Μ. ΟΘΩΝΑΣ: «Η ΕΥΚΟΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΛΕΣ ΕΝΑ «ΤΥΦΛΟ» ΟΧΙ, ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΝΑ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΟΠΩΣ ΤΟ ΘΕΛΕΙ, ΝΑ ΦΑΛΚΙΔΕΥΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΕΣΥ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΤΣΑΜΠΑ ΜΑΓΚΑ»


0
(0)

Συνέντευξη Μανώλη Όθωνα

μέλους Εκτελεστικού Πολιτικού Συμβουλίου Κινήματος Αλλαγής

& Διευθυντή Πολιτικού Γραφείου Προέδρου

στο ραδιοφωνικό σταθμό «Θέμα 104,6 fm»με τον δημοσιογράφο Γιάννη Πρετεντέρη

«Η εύκολη επιλογή είναι να λες ένα «τυφλό» όχι, να ψηφίσει η Κυβέρνηση ένα νομοσχέδιο όπως το θέλει, να φαλκιδεύει δικαιώματα, απλά εσύ να έχεις κάνει τον “τσάμπα μάγκα”»

Το ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ θα ψηφίσει και αυτό το τροποποιημένο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, είναι καλό να δημιουργούνται ευρύτερες συναινέσεις. Έγιναν και θετικές τροποποιήσεις.

Εδώ είναι ευκαιρία να αναγνωρίσετε και εσείς ότι για άλλη μια φορά μας αδικήσατε με ένα σχόλιο πριν λίγες ημέρες, ότι παλαντζάραμε Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή γύρω από το θέμα αυτό. Δεν παλαντζάραμε καθόλου, από την αρχή είπαμε καθαρά ότι υπάρχει αναγκαιότητα κανόνων και ρυθμιστικού πλαισίου, αλλά επίσης με σαφήνεια είπαμε ότι το νομοσχέδιο που εισήγαγε η Κυβέρνηση είχε σοβαρά ζητήματα θεσμικών εγγυήσεων που άφηναν περιθώρια να καταστρατηγηθεί το βασικό δικαίωμα στην διαμαρτυρία και στην διεκδίκηση αιτημάτων πολιτών. Προτείναμε συγκεκριμένες αλλαγές, που παρενέβαιναν στην ουσία του νομοσχεδίου, άλλαζαν ουσιαστικά την αντίληψη του. Επομένως είχαμε μια συνεπή στάση σε αυτό που εμείς ισχυριζόμαστε, ότι είμαστε δύναμη μαχητικής όταν χρειάζεται αλλά ταυτόχρονα δημιουργικής εποικοδομητικής αντιπολίτευση γιατί αυτό χρειάζεται σήμερα ο τόπος. Η εύκολη επιλογή είναι να πεις ένα «τυφλό» όχι, να ψηφίσει η Κυβέρνηση ένα νομοσχέδιο όπως το θέλει, να φαλκιδεύει δικαιώματα, απλά εσύ να έχεις κάνει τον “τσάμπα μάγκα” με κραυγές λαϊκισμού όπως επιλέγει παραδείγματος χάριν ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι η δική μας πολιτική αντίληψη αυτή, έχει τις δυσκολίες της, στην κατανόηση της αλλά εμείς θα επιμένουμε σε αυτή τη γραμμή. Θέλω με την ευκαιρία να θυμίσω ότι η παράταξη μας και το 2001 αλλά και το 2011 επί δικών μας Κυβερνήσεων είχε αναγνωρίσει αυτήν την ανάγκη και είχε επιχειρηθεί να υπάρξει παρέμβαση έστω και αν, για διαφορετικούς λόγους την κάθε φορά, αυτό δε τελεσφόρησε.

Η παρατήρηση που θέλω να κάνω, τον τελευταίο μήνα, βλέπω ότι έχουν οξυνθεί οι τόνοι απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν έτσι πριν ένα μήνα. Με τις αποκαλύψει Παππά, με τις αποκαλύψεις Παπαγγελόπουλου με τις αποκαλύψεις Μιωνή με όλα αυτά τα θέματα, υπάρχει ένα θέμα που έχει δημιουργηθεί και έχουν ανέβει και οι τόνοι.

Εμείς είχαμε την άποψη ότι με το ΣΥΡΙΖΑ μας χώριζαν και μας χωρίζουν σοβαρές, θα έλεγα ασύμβατες, ιδεολογικές πολιτικές και προγραμματικές διαφορές. Είναι προφανές όμως εξίσου, ότι ένα κόμμα της αντιπολίτευσης, όπως κάναμε και στα χρόνια που κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, αντιπολιτεύεται την Κυβέρνηση και όχι την αντιπολίτευση. Τώρα όμως στην επικαιρότητα υπάρχουν ζητήματα τα οποία προφανώς κανείς δεν πρέπει να κάνει ότι δεν ακούει ή δεν καταλαβαίνει. Είναι επιβεβλημένη η ανάδειξη των αμείλικτων πολιτικών θεμάτων που ανακύπτουν από τις αποκαλύψεις, οι οποίες όχι μόνο δηλητηριάζουν την πολιτική ζωή αλλά πλήττουν ακόμα περαιτέρω την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Επομένως είπαμε ότι πρωτίστως η δικαιοσύνη πρέπει αυτή την φορά, αποτελεσματικά, άμεσα να διερευνήσει και να ρίξει άπλετο φως σε όλα αυτά που αποκαλύπτονται. Πέρα από αυτό όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ο κος Τσίπρας πρέπει να δώσουν απαντήσεις στα πολιτικά ζητήματα και αμείλικτα ερωτήματα που προκύπτουν. Η δική μου εκτίμηση είναι ότι δύσκολα θα αποφύγει την απάντηση διότι η μη απάντηση ουσιαστικά είναι παραδοχή ότι όλα αυτά λίγο ή πολύ γινόταν εν γνώση του.

Για το άρθρο του κου Μπίστη, καταγγέλλει το ΠΑΣΟΚ, το ΚΙΝΑΛ και όλους, λέει ότι θα τιναχτούν στον αέρα οι προσπάθειες για προσέγγιση των δυο χώρων. Έχετε υπόψη σας εσείς για τέτοιες προσπάθειες;

Απολύτως καμία και να είστε σίγουρος ότι αν υπήρχε θα την ήξερα.

Είπατε ότι η λίστα των media που δόθηκαν στην δημοσιότητα ήταν προφανείς οι λόγοι που δεν δινότανε. Ποία είναι ακριβώς η κριτική που ασκείτε στην λίστα των επιδοτήσεων, των επιχορηγήσεων;

Ένα μεγάλο κομμάτι, αν όχι στο σύνολο της αυτή η καμπάνια μπορούσε να προβληθεί ως ένα κοινωνικό μήνυμα με βάση τα προβλεπόμενα. Από εκεί και μετά δεν είναι δόκιμο ούτε σκόπιμο ούτε μπαίνω σε συγκρίσεις αλλά, υπάρχουν κραυγαλέα παραδείγματα ότι δεν υπήρξε μια κατανομή σύμφωνα με την αίσθηση που έχει κανείς της απήχησης της αναγνωσιμότητας της τηλεθέασης. Δεν θα μείνω σε αυτό γιατί δεν είμαι αρμόδιος να το κρίνω. Η Κυβέρνηση όμως όφειλε και οφείλει μαζί με τη λίστα να δημοσιοποιήσει ποια ήταν τα κριτήρια κατανομής. Δώσανε δηλαδή σε μια διαφημιστική 20 εκατομμύρια και είπανε μοίρασε τα όπως θες, όπως ισχυρίστηκε χθες ο Πρωθυπουργός; Ποιος την πιστεύει αυτή τη θεωρία;

Σαν άνθρωπος του χώρου κατάλαβα ότι μοιράσανε καταρχήν, τι θα πάει σε ραδιόφωνο σε τηλεόραση, εφημερίδες και ιστολόγια.

Με ποία κριτήρια έγιναν όλα αυτά; Η λίστα πρέπει να συνοδευτεί με ένα πλαίσιο κριτηρίων θα μπορεί κανείς να κρίνει και να αξιολογήσει.

Τα επόμενα βήματα για εσάς; Ετοιμάζετε μια Συνδιάσκεψη.

Εμείς έχουμε ξεκινήσει ήδη και λόγω των ειδικών συνθηκών που επικρατούν μια συζήτηση διαδικτυακών ανοιχτών συζητήσεων για μια σειρά θέματα. Το κάνουμε συνήθως κάθε Τετάρτη, αυτή την εβδομάδα ειδικά θα γίνει αύριο και θα αφορά το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Έχουν προηγηθεί και θα ακολουθήσουν μια σειρά άλλων εκδηλώσεων σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο.

Για την εκδήλωση 3ης Σεπτέμβρη θα βάλετε για το ΕΣΥ, θα το αφιερώσετε, μπράβο, είναι ωραία πρωτοβουλία.

