφιεσμένο παλιό.

Σε αυτή την διαδρομή δεν έκανα ούτε θα κάνω συμβιβασμούς. Η αυτόνομη πορεία και η προοδευτική μας ταυτότητα είναι αδιαπραγμάτευτη. Η πορεία μας είναι ταυτισμένη με τις νέες ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας, που μετά την πανδημία θα γίνουν δυναμικά αιτήματα και διεκδικήσεις. Αυτή είναι η πολιτική και ιστορική μας αποστολή, η επόμενη φάση της μεγάλης μας διαδρομής που δεν πρέπει να ανακοπεί.

Να εκφράσουμε και να δικαιώσουμε, όσους ελπίζουν, ονειρεύονται και αγωνίζονται για την αξιοπρέπεια, την εθνική υπερηφάνεια, την πρόοδο και την κοινωνική δικαιοσύνη.

ΦΩΦΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ: Ο ΦΟΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ

Ανάρτηση της Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, Φώφης Γεννηματά

Άλλη μια νέα γυναίκα νεκρή από το χέρι του συντρόφου της Ο φόβος είναι πια μέσα στα σπίτια για τις γυναίκες.

Φτάνει πια.

Να μεγαλώνουμε τα αγόρια μας για να τους κάνουμε ικανούς να δημιουργούν, να μοιράζονται, να αγαπάνε, να προστατεύουν, να σέβονται, να εκτιμούν.
Μεγαλώνουμε τα κορίτσια μας και τους λέμε ότι είναι ίσες, αξίζουν. Να διεκδικούν, να νοιώθουν ελεύθερες μέσα στη σχέση, να στηρίζονται στις δυνάμεις τους.

Οι κοινωνίες μας γύρισαν πολύ πίσω με την πανδημία.

Η ζωή της γυναίκας μοιάζει να μην έχει την ίδια αξία.
Κανένας δεν έχει δικαίωμα να θεωρεί τη δική του ζωή ανώτερη ή να αφαιρεί τη ζωή μια γυναίκας που νομίζει ότι του ανήκει.

Κανένας δεν έχει δικαίωμα να μιλά για “κακιά στιγμή”.

Πλήρης εφαρμογή της σύμβασης της Κωνσταντινούπολης τώρα.

Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ… ΕΝΥΔΡΕΙΟ

Όταν η Κλιματική Αλλαγή κάνει «πάρτυ», οι οικολογικές καταστροφές ακολουθούν η μία την άλλη και η Κυβέρνηση απλά… κάθεται και παρακολουθεί τότε έχει βαρύτατες πολιτικές ευθύνες.

Από το Κυβερνητικό… ενυδρείο ο Πρωθυπουργός παρατηρεί τα γεγονότα με τα γνωστά αντανακλαστικά.

Είδε ατάραχος τα Γεράνεια με δεκάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους αποτεφρωμένα.

Είδε να καίγεται το Σέιχ Σου, ένα υποτίθεται καλά φυλασσόμενο περιαστικό δάσος.

Είδε τη Σάμο να υφίσταται ανεπανόρθωτη φυσική καταστροφή, καθώς αποτεφρώθηκαν εκτάσεις που είχαν καεί ξανά και η φυσική αναγέννηση είναι σχεδόν αδύνατη.

Είδε τα τρομακτικά κλιματικά γεγονότα στην Ευρώπη, στον Καναδά, στις ΗΠΑ.

Κάθε χρόνο προτείνουμε σοβαρή ενίσχυση των εναέριων μέσων προστασίας, περιπολίες στα δάση, αντιπυρικές ζώνες, οικολογικά αντιπλημμυρικά έργα και αναδασώσεις. Κάθε χρόνο το «Κυβερνητικό ενυδρείο» κατεβάζει… ηχομόνωση για να μη μας ακούει.

Οι καταστροφές είναι υπαρκτές. Οι δικαιολογίες ανερμάτιστες όπως και οι μόνιμες παρακλήσεις προς τον… στρατηγό άνεμο να βοηθήσει.

Το ενδιαφέρον του Κινήματος Αλλαγής για την Κλιματική κρίση συνεχίζεται δυναμικά.

Όσο όμως η Κυβέρνηση αγνοεί τις προτάσεις μας και το επόμενο διάστημα τα ίδια θα έχουμε.

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΦΩΦΗΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΤΟΛΗ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ανάρτηση Φώφης Γεννηματά, Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, στα social media για το θάνατο του Τόλη Βοσκόπουλου

Το ελληνικό λαϊκό τραγούδι έχασε έναν γνήσιο εκφραστή του. Η μοναδική φωνή του Τόλη Βοσκόπουλου, σφράγισε μια ολόκληρη εποχή. Τραγούδησε τα πάθη και τον έρωτα αυθεντικά και λαϊκά, όπως τα ζούσε. Γι’ αυτό και αγαπήθηκε τόσο πολύ. Ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ: Η ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ Η ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ερώτηση βουλευτών του Κινήματος Αλλαγής προς τον Υπουργό Οικονομικών, κ. Χ. Σταϊκούρα και τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Κ. Χατζηδάκη με θέμα «Η συρρίκνωση του δικτύου καταστημάτων των τραπεζών και η επίπτωση της στην ελληνική οικονομία και κοινωνία»

Η συρρίκνωση του δικτύου καταστημάτων των τραπεζών αναδεικνύεται πλέον σε ένα ζωτικής σημασίας θέμα, τόσο για την ομαλή και αποτελεσματική λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όσο και για την οικονομική λειτουργία των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών ειδικά στην οικονομική ζωή της περιφέρειας και τελικά για την ίδια την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.

Ταυτόχρονα, η ίδια πολιτική των τραπεζών προκαλεί εργασιακή ανασφάλεια σε εκατοντάδες εργαζόμενους τραπεζοϋπαλλήλους, καθώς οι ακολουθούμενες -απαράδεκτες σε πολλές περιπτώσεις- πρακτικές των εργοδοτών, τους οδηγούν εκτός αγοράς εργασίας, παρά τη θέλησή τους.

Ειδικότερα, οι Τράπεζες την τελευταία δεκαετία έπαυσαν τη λειτουργία 2.300 καταστημάτων (μείωση 57%) και τον αριθμό των ΑΤΜ κατά 25%. Στο ίδιο διάστημα, ο μέσος όρος μείωσης των καταστημάτων των τραπεζών στην Ευρωζώνη ήταν 36,3% και της μείωσης των ΑΤΜ κατά μόλις 4,8%.

Μόνο το 2020, οι τράπεζες έκλεισαν 180 καταστήματα σε όλη τη χώρα (-10%), ενώ ο συνολικός σχεδιασμός τους προβλέπει άμεσα μια αναλογική μείωση για το 2021.

Για παράδειγμα, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος έχει ανακοινώσει την παύση λειτουργίας 25 καταστημάτων ή το 7% του δικτύου της, ενώ η Τράπεζα Αττικής διακόπτει τη λειτουργία σε 12 καταστήματα ή το 20% του δικτύου της.

Η Διοίκηση της Τράπεζας Πειραιώς μέχρι τις αρχές Αυγούστου κλείνει ακόμα 64 καταστήματα ή το 15% του δικτύου της, εκ των οποίων τα 25 από αυτά λειτουργούν στην περιφέρεια, ενώ υλοποιείται πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου με ειδικά κίνητρα για τους εργαζόμενους των καταστημάτων που κλείνουν. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η Τράπεζα Πειραιώς, της οποίας η πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση κόστισε στο ελληνικό δημόσιο τουλάχιστον 2,3 δισ. ευρώ, από το 2013 ως και το 2020 διέκοψε τη λειτουργία σε 796 καταστήματα ή στο 62% του δικτύου της και μείωσε τον αριθμό των υπαλλήλων της από 18.591 το 2013 σε 9.866 στο πρώτο τρίμηνο του 2021 (μείωση 47%).

Οι παραπάνω μεταβολές, συνολικά, είχαν ανάλογη επίδραση και στον αριθμό των εργαζόμενων τραπεζοϋπαλλήλων, που κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας μειώθηκαν κατά 33 χιλιάδες (ή 50%).