Στις 3ης του Σεπτέμβρη θα κάνουμε ένα αφιέρωμα στην πορεία του ΕΣΥ αλλά όχι τόσο με την έννοια του απολογισμού. Το κέντρο βάρος της εκδήλωσης θα είναι για να διατυπώσουμε το βασικό πλαίσιο των προτάσεων μας για την αναγέννηση του ΕΣΥ και την προοδευτική μεταρρύθμιση του, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες και κοινωνικοοικονομικές συνθήκες. Την οποία θα παρουσιάσουμε την ημέρα της επετειακής μας εκδήλωσης γιατί όλοι αναγνωρίζουν ότι το ΕΣΥ είναι εμβληματικό ζήτημα για το ΠΑΣΟΚ για την παράταξή μας, είναι δημιούργημα μας. Θα ακολουθήσει στην ΔΕΘ η παρουσίαση ενός αντίστοιχου πλαισίου σχετικά με την αξιοποίηση των πόρων του ταμείου ανασυγκρότησης. Δεν είμαι βέβαια αισιόδοξος ότι μέχρι τότε θα υπάρχει οριστική απόφαση γιατί από τις πληροφορίες που υπάρχουν μάλλον τώρα στις 17- 18 Ιουλίου, δεν θα έχουμε δυστυχώς τελική κατάληξη και θα χρειαστεί μετά νέα, έκτακτη σύνοδος κορυφής. Εμείς στην ΔΕΘ θα πάμε με αυτή την ατζέντα, να παρουσιάσουμε το δικό μας πλαίσιο και την δική μας πρόταση.

ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΜΙΝΗ ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΑΙΘΡΙΕΣ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΙΣ

Σημεία ομιλίας Γιώργου Καμίνη στην Ολομέλεια της Βουλής για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Προστασίας για τις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις

– Το δικαίωμα στο συνέρχεσθαι είναι διφυές: Από τη μια πλευρά αποτελεί εκδήλωση της ελευθερίας της έκφρασης και κατά τούτο ενσωματώνει έναντι της κρατικής εξουσίας μια αξίωση αποχής. Από την άλλη όμως είναι και πολιτικό δικαίωμα, δηλαδή ενσωματώνει μια εξουσία συμμετοχής στη δημοκρατική διαδικασία. Γι’ αυτό και έπρεπε να υπάρχει νόμος από το 1975 που να το ρυθμίζει.

– Ήδη από την αναθεωρητική Βουλή του 1975, το άρθρο για τις συναθροίσεις είχε προκαλέσει πολύ μεγάλες αντιπαραθέσεις.

– Υπήρχε τότε στη Βουλή μια μεγάλη φυσιογνωμία, ένας άνθρωπος τον οποίο αξίζει να μνημονεύσουμε σήμερα, ο Γεώργιος Β. Μαγκάκης: μεγάλος νομικός της εποχής και ατρόμητος υπερασπιστής των αντιστασιακών στα δικαστήρια της χούντας. Επέβαλε, με την πειθώ του, ότι η απόφαση της αστυνομίας που απαγορεύει μια συνάθροιση θα πρέπει να είναι αιτιολογημένη.

– Το ΠΑΣΟΚ τότε προσπάθησε υπεύθυνα να βελτιώσει τη ρύθμιση των συναθροίσεων, καταθέτοντας μάλιστα αντισχέδιο. Φέρθηκε υπέύθυνα τότε το ΠΑΣΟΚ, και δεν περιορίστηκε στις καταγγελίες: έβαλε τον εισαγγελέα να παρεμβαίνει στο θέμα της απαγόρευσης.

– Σήμερα η στάση του Κινήματος Αλλαγής είναι μία στάση ευθύνης και έρχεται να συνδεθεί με την παράδοση του ΠΑΣΟΚ.

– Σχεδόν όλες οι προτάσεις που υποβάλαμε, λόγω του δικαιοκρατικού χαρακτήρα τους, υιοθετήθηκαν. Όχι όλες: θα μιλήσουμε αναλυτικά γι’ αυτές στη συζήτηση επί των άρθρων.

– Oι προτάσεις μας εμπνέονται ευθέως από την πρόταση νόμου που είχε επεξεργαστεί για λογαριασμό του δήμου Αθηναίων επιτροπή έγκριτων νομικών υπό την προεδρία του επίτιμου Αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, του κ. Μιχάλη Βροντάκη με τη συμμετοχή επιφανών καθηγητών, όπως ο Νίκος Αλιβιζάτος, ο Αντώνης Μανιτάκης, ο Γιάννης Κτιστάκης και ο νομικός μου σύμβουλος τότε Θανάσης Τσιούρας.

– Εμείς είχαμε φροντίσει και τότε να υπάρξει και απλή γνώμη του δημάρχου, το οποίο σοκάρει πολλούς. Ένας δήμαρχος έχει ευθύνη για το τι συμβαίνει στην πόλη του. Πρέπει, λοιπόν, και είναι απολύτως θεμιτό και είναι ένα βήμα προς μια τοπική αυτοδιοίκηση πραγματικά υπεύθυνη το γεγονός ότι παρεμβάλλουμε επιτέλους και τη γνώμη των δημάρχων στην άσκηση του δικαιώματος.

Συγκεκριμένες αλλαγές

– Επιβάλαμε να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη του Προέδρου Πρωτοδικών για την απαγόρευση μίας συνάθροισης, όχι μόνο απόφαση της αστυνομίας. Συνεχίζουμε να πιέζουμε για την απάλειψη του χρονικού ορίου των 24 ωρών μέσα στις οποίες θεωρείται πως τεκμαίρεται η συμφωνία του δικαστή.

– Επιβάλαμε την παρουσία εισαγγελέα για τη διάλυση μιας συνάθροισης που πάει να εκτραπεί σε βίαιη. Ενώπιον του εισαγγελέα ο οργανωτής μπορεί να αναπτύξει τις απόψεις του.

– Επιβάλαμε την κατάργηση του άρθρου που εισήγαγε το ιδιώνυμο αδίκημα, με βάση το οποίο προβλεπόταν ότι εκείνος που συμμετέχει σε παράνομη διαδήλωση τιμωρείται με φυλάκιση. Αποτελούσε ουσιαστικά επαναφορά του απηρχαιωμένου άρθρου του Ποινικού Κώδικα περί “θρασύτητας κατά της αρχής”, που καταργηθηκε πέρσι.

– Αλλάξαμε ριζικά το άρθρο περί αυθόρμητης συνάθροισης, το οποίο ουσιαστικά προέβλεπε προληπτική άδεια για τις αυθόρμητες συναθροίσεις. Αυτό ήταν απαράδεκτο και πολύ σωστά έφυγε.

– Στην αστική ευθύνη επιμένουμε: δεν μπορεί σε μία δημοκρατία να ευθύνεται κάποιος ποινικά ή αστικά για πράξεις τρίτων. Όπως δεν μπορεί να υπάρχει εξουσία χωρίς ευθύνη, δεν μπορεί να υπάρξει και ευθύνη χωρίς εξουσία.

Ολόκληρη η ομιλία του Γιώργου Καμίνη:

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΜΙΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Ήδη στην Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή το ΄75 -τη Βουλή, η οποία επεξεργάστηκε το σχέδιο Συντάγματος και τελικά υπερψήφισε το Σύνταγμα του 1975-, το άρθρο για τις συναθροίσεις είχε προκαλέσει πολύ μεγάλες αντιπαραθέσεις. Να θυμίσω μόνο ότι το Κυβερνητικό Σχέδιο Συντάγματος τότε ήδη στην πρώτη παράγραφο του άρθρου έλεγε: Οι Έλληνες έχουν δικαίωμα να συνέρχονται ησύχως και αόπλως ως νόμος ορίζει ή διέθετε επιφύλαξη του νόμου στην πρώτη παράγραφο. Η Αντιπολίτευση έδωσε μεγάλη μάχη. Υπήρχε τότε στη Βουλή και μια μεγάλη φυσιογνωμία, ένας μεγάλος νομικός τον οποίον αξίζει να μνημονεύουμε σήμερα, ο Γεώργιος Β. Μαγκάκης, ο οποίος όταν πια είδε ότι δεν μπορούσε να διασφαλιστεί η παρέμβαση του Δικαστή στο θέμα της απαγόρευσης του άρθρου 2, επέβαλε η απαγόρευση της Αστυνομικής Αρχής να είναι αιτιολογημένη και πέρασε στο Σύνταγμα αυτή η διάταξη. Πέρασε να είναι αιτιολογημένη, γιατί δεν μπορούσε εκ των προτέρων να υπάρξει Δικαστής, τουλάχιστον φρόντισε ο Μαγκάκης εκ των υστέρων να μπορεί να παρέμβει ο Δικαστής για να ελέγξει αν υπάρχει αιτιολογία και αν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη.

Να θυμίσω επίσης, ότι τότε το ΠΑΣΟΚ είχε υποβάλλει αντισχέδιο Συντάγματος. Προσπάθησε υπεύθυνα να βελτιώσει τη ρύθμιση των συναθροίσεων. Και προέβλεψε τότε το εξής για το θέμα της απαγόρευσης: οι εν υπαίθρω συναθροίσεις, έλεγε το αντισχέδιο, δύναται την ειδικής δικαιολογημένης αποφάσεως της Εισαγγελικής Αρχής να περιοριστούν ή να απαγορευτούν… κ.λπ. Φέρθηκε με μεγάλη ευθύνη τότε το ΠΑΣΟΚ, δεν περιορίστηκε να καταγγέλλει. Έκανε μόλις μία διόρθωση πάρα πολύ σημαντική. Έβαλε τον Εισαγγελέα να παρεμβαίνει στο θέμα της απαγόρευσης.