Η μείωση αυτή διαμόρφωσε την αναλογία του αριθμού κατοίκων ανά τραπεζοϋπάλληλο στην Ελλάδα σε 324 προς 1, τη στιγμή που στην Ευρωζώνη αντιστοιχεί ένας υπάλληλος σε 186 κατοίκους. Επιπρόσθετα τα κλεισίματα των καταστημάτων διαμόρφωσαν το δείκτη τραπεζικών καταστημάτων στο επίπεδο που αναλογούν 19 καταστήματα ανά 100 χιλιάδες κατοίκους, ενώ στην Ιταλία αναλογούν 38, στην Ισπανία 49, στην Πορτογαλία 38 και στη Γαλλία 34, αριθμός που αποτελεί και το μέσο όρο των τραπεζών στην ευρωζώνη.

Οι δείκτες αυτοί αναδεικνύουν το στοιχείο της σχετικής δυσκολίας πρόσβασης του πληθυσμού σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα και υπηρεσίες.

Επιπλέον επισημαίνεται ότι η πρόσβαση σε χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και προϊόντα συνιστά για κάθε κάθε οικονομική μονάδα βασικό στοιχείο της ομαλής κοινωνικοοικονομικής ένταξης της, ενώ θεωρείται κρίσιμος παράγοντας και για την εμπέδωση της κοινωνικής δικαιοσύνης, δεδομένου ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέταξε πρόσφατα (αρ. 36 Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης) την πρόσβαση στην αγορά χρηματοπιστωτικών προϊόντων και υπηρεσιών στον Ευρωπαϊκό Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων.

Είναι αυτονόητο ότι η μείωση των τραπεζικών καταστημάτων έχει σημαντική επίδραση στην εξυπηρέτηση του πληθυσμού, ειδικά των ακριτικών ή απομακρυσμένων από τα αστικά κέντρα αγροτικών και νησιωτικών περιοχών, καθώς δημιουργούνται συνθήκες τραπεζικού αποκλεισμού στην τοπική οικονομία.

Αυτό συνεπάγεται μειωμένη πρόσβαση σε χρηματοδοτικά μέσα, μείωση της οικονομικής δραστηριότητας των τοπικών επιχειρήσεων, των εισοδημάτων και της απασχόλησης στην τοπική κοινωνία, στοιχεία που καθιστούν τους στόχους της περιφερειακής ανάπτυξης της χώρας έωλους. Ενώ είναι προφανές ότι θα πρέπει να δωθεί ιδιαίτερη προσοχή σε περιφέρειες με παραγωγική, εμπορική, μεταποιητική, τουριστική, εξαγωγική δραστηριότητα ή και εθνική σημασία.

Και ενώ οι νέες εφαρμογές ψηφιακής τραπεζικής θα αναμενόταν να λειτουργήσουν διορθωτικά ως προς τα παραπάνω, επιταχυνόμενες και από τις ειδικές συνθήκες που επικράτησαν λόγω της πανδημίας, καμία μέριμνα δεν υπάρχει ακόμα από τις τράπεζες για εκείνους που δεν έχουν εξοικείωση ή και πρόσβαση στις ψηφιακές πλατφόρμες συναλλαγών ή στο διαδίκτυο . Σε αυτό συνηγορεί ότι η χώρα μας κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις με βάση τα ευρωπαϊκά συγκριτικά δεδομένα του 2020 και κριτήριο τον ευρωπαϊκό δείκτη μέτρησης για την πρόοδο της ψηφιακής οικονομίας και κοινωνίας (δείκτης D.E.S.I.) αλλά και ειδικότερα τον κάτω του μέσου όρου στην ΕΕ του ποσοστού του πληθυσμού που χρησιμοποιεί την ηλεκτρονική τραπεζική.

Έτσι, με βάση τα παραπάνω, η πολιτική μείωσης των τραπεζικών καταστημάτων προβλέπεται ότι θα εντείνει και την απομόνωση των ευάλωτων κοινωνικών και οικονομικών ομάδων, μεταξύ των οποίων τα φτωχά νοικοκυριά και οι μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ενώ η παράλληλη πολιτική διαχωρισμού των πελατών σε προνομιούχους και μη, που ακολουθούν οι τράπεζες, θα λειτουργήσει ενισχυτικά προς την ίδια, λάθος κατεύθυνση.

Με όλα τα παραπάνω, οι Τράπεζες αυτή τη στιγμή, μετά από τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις (επιπλέον της τέταρτης της Τράπεζας Πειραιώς), αλλά και την πρόσφατη στήριξη μέσω του σχεδίου «ΗΡΑΚΛΗΣ», μοιάζουν να αγνοούν επιδεικτικά τον αναπτυξιακό ρόλο τους και την ανάγκη της οικονομίας για βιώσιμη, μακροπρόθεσμη περιφερειακή ανάπτυξη, που θα εξαρτηθεί και από την αποτελεσματική και γρήγορη εισροή και διοχέτευση των σημαντικών επενδυτικών πόρων για την ελληνική οικονομία του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης και των λοιπών χρηματοδοτικών εργαλείων που προβλέπονται για την περίοδο 2021-2027.

Τέλος, η ίδια πολιτική συρρίκνωσης θέτει πλέον ανοικτά σοβαρούς προβληματισμούς για τη λειτουργία του υγιούς ανταγωνισμού στην αγορά χρηματοπιστωτικών προϊόντων και υπηρεσιών, λόγω και πιθανών εναρμονισμένων πρακτικών από τις Τράπεζες, σε σχέση με τις περιφέρειες που επιλέγουν να παύσουν ή να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους.

Από την άλλη πλευρά, οι πρακτικές που ακολουθούν ορισμένες τράπεζες, με μοναδικό σκοπό την αποχώρηση των εργαζόμενων μέσω προγραμμάτων εθελουσιών εξόδων και τη μείωση του εργασιακού κόστους από τα καταστήματα που κλείνουν, περιλαμβάνουν πλέον τακτικές και έντονες οχλήσεις, ψυχολογική πίεση, απειλή, ηθική παρενόχληση και mobbing ακόμα και εργαζομένων που ανήκουν σε ευαίσθητες ή ευπαθείς ομάδες.

Αυτή η επιχειρηματική κι αντεργατική πρακτική που ακολουθείται από τις Διοικήσεις των Τραπεζών με την Κυβέρνηση να μένει αδρανής και αμέτοχη, θέλει να αξιοποιήσει μια αυθαίρετη και αόριστη επίκληση περί πλεονάζοντος προσωπικού, στις περιπτώσεις που κλείνουν καταστήματα, υποστηρίζοντας αβάσιμα ότι δεν υπάρχει άλλη διαθέσιμη εργασίας για τους εργαζόμενους στην κάθε τράπεζα.

Οι πρακτικές αυτές ιδιαίτερα στην Τράπεζα Πειραιώς, είναι σε πλήρη αντίθεση με τις εργοδοτικές υποχρεώσεις, όπως αυτές προκύπτουν από την ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία, τις κλαδικές και επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, όπου σαφώς προβλέπεται η υποχρέωση των εργοδοτών να αξιοποιήσουν τους εργαζόμενους που υπηρετούν σε καταστήματα που κλείνουν, λαμβάνοντας υπόψη την υποχρέωση τους για επανακατάρτιση του προσωπικού ενόψει των επιχειρηματικών τους σχεδίων, αλλά κυρίως τη ρήτρα για την προστασία της απασχόλησης στον κλάδο, όπως προβλέπει η σε ισχύ κλαδική ΣΣΕ.

Ταυτόχρονα, αυξάνεται δραματικά η ένταση εργασίας για τους εργαζόμενους στα καταστήματα που λειτουργούν και επιφορτίζονται με τις εργασίες των καταστημάτων που κλείνουν, ενώ δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερες δυσχέρειες πρόσβασης και ποιοτικής εξυπηρέτησης για την πελατεία.