Γι’ αυτό πιστεύω λοιπόν ότι σήμερα η στάση του Κινήματος Αλλαγής είναι μια στάση μεγάλης ευθύνης και έρχεται να συνδεθεί με τη μεγάλη παράδοση του γεννήτορά του, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Είναι μια μεγάλη δικαίωση του ΠΑΣΟΚ. Και γιατί το λέω αυτό; Το λέω γιατί όλες οι βασικές προτάσεις που υποβάλαμε, τελικά λόγω του δικαιοκρατικού χαρακτήρα τους πέρασαν στο νομοσχέδιο. Ίσως όχι όλες, όπως θα θέλαμε και θα μιλήσουμε διεξοδικότερα στα άρθρα, αλλά κάποιες βασικές εγγυήσεις.

Το πρώτο: ενώ το κυβερνητικό σχέδιο που ήρθε εδώ προέβλεπε ότι μόνο η Αστυνομική Αρχή, μόνη της, μπορεί να απαγορεύει, εμείς επιβάλαμε να υπάρχει και η απόφαση του Προέδρου Πρωτοδικών. Το βήμα όμως, που κάνετε ήταν μετέωρο. Εδώ θέλουμε και συνεχίζουμε να ζητάμε σύμφωνη γνώμη και όχι αν παρέλθουν 24 ώρες να θεωρείται ότι δόθηκε η γνώμη του Προέδρου Πρωτοδικών. Επιβάλαμε επίσης, κάτι πάρα πολύ σημαντικό στο θέμα της διάλυσης μιας συνάθροισης που βρίσκεται σε εξέλιξη και πάει να εκτραπεί σε βίαιη, να παρίσταται Εισαγγελέας και ο Εισαγγελέας να αποφασίζει για την διάλυση και όχι μόνη της η Αστυνομία, όπως προέβλεπε το κυβερνητικό σχέδιο, ενημερώνοντας τον Εισαγγελέα, γιατί ενώπιον του Εισαγγελέα μπορεί να ασκήσει και το δικαίωμα ακρόασης ο οργανωτής της συνάντησης και να αναπτύξει τις απόψεις του. Το τρίτο: με ατυχή τρόπο προσπαθήσατε να εισαγάγετε εκ νέου το αδίκημα της θρασύτητας κατά της αρχής.

Ο Κώδικας που το προέβλεπε του 1952 και αυτός το είχε πάρει από τον Ποινικό Κώδικα του 1834 του Μάουρερ, «θρασύτητα κατά της αρχής». Ενώ καταργήθηκε πέρσι ο ποινικός κώδικας, καταργήθηκε το άρθρο 171 ειδικά που το προέβλεπε, εσείς προσπαθήσατε να το εισαγάγετε εκ νέου και αυτό ήταν απαράδεκτο. Τι προέβλεπε η «θρασύτητα κατά της αρχής»; Προέβλεπε ότι εκείνος που συμμετέχει σε απαγορευμένη διαδήλωση ή εκείνος ο οποίος παρόλο που έχει διαταχθεί νόμιμα η διάλυση μιας διαδήλωσης δεν αποχωρεί τιμωρούνται με φυλάκιση.

Στην αυθόρμητη συνάθροιση εκεί ουσιαστικά η διατύπωση που υπήρχε ήταν σαν να προσπαθούσε να εισαγάγει το προληπτικό σύστημα της άδειας της αστυνομίας, έλεγε «δύναται να επιτραπεί». Αυτό βεβαίως είναι απαράδεκτο και γι’ αυτό πολύ σωστά έφυγε το «δύναται» από τη διάταξη.

Στην αστική ευθύνη -ο κ. Καστανίδης το τόνισε στην Επιτροπή και σήμερα σε αυτό επιμείναμε και καλά κάνατε και φέρατε τη διάταξη αναμορφωμένη, όπως την φέρνετε- δεν μπορεί σε μια δημοκρατία κάποιος να ευθύνεται ποινικά ή και αστικά ακόμη για πράξεις τρίτων. Όπως είπαμε δεν μπορεί σε μια δημοκρατία να υπάρχει εξουσία χωρίς ευθύνη, αλλά και ευθύνη δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την αντίστοιχη εξουσία. Για πράξεις τρίτων η ευθύνη, λοιπόν, είναι αδιανόητη.

Το δικαίωμα στη συνάθροιση είναι διφυές δικαίωμα, είναι δισυπόστατο. Γιατί; Γιατί από τη μια πλευρά είναι ατομικό δικαίωμα, άρα αξιώνει αποχή της κρατικής εξουσίας όταν ασκείται, από την άλλη όμως είναι και δικαίωμα πολιτικής συμμετοχής, είναι συλλογική εκδήλωση του δικαιώματος στην έκφραση και γι’ αυτό ακριβώς έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια να έχει ρυθμιστεί το δικαίωμα από το Σύνταγμα. Γιατί; Γιατί όπως κάθε δικαίωμα ενσωματώνει και αυτό μια κάποια εξουσία και στη δημοκρατία κάθε εξουσία πρέπει να ασκείται με ευθύνη.

Υπάρχει φυσικά το δικαίωμα στη συνάθροιση. Υπάρχουν και τα δικαιώματα των τρίτων. Υπάρχει το δικαίωμα των τρίτων στην ελεύθερη καταρχήν χρήση, την πρόσβαση στο δημόσιο χώρο, υπάρχει το δικαίωμα των επιχειρηματιών του κέντρου να λειτουργήσουν οι επιχειρήσεις τους και να μην κλείνουν για ψύλλου πήδημα. Υπάρχει το δικαίωμα των τρίτων να προγραμματίζουν τη ζωή τους και γι’ αυτό είναι απολύτως θεμιτό να υπάρχει υποχρέωση ενημέρωσης και να δημοσιοποιείται ότι θα γίνει πορεία ή συγκέντρωση στο τάδε ή στο δείνα σημείο, ούτως ώστε να μπορεί ο καθένας να προγραμματίζει τη ζωή του, να γνωρίζει ότι αν κατέβει στο κέντρο της Αθήνας λόγου χάρη δεν θα μπορέσει να έχει πρόσβαση με το αυτοκίνητό του.

Είναι, λοιπόν, σήμερα μια μεγάλη μέρα ευθύνης για το Κίνημα Αλλαγής. Το Κίνημα Αλλαγής έρχεται και συνδέεται με την παράδοσή του. Ακριβώς όπως έκανε τότε το ΠΑΣΟΚ το 1975 που υπέβαλε αντισχέδιο προσπαθώντας να βελτιώσει το κυβερνητικό σχέδιο συντάγματος, έτσι και εμείς σήμερα κάναμε τις προτάσεις μας και θεωρούμε μεγάλο επίτευγμα ότι σημαντικά στοιχεία έγιναν δεκτά.

Θα μου επιτρέψετε τελειώνοντας να πω ότι οι προτάσεις μας εμπνέονται ευθέως από την πρόταση νόμου που είχε επεξεργαστεί για λογαριασμό του δήμου Αθηναίων τότε επιτροπή έγκριτων νομικών υπό την προεδρία του επίτιμου Αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, του κ. Μιχάλη Βροντάκη με τη συμμετοχή επιφανών καθηγητών, όπως ο Νίκος Αλιβιζάτος, ο Αντώνης Μανιτάκης, ο Γιάννης Κτιστάκης και ο νομικός μου σύμβουλος τότε Θανάσης Τσιούρας.

Εμείς είχαμε φροντίσει και τότε να υπάρξει και απλή γνώμη του δημάρχου, το οποίο σοκάρει πολλούς. Να θυμίσω ότι σε πολλές πολιτείες στις Ηνωμένες Πολιτείες ισχύει η εξουσία του δημάρχου αν είναι να απαγορευθεί μια συνάθροιση. Ένας δήμαρχος έχει ευθύνη για το τι συμβαίνει στην πόλη του. Πρέπει, λοιπόν, και είναι απολύτως θεμιτό και είναι ένα βήμα προς μια τοπική αυτοδιοίκηση πραγματικά υπεύθυνη το γεγονός ότι παρεμβάλλουμε επιτέλους και τη γνώμη των δημάρχων στην άσκηση του δικαιώματος. Θα πρέπει κάποια μέρα σ’ αυτόν τον τόπο να το αποφασίσουμε ότι ο δήμαρχος πρέπει να είναι ο αφέντης στην πόλη του και αυτό θα γίνει μόνο εάν αποκτήσουμε μια τοπική αυτοδιοίκηση πραγματικά απογαλακτισμένη από την κεντρική εξουσία.

Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΟ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ: ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΟΡΓΑΝΩΤΗ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗΣ

Τροπολογία της ΚΟ του Κινήματος Αλλαγής: Κατάργηση Αστικής Ευθύνης Οργανωτή Συνάθροισης

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ

Στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις»

Θέμα: Κατάργηση της διάταξης για αστική ευθύνη του οργανωτή συνάθροισης και λοιπές βελτιώσεις

Αιτιολογική Έκθεση

Άρθρο 1: Η παράγραφος 2 του άρθρου 13 του υπό συζήτηση σχεδίου νόμου καθιερώνει γενική αστική ευθύνη του οργανωτή μίας συνάθροισης, δίχως να απαιτείται να επικαλεσθεί ο ενάγων συγκεκριµένη παράβαση η οποία να τελεί σε αιτιώδη συνάφεια µε τη βλάβη που προκλήθηκε. Εισάγει μία οιονεί εγγυητική ευθύνη του οργανωτή για όλες τις πράξεις που ενδεχομένως τελεσθούν στο πλαίσιο ή και στο περιθώριο μίας συνάθροισης και στρέφονται εις βάρος της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της περιουσίας κάποιου, ανεξαρτήτως του ποιος τις τέλεσε.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο οργανωτής μίας συνάθροισης βαρύνεται με υπέρμετρο μερίδιο ευθύνης και δη γενικής και αντικειμενικής, χωρίς τον αναγκαίο κατά το δίκαιο αιτιώδη σύνδεσμο ανάμεσα σε μία πράξη και τον υπαίτιο αυτής. Είναι σαφές ότι, υπό τις εγγυήσεις του σύγχρονου κράτους δικαίου, η παράβαση των νόμιμων υποχρεώσεων του οργανωτή μιας συνάθροισης δεν μπορεί να συνεπάγεται αντικειμενική ποινική ή αστική ευθύνη του, καθώς κάτι τέτοιο έρχεται σε αντίθεση με τις γενικές αρχές της ενοχής και της υπαιτιότητας. Πολλώ δε μάλλον όταν η εισαγόμενη ρύθμιση επιρρίπτει υπέρμετρο βάρος αποδείξεως τον οργανωτή, που καλείται ο ίδιος να αποδείξει ότι είχε τηρήσει όλα τα αναγκαία και πρόσφορα μέτρα για την αποτροπή της βλάβης.

Προκύπτει, επομένως, με νομική βεβαιότητα, ότι η αντικειμενική αστική ευθύνη του οργανωτή συνάθροισης που εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στο υπό συζήτηση σχέδιο νόμου συνιστά μία αδικαιολόγητη ρύθμιση, αντίθετη σε γενικές αρχές του δικαίου, που μάλιστα μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να οδηγήσει σε υπέρμετρο περιορισμό της ίδιας της ελευθερίας συνάθροισης, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 11 του Συντάγματος.

Οι ανωτέρω παρατηρήσεις επαληθεύονται σε διεθνές επίπεδο, καθώς η Επιτροπή της Βενετίας του Συμβουλίου της Ευρώπης και το Γραφείο Δημοκρατικών Θεσμών του ΟΑΣΕ στις «Κατευθυντήριες Γραμμές για την ελευθερία ειρηνικής συνάθροισης» αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι «οι οργανωτές συνάθροισης δεν θα πρέπει να θεωρούνται υπεύθυνοι για την παράλειψη εκτέλεσης των καθηκόντων τους, σε περιπτώσεις όπου δεν είναι ατοµικά υπεύθυνοι, π.χ. ζηµία περιουσιακών αγαθών ή διατάραξη ή βίαιες πράξεις που προκαλούνται από συµµετέχοντες στη συνάθροιση ή θεατές που ενεργούν ανεξάρτητα. […] Αν µια συνάθροιση εξελιχθεί σε σοβαρή δηµόσια διατάραξη, είναι ευθύνη του Κράτους, όχι του οργανωτή, εκπροσώπου ή επιµελητή της συνάθροισης, να περιορίσει τη ζηµία που προκαλείται. Οι οργανωτές και οι εκπρόσωποι της συνάθροισης δεν πρέπει σε καµία περίπτωση να υποχρεούνται να πληρώνουν για ζηµιές που προκλήθηκαν από άλλους συµµετέχοντες σε µια συνάθροιση (εκτός εάν τις υποκίνησαν ή άλλως τις προκάλεσαν άµεσα)».

Τις ίδιες δε διατυπώσεις επαναλαμβάνει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, στην από 07.07.2020 έκθεσή της επί του συζητούμενου σχεδίου νόμου, όπου γίνεται ρητά λόγος για προβληματισμό που γεννάται από την καθιέρωση της οιονεί εγγυητικής ευθύνης του οργανωτή της συνάθροιση. Εξ άλλου, και η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), στην από 07.07.2020 δήλωσή της παρατηρεί ότι η μετάθεση της ευθύνης για την ομαλή διεξαγωγή της συνάθροισης στον πολίτη-οργανωτή είναι συνταγματικώς μη συμβατή, ενώ στην πράξη μπορεί να καταστεί ισχυρό ανασταλτικό παράγοντα για την ανάληψη αυτού του ρόλου και έμμεσο περιορισμό στην άσκηση του δικαιώματος. Ανάλογες είναι επίσης οι διαπιστώσεις και της Συντονιστικής Επιτροπής της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της Χώρας.

Εξ άλλου, και σε δικαιοπολιτικό επίπεδο, η εισαγωγή της ρύθμισης για αντικειμενική αστική ευθύνη του οργανωτή συνάθροισης απειλεί να καταστήσει προβληματική την εφαρμογή ολόκληρου του νέου ρυθμιστικού πλαισίου. Οι οργανωτές κάθε συνάθροισης μπορούν να οδηγηθούν σε «ομηρία», καθώς η προσωπική τους περιουσία θα τίθεται σε διακινδύνευση. Η απειλή της ευθύνης αποζημίωσης θα επικρέμεται ως «δαμόκλειος σπάθη» πάνω από τους οργανωτές κάθε σχεδιαζόμενης νόμιμης συνάθροισης, με συνέπεια να είναι πλέον πιθανή η προσπάθεια καταστρατήγησης των νέων κανόνων υπέρ αυθόρμητων συγκεντρώσεων, με παράκαμψη γνωστοποίησης και ορισμού οργανωτή.

Με την προτεινόμενη διάταξη σκοπείται η πλήρης απαλειφή της ως άνω προβληματικής ρύθμισης και η επαναφορά των γενικών διατάξεων του αστικού δικαίου που προβλέπουν την ατομική ευθύνη αποζημίωσης εις βάρος του προσώπου που αποδεδειγμένα προκάλεσε τη ζημία.

Άρθρο 2: Στην παράγραφο 1 του άρθρου 10 του συζητούμενου σχεδίου νόμου, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την αποδοχή της σχετικής προτάσεως του Κινήματος Αλλαγής, προβλέπεται πλέον η σύμφωνη γνώμη του αρμοδίου Προέδρου Πρωτοδικών ως αναγκαίας προϋπόθεσης για την απαγόρευση μίας συνάθροισης. Ωστόσο, με την ίδια διάταξη προβλέπεται ότι αν η ως άνω σύμφωνη γνώμη του δικαστή δεν παρέχεται εντός 24 ωρών από της υποβολής του σχετικού αιτήματος, τότε η αναγκαία σύμφωνη γνώμη θα τεκμαίρεται σιωπηρά.

Με τη διάταξη αυτή εισάγεται αδικαιολόγητα αυστηρό τεκμήριο εις βάρος του συνταγματικού δικαιώματος της συνάθροισης και υπέρ του κατ’ εξαίρεση περιορισμού του. Έτσι εάν π.χ. λόγω υπερβολικού φόρτου εργασίας ή άλλης αιτίας καθυστέρησης δεν υπάρχει έγκαιρη απάντηση του αρμοδίου Προέδρου Πρωτοδικών, δεν θα πρέπει να τεκμαίρεται η συμφωνία του δικαστή με την απαγόρευση της συνάθροισης αλλά με την απρόσκοπτη διενέργεια της συνάθροισης. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντίθετο στον σκληρό πυρήνα του δικαιώματος της συνάθροισης του άρθρου 11 του Συντάγματος. Σε κάθε περίπτωση, η σύμφωνη γνώμη της δικαστικής αρχής πρέπει να διατυπώνεται γραπτώς και με σαφήνεια και να μην τεκμαίρεται σιωπηρώς, όπως διατυπώνεται και στις σχετικές από 08.07.2020 θέσεις του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

Με το άρθρο 2 της τροπολογίας σκοπείται η αποκατάσταση της ως άνω αδικαιολόγητης ρύθμισης, με την αντιστροφή του εισαγόμενου τεκμηρίου υπέρ της διενέργειας της συνάθροισης.

Άρθρο 3: Η ανάγκη ρύθμισης της άσκησης του δικαιώματος στη συνάθροιση δεν μπορεί να αφορά ούτε και να καταλαμβάνει την ελεύθερη δράση των πολιτικών κομμάτων. Τα τελευταία, βάσει του άρθρου 29 του Συντάγματος, υπάρχουν και δρουν ως εγγυήσεις ελεύθερης λειτουργίας του πολιτεύματος, η δε ελεύθερη και απρόσκοπτη εκδήλωση και εξωτερίκευση της πολιτικής δράσης τους συνιστά κατ’ ουσίαν αναπόσπαστο συστατικό στοιχείο της δημοκρατικής πολιτείας. Πολλώ δε μάλλον όταν γίνεται λόγος για πολιτικό κόμμα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, το οποίο διαθέτει ισχυρό φορτίο δημοκρατικής νομιμοποίησης.

Ανάλογες είναι οι διαπιστώσεις και στο επίπεδο των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων οι οποίες, λόγω ακριβώς των νόμιμων και καταστατικών σκοπών τους, ως θεσμικών φορέων της εργασίας και των εργαζομένων, μπορούν και οφείλουν να αναλαμβάνουν ελεύθερα πρωτοβουλίες δράσης και έκφρασης γνώμης και διαμαρτυρίας για το σύνολο των ζητημάτων που εμπίπτουν στη δράση τους.

Ανάλογη διατύπωση περιλαμβάνεται, άλλωστε, στην παρ. 2 του άρθρου 131 του π.δ. 141/1991 (Α΄ 58), όπως τροποποιήθηκε με το π.δ. 120/2013 (Α΄ 164): «Οι ως άνω περιορισμοί δεν ισχύουν για συναθροίσεις και πορείες που εξαγγέλλονται και διοργανώνονται από πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή και από τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές ενώσεις».

Με την τροπολογία, προτείνεται η ρητή εξαίρεση των κοινοβουλευτικών πολιτικών κομμάτων και των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων από το πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του σχεδίου νόμου.

Άρθρο 4: Στην παράγραφο 2 του άρθρου 9 τιυ συζητούμενου σχεδίου νόμου, που αφορά τον τρόπο εφαρμογής της παρ. 1 του ίδιου άρθρου, που περιλαμβάνει τις περιπτώσεις που δύναται να διαταχθεί η διάλυση μίας δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης, αναφέρεται ότι «η αστυνομική ή λιμενική αρχή μπορεί να χρησιμοποιεί προς τούτο κάθε νόμιμο, πρόσφορο, αναγκαίο και ανάλογο με τις περιστάσεις μέσο». Υπό την παρούσα διατύπωση της παραγράφου 2, δεν υπάρχει μνεία ρητής απαγόρευσης της χρήσης χημικών ουσιών, όπου σύμφωνα με παλαιότερα πορίσματα του Συνηγόρου του Πολίτη, αλλά και αιτιάσεις-γνωματεύσεις της ιατρικής κοινότητας υπάρχει βάσιμος κίνδυνος πρόκλησης σοβαρών βλαβών στην ανθρώπινη υγεία τόσο των συναθροιζομένων, όσο και διερχόμενων τρίτων που δεν μετέχουν της συνάθροισης, καθώς και των αστυνομικών δυνάμεων που τα χρησιμοποιούν. Η δυνατότητα εκ μέρους της Ελληνικής Αστυνομίας χρήσης χημικών ουσιών έρχεται σε πλήρη αναντιστοιχία με τις προβλέψεις της παρ. 2 του άρθρου 9 του παρόντος σχεδίου νόμου και δη με την αρχή της αναλογικότητας, όπως κατοχυρώνεται στο εδάφιο δ΄ της παρ. 1 του άρθρου 25 του Συντάγματος. Αποτελεί δε κίνδυνο κατά της ζωής, ειδικά σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού με αναπνευστικά προβλήματα, όπως και σοβαρό κίνδυνο κατά της σωματικής τους ακεραιότητας.

Με την τροπολογία προτείνεται η εισαγωγή πρόσθετου εδαφίου στην παράγραφο 2 του άρθρου 9 του σχεδίου νόμου, το οποίο προβλέπει τη ρητή και καθολική απαγόρευση χημικών όχι μόνο κατά την εξέλιξη μίας δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης που τρέπεται σε βίαιη και τίθεται άμεσος κίνδυνος κατά της ζωής ή σωματική βλάβη, αλλά και κατά τον περιορισμό και την απαγόρευση δημοσίων υπαίθριων συναθροίσεων.

Άρθρο 5: Υπερβαίνοντας το ρυθμιστικό πεδίο του άρθρου 11 του Συντάγματος, το σχέδιο νόμου αναφέρει και έναν τρίτο λόγο διάλυσης μίας συνάθροισης, όταν αυτή λαμβάνει τον χαρακτήρα της λεγόµενης «αντιδιαδήλωσης». Όπως ορθώς επισημαίνεται στην από 07.07.2020 έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, το ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι το Κράτος έχει θετική υποχρέωση να προστατεύσει την ελευθερία του συνέρχεσθαι αµφότερων των οµάδων διαδηλωτών, και πρέπει να επιλέγει τα λιγότερα επαχθή µέσα τα οποία δύνανται επί της αρχής να επιτρέπουν και στις δύο (αντιτιθέµενες) συναθροίσεις να λάβουν χώρα (ΕΔΔΑ, Fáber κατά Ουγγαρίας, παρ. 43). Εποµένως, µόνη η πιθανότητα σύγκρουσης, δεν µπορεί να ακυρώσει το δικαίωµα της συνάθροισης. Ωστόσο, όταν υφίσταται σοβαρή απειλή βίαιης «αντιδιαδήλωσης», το ΕΔΔΑ έκρινε ότι οι εθνικές αρχές έχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια ως προς τη λήψη πρόσθετων µέτρων, προκειµένου να επιτραπεί στις συναθροίσεις να λάβουν χώρα χωρίς αναταραχές (ΕΔΔΑ, Alekseyev κατά Ρωσίας, παρ. 75). Τέλος, κρίθηκε ότι η άνευ όρων απαγόρευση «αντιδιαδηλώσεων» συνιστά ιδιαίτερα επαχθές µέτρο, που απαιτεί συγκεκριµένη αιτιολόγηση, ιδίως όταν η συνάθροιση σχετίζεται µε ζήτηµα δηµοσίου συµφέροντος (ΕΔΔΑ, Öllinger κατά Αυστρίας 44).

Από όλα τα ανωτέρω προκύπτει ότι η απαγόρευση της «αντισυγκέντρωσης» δεν μπορεί να δικαιολογείται από μόνο τον χαρακτήρα αυτής ως συνάθροισης αντίθετης προς μία ήδη προγραμματισθείσα, αλλά περαιτέρω απαιτείται να επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δηµόσια ασφάλεια ή σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονοµικής ζωής σε ορισµένη περιοχή. Το ενδεχόμενο αυτό, όμως, καταλαμβάνεται ήδη από την απαγόρευση της περίπτωσης (α) της παραγράφου 1 του άρθρου 7, σε συνδυασμό με τις προβλέψεις του άρθρου 8 του σχεδίου νόμου, κατά συνέπεια είναι αναγκαία η απαλοιφή της αυτοτελούς περίπτωσης (γ), σε συμφωνία και αντιστοιχία με τη διάταξη του άρθρου 11 παρ. 2 του Συντάγματος.

Με το άρθρο 5 της τροπολογίας, προτείνεται η προσαρμογή της ρύθμισης στις ανωτέρω διαπιστώσεις.

Προτεινόμενες διατάξεις

Άρθρο 1

Η παράγραφος 2 του άρθρου 13 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις» αντικαθίσταται, ως εξής:

«2. Όσοι στο πλαίσιο συνάθροισης διαπράττουν πράξεις που προκαλούν βλάβη της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της ιδιοκτησίας άλλου, ευθύνονται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν τη βλάβη αυτή».

Άρθρο 2

Το εδάφιο β΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 10 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις» αντικαθίσταται, ως εξής:

«Σε περίπτωση άπρακτης παρέλευσης της προθεσμίας του προηγούμενου εδαφίου τεκμαίρεται η άρνηση παροχής σύμφωνης γνώμης».

Άρθρο 3

Εισάγεται νέο άρθρο 13Α στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις», ως εξής:

«Οι διατάξεις του παρόντος δεν εφαρμόζονται σε συναθροίσεις που οργανώνονται από πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή και από τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις».

Άρθρο 4

Στο τέλος της παραγράφου 2 του άρθρου 9 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις», εισάγεται νέο εδάφιο ως εξής:

«Απαγορεύεται η χρήση χημικών για τον περιορισμό, την απαγόρευση ή τη διάλυση δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων εκ μέρους της αρμόδιας αστυνομικής αρχής».

Άρθρο 5

Η περίπτωση γ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 7 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις» καταργείται.

Οι προτείνοντες βουλευτές

ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ (ΦΩΤΕΙΝΗ) ΦΩΦΗ

ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΑΧΜΕΤ ΙΛΧΑΝ

ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΝΑΝΤΙΑ

ΓΚΟΚΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΚΑΜΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

ΚΑΤΡΙΝΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

ΚΕΓΚΕΡΟΓΛΟΥ ΒΑΣΙΛΗΣ

ΚΕΦΑΛΙΔΟΥ ΧΑΡΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΛΙΑΚΟΥΛΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

ΛΟΒΕΡΔΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΜΟΥΛΚΙΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΜΠΑΡΑΝ ΜΠΟΥΡΧΑΝ

ΜΠΙΑΓΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΠΑΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΠΟΥΛΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

ΦΡΑΓΓΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Download (DOCX, 43KB)

5η διαδικτυακή εκδήλωση του Κινήματος Αλλαγής

Download (DOCX, 37KB)

ΦΩΦΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ: ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ ΕΓΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ κ. ΤΣΙΠΡΑ

Απάντηση Φώφης Γεννηματά, Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής,

στον πρόεδρο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρα στη Βουλή

Δεν μπορώ παρά να ξεκινήσω με το να αποκαταστήσω την αλήθεια. Γιατί αυτό που ξέρει όλη η Ελλάδα, φαίνεται ότι κάποιοι εδώ μέσα θέλουν να το παραποιήσουν με ψέματα.

Είναι λοιπόν γνωστό ότι το Κοινωνικό Συμβόλαιο της μεταπολίτευσης που άλλαξε την Ελλάδα γράφτηκε από το ΠΑΣΟΚ, τον Ανδρέα Παπανδρέου και τη δημοκρατική παράταξη με την οποία ο κ. Τσίπρας όχι απλώς δεν είχε καμία σχέση αλλά την πολέμησε λυσσαλέα. Και όταν την πολεμούσε λυσσαλέα ήταν στην ίδια μεριά με τη Νέα Δημοκρατία. Μαζί το έπραξαν αυτό και αξιοποίησαν τότε μαζί το παρακράτος και το παραδικαστικό κύκλωμα που προερχόταν από την πιο βαθιά δεξιά.

Αν είναι λοιπόν κάτι ντροπή σήμερα, είναι ντροπή να προσπαθεί κάποιος να οικειοποιηθεί την ιστορία ενός άλλου χώρου όταν μάλιστα την πολέμησε λυσσαλέα όλα τα προηγούμενα χρόνια μέχρι και σήμερα.

Και θα σας πω εγώ κ. Τσίπρα τι είναι ντροπή. Γιατί δεν έχετε το πολιτικό και το ηθικό ανάστημα να μου κουνάτε το δάχτυλο. Ντροπή λοιπόν είναι να συγκυβερνάς από επιλογή με την ακροδεξιά και στη συνέχεια να την ενσωματώνεις και να υιοθετείς και τις λογικές της και τις πρακτικές της . Δεν είναι ντροπή να συμμετέχεις σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας για να μη χρεοκοπήσει η χώρα σου μετά από δύο απανωτές εκλογές. Γιατί η παράταξή μας έβαλε πλάτη για να μείνει όρθιος αυτός ο τόπος, για να μη ζήσει ο ελληνικός λαός την άτακτη χρεοκοπία και τις επιπτώσεις της. Και γι’ αυτό βάλαμε πλάτη και το καλοκαίρι του 2015 όταν τα θαλασσώσατε και κινδυνεύαμε να βρεθούμε εκτός Ευρωζώνης.

Θέλετε να συνεχίσω για το τι είναι ντροπή; Είναι ντροπή να περνάς τη θηλιά στο λαιμό του ελληνικού λαού, να ισοπεδώνεις τη μεσαία τάξη και να το παίζεις δήθεν αριστερός.

Είναι ντροπή να δίνεις στους δανειστές ενέχυρο για 99 χρόνια αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία, περιοχές Natura. Δεν τόλμησε κανένας πρωθυπουργός στα χρόνια της κρίσης να υποταχθεί με αυτόν τον τρόπο στους εταίρους και δανειστές, αυτό που εσείς κάνατε προσωπικά με τη δική σας υπογραφή.

Θέλετε να συνεχίσω τι είναι ντροπή;

Είναι ντροπή να υποτάσσεσαι, να παριστάνεις το καλό παιδί επειδή θα σου χτυπήσουν την πλάτη και να κάνεις υποχωρήσεις στα εθνικά ζητήματα. Και βέβαια, είναι ντροπή κ. Τσίπρα, να καλύπτεις τα μαγαζιά, τα παραμάγαζα, το παραδικαστικό, τους κοριούς το παρακράτος, τις παρακολουθήσεις, την ξεφτίλα. Γιατί; Γιατί τα γνωρίζατε. Και ή τα καθοδηγούσατε ή δεν είχατε τη δύναμη και το σθένος να τα αντιμετωπίσετε, να τα σταματήσετε.

Και μόνο με αυτά, έχετε βάλει ένα μεγάλο στίγμα στην Αριστερά που θα κάνει πάρα πολλά χρόνια να φύγει πάνω από αυτό το χώρο.

Και θέλετε να συνεχίσω τι είναι ντροπή;

Είναι ντροπή επί δέκα χρόνια να δίνετε συγχωροχάρτι στις ευθύνες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Καραμανλή για τον εκτροχιασμό της ελληνικής οικονομίας. Και το θυμηθήκατε τώρα. Τώρα που αισθάνεστε ότι δεν τον έχετε πια ανάγκη. Αυτή είναι η κατάσταση.

Θέλετε να συνεχίσω τι είναι ντροπή;

Είναι ντροπή σήμερα που βρίσκεστε σε αυτήν την κατάσταση, αντί να κάνετε αυτοκριτική, αντί να προχωρήσετε σε κάθαρση, αντί να μιλήσετε για όλα αυτά, να έρχεστε εδώ και να κουνάτε σε εμάς το δάχτυλο, λέγοντας μέσα σας αλλά τελικά και στον ελληνικό λαό ότι «καλύτερα να μην ήταν εδώ μέσα αυτό το Κίνημα Αλλαγής να κάνει τις αλλαγές» στο νόμο του κ. Μητσοτάκη γιατί έτσι μπορεί να έχετε κι εσείς κάποιο λόγο ύπαρξης τελικά.

Γιατί δεν σας νοιάζει στην πραγματικότητα τι θα γίνουν τα δικαιώματα των πολιτών, γιατί εδώ μιλάμε για ένα νομοσχέδιο που αφορά δικαιώματα, και οι επιπτώσεις αυτού του νόμου αν περνούσε όπως ήρθε θα ήταν ορατές από αύριο. Αλλά δεν σας ενδιαφέρει η ουσία της πολιτικής. Δεν σας ενδιαφέρει αν θα έχουν δικαιώματα οι Έλληνες πολίτες να βγουν έξω να διαδηλώσουν. Δεν σας ενδιαφέρει πού θα πάει αυτός ο τόπος. Αυτό αποδείξατε όλα αυτά τα χρόνια και όσο κυβερνήσατε και με τη στάση σας στην αντιπολίτευση και πριν και τώρα.

Και λυπάμαι πραγματικά γιατί μέσα σε αυτόν το χώρο υπάρχουν άνθρωποι που είναι πραγματικά οραματιστές της Αριστεράς. Και τους τσακίσατε, τους τσακίσατε το όνειρο και το όραμα, γιατί πίστευαν ότι θα έρθουν στην εξουσία για να εφαρμόσουν αυτά που πίστευαν κι αυτά για τα οποία αγωνίστηκαν. Και τελικά έζησαν τα μαγαζιά και τα παραμάγαζα. Όλα για την εξουσία και για τα οφέλη της. Η μοναδική σας αγωνία σήμερα εδώ είναι να πείσετε ότι θα επιστρέψετε με κάποιο τρόπο στην εξουσία. Για να συνεχίσετε να έχετε δύναμη και να επωφελείστε από τα οφέλη της εξουσίας έτσι όπως την αντιλαμβάνεστε εσείς.

Αλλά ο ελληνικός λαός μας βλέπει και μας κρίνει όλους. Και το μέλλον είναι εδώ. Το μέλλον είναι εδώ και είναι στη δημοκρατική παράταξη κ. Τσίπρα. Γιατί εμάς χρειάζεται ο τόπος, ισχυρούς, με εναλλακτική πρόταση, ανάχωμα στη συντήρηση που ζούμε τον τελευταίο χρόνο, αλλά και στη συντήρηση που ζήσαμε επί ημερών σας, μαζί με το λαϊκισμό.

ΦΩΦΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ: ΞΑΝΑΓΡΑΨΑΜΕ ΕΝΑ ΞΕΓΡΑΜΜΕΝΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

Ομιλία Φώφης Γεννηματά, Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, στη Βουλή

Η επιλογή να φέρετε σε αυτή τη συγκυρία κ. Μητσοτάκη στη Βουλή το σχέδιο νόμου για τις πορείες, τις διαδηλώσεις και τις συναθροίσεις, δεν είναι αθώα.

Έρχεται ως κερασάκι στην τούρτα, στη συντηρητική σας πολιτική.

Προσπαθήσατε να προλάβετε μέσα από απαγορεύσεις τις κλιμακούμενες αντιδράσεις για το χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων, τη λογική μισός μισθός-μισή δουλειά, τα λουκέτα που πολλαπλασιάζονται, τις απλήρωτες συντάξεις, την ανεργία.

Θέλατε να απαγορεύσετε τις διαδηλώσεις, με το έκτρωμα που φέρατε.

Θέλατε ανοιχτό το κέντρο, αλλά οδοφράγματα στις πορείες.

Από πού να αρχίσω;

Διατάξεις της ντροπής, αντιδημοκρατικές και επικίνδυνες. Διατάξεις από το χρονοντούλαπο της βαθιάς δεξιάς. Τυφώνας για τα δικαιώματα.

Σταθήκαμε εμπόδιο στα σχέδιά σας. Ξαναγράψαμε το νομοσχέδιο.

Σώσαμε από μια νέα πληγή τη Δημοκρατία. Εξασφαλίσαμε τα δικαιώματα με θεσμικές εγγυήσεις. Στήσαμε προοδευτικό ανάχωμα στο δόγμα «νόμος και τάξη» της δεξιάς.

Η εύκολη λύση θα ήταν να σηκωθούμε να φύγουμε από τη Βουλή. Να κάνουμε τους τζάμπα μάγκες.

Αλλά αποφασίσαμε να μην σας κάνουμε τη χάρη. Δεν πέσαμε στην παγίδα σας.

Δεν είπαμε ένα τυφλό όχι, όπως άλλοι, που θα οδηγούσε στην ψήφιση του αντιδημοκρατικού νομοσχεδίου όπως ήταν.

Στη δική μας ταυτότητα δεν χωρούν απαγορεύσεις. Τα δικαιώματα είναι αδιαπραγμάτευτα.

Εδώ και αρκετά χρόνια η παράταξη μας αναγνώριζε την ανάγκη να μπουν κανόνες στην οργάνωση των διαδηλώσεων.

Είχαν αναληφθεί σχετικές πρωτοβουλίες και το 2001 και το 2011 που για διάφορους λόγους δεν τελεσφόρησαν.

Χρειαζόμαστε ένα πλαίσιο που δεν θα καταστρατηγεί το δικαίωμα των πολιτών, των συνδικαλιστικών οργανώσεων και των κινημάτων στην διαμαρτυρία και την διεκδίκηση των αιτημάτων τους.

Ένα πλαίσιο δηλαδή που θα προστατεύει τα δικαιώματα , την κυκλοφορία και την περιουσία των πολιτών στο κέντρο των πόλεων από την ασυδοσία και το μπάχαλο χωρίς αυταρχισμό και αυθαιρεσία.

Το νομοσχέδιο που μας φέρατε μόνο τέτοιο πλαίσιο δεν δημιουργούσε. Αυταρχισμό προωθούσε.

Δεν περιείχε καμία θεσμική εγγύηση για να μπορεί κάθε Έλληνας και Ελληνίδα να εκφράζει την διαμαρτυρία του ελεύθερα και δημοκρατικά.

Και μπροστά στον κίνδυνο να ψηφιστεί ως έχει και να εφαρμοστεί, κάναμε μια επιλογή.

Αντί με ένα εύκολο “ΌΧΙ” να σας δώσουμε ουσιαστικά λευκή επιταγή, όπως ο κ. Τσίπρας και άλλοι, αποφασίσαμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.

Να θυμίσουμε ξανά σε όλους ότι αυτή εδώ η Παράταξη έχει ιστορία, έχει δημοκρατικό ήθος, έχει προτάσεις, αντλεί την δύναμή της από το πατριωτικό καθήκον, το Σύνταγμα και τους αγώνες του ελληνικού λαού.

Κυρίες και Κύριοι βουλευτές,

Πήραμε την πρωτοβουλία και διατυπώσαμε μια σειρά συγκεκριμένων προτάσεων, ασκήσαμε πολιτική πίεση στη κυβέρνηση και στην επιτροπή της Βουλής και στη δημόσια συζήτηση.

Αλλάξαμε ριζικά το αντιδημοκρατικό Νομοσχέδιο σας.

Στην ουσία, το ξαναγράψαμε με δημοκρατικό μελάνι.

Το φέραμε μέσα στο συνταγματικό πλαίσιο.

Διασώσαμε το δικαίωμα στη συνάθροιση και στην διαδήλωση.

Αφαιρέσαμε από εσάς και τον κ. Τσίπρα τη δυνατότητα να πολώσετε ξανά το κλίμα, να διαιρέσετε την κοινωνία.

Είναι ξεκάθαρο ότι έχετε επιλέξει τη σύγκρουση.

Γι’ αυτό και τα γνωστά τρολ φρόντισαν να μας στολίσουν ξανά αυτές τις ημέρες. Επειδή τους αφαιρέσαμε τη χαρά της σύγκρουσης και του μονοπωλίου της κοινωνικής ευαισθησίας, που τόσο αυτάρεσκα εκδηλώνει ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι οι καιροί άλλαξαν.

Και τέλος αντιπαρατέθηκαν δυο λογικές:

Από την μια η αντίληψη της ΝΔ ότι «δεν έχει ανάγκη κανέναν», και με την κυβερνητική πλειοψηφία θα περάσει την ψευδεπίγραφη μεταρρύθμιση «ως έχει».

Από την άλλη η αντίληψη του Κινήματος Αλλαγής, που κατέστησε σαφές ότι αυτές οι διχαστικές αντιλήψεις είναι επικίνδυνες για τη Δημοκρατία και δεν θα περάσουν.

Τελικά κέρδισαν οι πολίτες και η Δημοκρατία.

Εμείς στηρίξαμε τα βασικά σημεία της πρότασης της επιστημονικής επιτροπής που είχε διαμορφωθεί με πρωτοβουλία του Γ. Καμίνη ως δημάρχου Αθηναίων το 2012.

Μιας επιτροπής που είχε την σφραγίδα των κ. Αλιβιζάτου και Μανιτάκη, των οποίων το δημοκρατικό ήθος και την επιστημονική κατάρτιση δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς.

Στηρίξαμε ουσιαστικά την αρχή για τη ρύθμιση κανόνων σε σχέση με τις διαδηλώσεις.

Βάλαμε τις δικές μας κόκκινες γραμμές:

1.Αντί να απαγορεύεται η διαδήλωση μόνο με απόφαση της αρμόδιας αστυνομικής αρχής με μόνη την απλή γνώμη των δημάρχων, εμείς απαιτήσαμε ως αναγκαία προϋπόθεση και σύμφωνη απόφαση εκπροσώπου της δικαστικής εξουσίας. Αυτό δηλαδή που είχε κάνει και το ΠΑΣΟΚ στη συζήτηση για την συνταγματική αναθεώρηση του 1975 με την εμβληματική φυσιογνωμία του καθηγητή Γεώργιου Αλέξανδρου Μαγκάκη, φοβούμενο ένα αστυνομοκρατούμενο δεξιό κράτος. Σε όσους, έχουν διαφορετική άποψη ή θεωρούν ότι η σημερινή μας στάση δεν στηρίζεται στις αξίες και την ιστορία μας, θυμίζω ότι το ΠΑΣΟΚ είχε υποβάλει αντισχέδιο Συντάγματος τότε, προσπαθώντας να βελτιώσει τη ρύθμιση των συναθροίσεων. Και προέβλεψε τότε την παρέμβαση Εισαγγελέα στο θέμα της απαγόρευσης.

Μετά από δική μας πρόταση, προβλέπεται πλέον η σύμφωνη γνώμη του Προέδρου Πρωτοδικών.

2.Αντί η διάλυση συνάθροισης να αποφασίζεται μονομερώς από τις αστυνομικές αρχές, ζητήσαμε οπωσδήποτε να είναι παρών και να απαιτείται και η έγκριση του εισαγγελέα. Όχι απλά να ενημερώνεται εκ των υστέρων από τον επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, όπως προβλεπόταν από το νομοσχέδιο του Υπουργείου.

Μετά από δική μας πρόταση, προστέθηκε και η «σύμφωνη γνώμη του παριστάμενου εισαγγελέα πρωτοδικών».

3.Ζητήσαμε την απόσυρση εδώ και τώρα του ιδιώνυμου αδικήματος που προέβλεπε ποινή φυλάκισης στον καθένα που συμμετέχει σε απαγορευμένη διαδήλωση ή δεν αποχωρεί όταν νομίμως διαλύεται μια συνάθροιση σε εξέλιξη.

Μετά από δική μας πρόταση, οι διατάξεις αυτές απαλείφονται.

4. Αυθόρμητη συνάθροιση: Στο αρχικό νομοσχέδιο οι αυθόρμητες συναθροίσεις κατά κανόνα απαγορεύονταν και για να επιτραπούν ήταν απαραίτητη ειδική απόφαση. Μετά από δική μας πρόταση, η αυθόρμητη συνάθροιση επιτρέπεται και μόνο κατ’ εξαίρεση μπορεί να απαγορευθεί αν απειλείται η δημόσια ασφάλεια και μετά από ενημέρωση του αρμόδιου εισαγγελέα πρωτοδικών.

Γιατί, σε μια πραγματικότητα όπου πολλά αιτήματα και διεκδικήσεις οργανώνονται πλέον μέσω Διαδικτύου και χιλιάδες πολίτες κινητοποιούνται αυθόρμητα , θα ήταν εκτός τόπου και χρόνου η Πολιτεία να κρατά τον πέλεκυ της απαγόρευσης.

Στην τελευταία συνεδρίαση στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, η Κυβέρνηση δέχτηκε σχεδόν το σύνολο των προτάσεων του Κινήματος Αλλαγής.

Το σημαντικό είναι ότι πλέον ο νόμος ρυθμίζει και προστατεύει το δικαίωμα στη διαδήλωση με τις θεσμικές εγγυήσεις που εμείς επιβάλαμε και αυτό στηρίζουμε.

Έρχομαι τώρα στο κρίσιμο θέμα της αστικής ευθύνης του διοργανωτή: Το Κίνημα Αλλαγής, ζητά να αποσυρθεί η διάταξη για την αστική ευθύνη των διοργανωτών της διαδήλωσης, που καλούνται να αποδείξουν οι ίδιοι ότι είχαν λάβει τα αναγκαία μέτρα περιφρούρησης. Προς τον σκοπό αυτό κατατέθηκε από το ΚΙΝΑΛ και τροπολογία που καταργεί την αδικαιολόγητη αυτή ρύθμιση.

Επιφανείς συνταγματολόγοι, πρώην δικαστικοί, αλλά και η έκθεση της επιστημονικής επιτροπής της Βουλής, επιχειρηματολογούν ότι η ατομική ευθύνη κάθε συμμετέχοντα σε μια διαδήλωση, συγκρούεται με την συλλογική ευθύνη που μπορεί να έχει ο οργανωτής.

Ότι δηλαδή δεν μπορεί πρακτικά ο υπεύθυνος της διαδήλωσης να ευθύνεται για την παραβατική συμπεριφορά κάποιου που συμμετέχει στην πορεία.

Σε κάθε περίπτωση δεν μπορείτε να αγνοήσετε, το Συμβούλιο της Ευρώπης, ιδιαίτερα μάλιστα τώρα που η χώρα μας αναλαμβάνει την Προεδρία.

Ρητά αναφέρει η Επιτροπή της Βενετίας του Συµβουλίου της Ευρώπης στις «Κατευθυντήριες Γραµµές για την ελευθερία ειρηνικής συνάθροισης» ότι “οι οργανωτές δεν θα πρέπει να θεωρούνται υπεύθυνοι για παράλειψη εκτέλεσης των καθηκόντων τους, σε περιπτώσεις όπου προκαλούνται ζημιές ή βίαια γεγονότα από συµµετέχοντες στη συνάθροιση ή θεατές που ενεργούν ανεξάρτητα.

Εμείς θα καταψηφίσουμε το άρθρο και θα ζητήσουμε ονομαστική ψηφοφορία για να αναλάβουν όλοι την ευθύνη τους.

Μέχρι την τελευταία στιγμή επιδιώκουμε τη βελτίωση των διατάξεων του νομοσχέδιου με την τροπολογία που έχουμε καταθέσει.

Να αναφέρεται η ρητή εξαίρεση για τα κοινοβουλευτικά κόμματα και τις τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις από την εφαρμογή του νομοσχεδίου.

Σας επισημαίνω ότι πρόκειται για αυτούσια ρύθμιση που ισχύει από το 2013.

Τόσο τα κόμματα, από το ίδιο το Σύνταγμα, όσο και οι μεγαλύτερες συνδικαλιστικές οργανώσεις ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, έχουν αναφαίρετο δικαίωμα και καθήκον να εκφράζουν ελεύθερα κι απρόσκοπτα τη δράση τους, χωρίς την ανάγκη γνωστοποιήσεων. Είναι στοιχείο της δημοκρατίας μας.

Και τέλος ζητάμε να αποσύρετε άλλον έναν περιορισμό, αυτόν της 24ωρης προθεσμίας της δικαστικής αρχής να συμφωνήσει με την απαγόρευση.

Στην περίπτωση που ο δικαστής συμφωνεί με την απαγόρευση της πορείας, οφείλει να το κάνει αυτό γραπτά. Αν δεν το κάνει η διαδήλωση θα πρέπει να πραγματοποιείται κανονικά.

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Είναι σαφές ότι χωρίς το Κίνημα Αλλαγής, το νομοσχέδιο θα περνούσε με την αρχική, αυταρχική μορφή του εις βάρος των πολιτών και των ελευθεριών τους.

Οι ισχυρές θεσμικές εγγυήσεις ενάντια στην κρατική και αστυνομική καταστολή που πετύχαμε, αποτρέπουν και νέα σκηνικά βίας και τεχνητών συγκρούσεων στο κέντρο της Αθήνας. Δεν τους δίνουμε πολιτικό σωσίβιο, που κάποιοι αναζητούν.

Γι’ αυτό επιτίθενται.

Γι αυτό προσπαθούν να βάλουν στο μηδενιστικό τους κάδρο και την Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη, το Κίνημα Αλλαγής και το ΠΑΣΟΚ.

Έχω να τους πω ότι για άλλη μια φορά μετρήθηκαν και κρίθηκαν λίγοι.

Ήταν εξάλλου αυτοί που δεν έκαναν απολύτως τίποτε να αλλάξουν το νόμο όταν κυβέρνησαν.

Απεναντίας ήταν αυτοί που έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διαλύσουν το συνδικαλιστικό κίνημα, να αποδυναμώσουν το δικαίωμα στην απεργία, που ξυλοφόρτωσαν τους πρώην συντρόφους τους και έστειλαν τα ΜΑΤ στους συνταξιούχους.

Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Με τις αποκαλύψεις που ήρθαν στο φως, δηλητηριάζεται ο δημόσιος βίος και η αξιοπιστία της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει φτάσει στο ναδίρ.

Και αυτό εξυπηρετεί τον κ. Μητσοτάκη που νομίζει ότι θα μείνει ανενόχλητος.

Σήμερα ξαναγράψαμε ένα ξεγραμμένο νομοσχέδιο που θα προκαλούσε κοινωνική ένταση και συγκρούσεις.

Σε αυτόν τον δρόμο συνεχίζουμε. Ασπίδα στη Δημοκρατία και στήριγμα στην Κοινωνία.

ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ ΦΩΦΗΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

νταπάντηση Φώφης Γεννηματά, Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής,

στον πρόεδρο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρα στη Βουλή

Ακούστε κ. Τσίπρα. Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν ασχολούμαι με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ασχολούμαι με τα έργα και τις ημέρες της συντηρητικής αυτής κυβέρνησης, γιατί χρειάζεται αποτελεσματική αντιπολίτευση στον τόπο μιας και η αξιωματική αντιπολίτευση βρίσκεται σε αυτήν την κατάσταση και είναι προφανές ότι αδυνατεί να διαδραματίσει το θεσμικό της ρόλο. Έχω όμως την υποχρέωση με τη δουλειά μου απέναντι στην κυβέρνηση να απαντώ όταν ακούγονται αυτά τα ψέματα και όταν επιχειρείτε να με προσβάλλετε προσωπικά διότι δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα άλλο πολιτικά.

Να σας πω λοιπόν για την απλή αναλογική, για το στήριγμα στον κ. Μητσοτάκη και όλα αυτά που αναφέρατε πριν. Εκτός από το ότι δεν έχω καμία όρεξη να στηρίξω αυτή την Κυβέρνηση, δεν έχει ανάγκη ο κ. Μητσοτάκης την στήριξή μου κ. Τσίπρα. Τον φέρατε καβάλα στο άλογο. Δημιουργήθηκε τέτοιο κλίμα να φύγετε εσείς από την κυβέρνηση αυτής της χώρας που απαλλάξατε τη Νέα Δημοκρατία από όλες της τις ευθύνες, για τη διακυβέρνηση του τόπου, την κρίση και τα μνημόνια και τους φέρατε ως λευκή περιστερά να φαντάζουν ότι είναι η σωτηρία της χώρας μετά τα όσα έζησε με το ΣΥΡΙΖΑ.

Και ακούω κόσμο να λέει ακόμα σκέψου τι θα συνέβαινε αν είχαμε την πανδημία και κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό σας μιλώ για το στίγμα που έχετε επιφέρει σε αυτή τη χώρα σε βάρος της αριστεράς. Θέλετε να σας πω για την απλή αναλογική. Ακούστε λοιπόν κ. Τσίπρα για την απλή αναλογική. Αφού κυβερνήσατε με το μπόνους γιατί αυτό θέλατε και μάλιστα με τον αγαπημένο σας συγκυβερνήτη, αδερφό όχι απλά συγκυβερνήτη, όταν θεωρήσατε ότι ωφελεί τα μικροκομματικά σας οφέλη φέρατε την απλή αναλογική, δηλώνοντας ταυτόχρονα με το γνωστό ύφος την αποφασιστικότητά σας ότι δεν σκοπεύετε να συνεργαστείτε με κανένα από τα κόμματα της ελληνικής Βουλής. Δηλαδή, φέρατε ένα νόμο για να οδηγήσετε τη χώρα σε ακυβερνησία.

Η χώρα μετά από τόσα χρόνια κρίσης δεν έχει ανάγκη από ακυβερνησία. Έχει ανάγκη από πραγματικές προοδευτικές κυβερνήσεις. Η χώρα χρειάζεται ισχυρή προοδευτική κυβέρνηση με πραγματική εναλλακτική πρόταση. Θα κάνει τον κύκλο της η Νέα Δημοκρατία. Όλα κάνουν το κύκλο τους. Το μέλλον είναι μπροστά και είναι εδώ.

Σε ό,τι αφορά τα εθνικά θέματα και τη Συμφωνία των Πρεσπών. Εμείς είμαστε ένα πατριωτικό κόμμα. Δεν γνωρίζει ο κ. Τσίπρας όλα τα χαρακτηριστικά της δημοκρατικής παράταξης. Επιφανειακά ασχολείται και μας