Στα παραπάνω θέματα έχουν αναφερθεί με ανακοινώσεις τόσο οι σύλλογοι των εργαζομένων όσο και οι τοπικοί φορείς που έχουν εκφράσει έντονες διαμαρτυρίες για το κλείσιμο καταστημάτων.

Με βάση τα παραπάνω ερωτάται ο κ. Υπουργός Οικονομικών ποια είναι η στρατηγική και οι ενέργειες που θα ακολουθήσει:

1. Για την εξάλειψη των φαινομένων τραπεζικού αποκλεισμού που δημιουργούνται στον πληθυσμό από τη συνεχιζόμενη μείωση του δικτύου καταστημάτων;

2. Για την διαφαινόμενη εναρμονισμένη πρακτική των διοικήσεων των τραπεζών που νοθεύουν τον υγιή ανταγωνισμό και δημιουργούν μονοπωλιακές συνθήκες;

3. Για την προστασία των θέσεων στον τραπεζικό κλάδο;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Φώφη Γεννηματά

Κώστας Σκανδαλίδης

Γιώργος Μουλκιώτης

Γιώργος Αρβανιτίδης

Αχμέτ Ιλχάν

Νάντια Γιαννακοπούλου

Χρήστος Γκόκας

Γιώργος Καμίνης

Χαράλαμπος Καστανίδης

Μιχάλης Κατρίνης

Βασίλης Κεγκέρογλου

Χαρά Κεφαλίδου

Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος

Δημήτρης Κωνσταντόπουλος

Ευαγγελία Λιακούλη

Ανδρέας Λοβέρδος

Μπαράν Μπουρχάν

Δημήτρης Μπιάγκης

Απόστολος Πάνας

Γεώργιος Παπανδρέου

Ανδρέας Πουλάς

Γιώργος Φραγγίδης

ΑΡΘΡΟ ΜΑΝΩΛΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΤΑ ΝΕΑ»: Η ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ

Περάσαμε – και περνάμε ακόμα – μία κρίση που άλλαξε τα πάντα γύρω μας, από την καθημερινότητα και τις προτεραιότητες μας, μέχρι τη δημιουργία νέων διαχωριστικών γραμμών μεταξύ χρησιμότητας και δημαγωγίας, ορθολογισμού και λαϊκισμού, πρωτοβουλίας και μικροδιαχείρισης. Αλλά το σημαντικότερο, διαμόρφωσε στη νέα εποχή που ξετυλίγεται μπροστά μας, κρίσιμα ιδεολογικά και πολιτικά διλήμματα. Οι απαντήσεις στα οποία διακρίνουν τον κίνδυνο από μία μεγάλη ευκαιρία. Και σίγουρα, το ρόλο και τις προκλήσεις του προοδευτικού χώρου στην εποχή αυτή.

Πρώτο καθοριστικό σημείο, η επιστήμη και η τεχνολογία. Με τον αυτοματισμό και την 4η βιομηχανική επανάσταση να προδιαγράφουν ριζικές αλλαγές στον χάρτη των επαγγελμάτων, της απασχόλησης, της κατάρτισης του εργατικού δυναμικού, εισάγοντας νέους κλάδους και καταργώντας μέχρι πρότινος κραταιούς. Αλλά και στο ίδιο το περιβάλλον εργασίας, ισορροπώντας από τη μία με την ευκαιρία του εργαζόμενου για αναβάθμιση της ποιότητας ζωής και καθημερινότητας του, και από την άλλη, με τον κίνδυνο μίας νέας κανονικότητας ελαστικών μορφών εργασίας, υποβάθμισης μισθών και εργασιακής ασφάλειας.

Η πανδημία έφερε ξανά στο προσκήνιο το ρόλο του δημόσιου τομέα. Και το έκανε πρωτίστως με το δημόσιο σύστημα υγείας, με την αυτονόητη παραδοχή, ακόμα και από τους πολέμιους του, πως χωρίς αυτό η εικόνα, σήμερα, θα ήταν εντελώς διαφορετική. Κάνοντας παράλληλα σαφές πως οι δημόσιες κοινωνικές υποδομές, το κοινωνικό κράτος, οι δομές πρόνοιας, αλλά και ο ευρύτερος δημόσιος τομέας, μέσα από τον εκσυγχρονισμό του, την οργανωμένη και συντεταγμένη λειτουργία του, μακριά από δογματισμούς και ιδεοληψίες, μπορεί να έχει κρίσιμη και χρήσιμη συνεισφορά σε όλους τους τομείς λειτουργίας και ανάπτυξης της οικονομίας και της κοινωνίας.

Έφερε νέες προκλήσεις στο ρόλο της Ευρώπης. Ειδικά μπροστά στο δίλημμα της εποχής μεταξύ της περαιτέρω ολοκλήρωσης και εμβάθυνσης ή του εθνικού απομονωτισμού. Ο οριζόντιος χαρακτήρας της υγειονομικής κρίσης επέβαλλε, έστω και μερικώς, την έννοια της αμοιβαιοποίησης των υποχρεώσεων, με ενιαία μοντέλα για την οικονομική της διαχείριση και συλλογικές πρωτοβουλίες στο υγειονομικό της σκέλος, στα εμβόλια, τα υγειονομικά πρωτόκολλα, και τις άλλες προκλήσεις που τη συνοδεύουν.

Άλλαξε σημαντικά το ρόλο και τη λειτουργία του ατόμου εντός της κοινωνίας. Δημιουργώντας μία νέα αντίληψη για τη συλλογικότητα, την ατομική και κοινωνική ευθύνη. Και μαζί, την πρόκληση να δομήσουμε ξανά θεσμούς που θα μπορέσουν να αποτυπώσουν πολιτειακά τη συλλογική αυτή λειτουργία. Που θα βασίζονται στη διαφάνεια, θα είναι υπερκομματικοί, υπεράνω όλων και για όλους. Θεσμούς αξιόπιστους που θα εμπνέουν εμπιστοσύνη. Αυτή την εμπιστοσύνη που χάσαμε, και σήμερα αντιλαμβανόμαστε την αξία της ξανά.

Και φυσικά, καθιστώντας εμφανή τη συστηματοποίηση, πλέον, των έκτακτων προκλήσεων στην «κανονικότητα» του πλανήτη μας. Με το φυσικό περιβάλλον να μας προειδοποιεί, την κλιματική κρίση και τις ακραίες της εκφάνσεις – όπως προσφάτως στη Γερμανία – να είναι πια καθημερινές, οι απαντήσεις, σήμερα, γίνονται όρος επιβίωσης. Ειδικά για τις νεότερες γενιές. Όχι μόνο για την αυτονόητη ανάγκη μείωσης των ρύπων, αναστήλωσης του φυσικού περιβάλλοντος, αποτελεσματικής διαχείρισης των απορριμμάτων και περισσότερο βιώσιμων αναπτυξιακών προτύπων, όσο και για ζητήματα κοινωνικών προεκτάσεων, όπως η ενεργειακή δικαιοσύνη και η καθολική πρόσβαση στην καθαρή ενέργεια.

Η πανδημία, λοιπόν, άλλαξε γύρω μας πολλά, μας έκανε να σκεφτούμε, να αναθεωρήσουμε, να σχεδιάσουμε. Αντί για τη μοιρολατρική ανάγνωση του ενός – και πλέον – «χαμένου» έτους, ας δούμε την ευκαιρία, της λευκής σελίδας που έχουμε μπροστά μας. Ας της δώσουμε πρόσημο και προοδευτικά χαρακτηριστικά, ώστε το βιβλίο που θα ξεκινήσουμε να γράφουμε να αφορά τους πολλούς. Με όρους δικαιοσύνης, ισότητας και βιωσιμότητας. Είναι το στοίχημα του δημοκρατικού χώρου για τη δική μας εποχή.

 

Πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η ανάρτηση;

Κάντε κλικ σε ένα αστέρι για να το αξιολογήσετε!

Μέση βαθμολογία 0 / 5. Πλήθος ψήφων 0

Δεν υπάρχουν ψήφοι μέχρι τώρα! Γίνετε ο πρώτος που θα αξιολογήσει αυτήν την ανάρτηση.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *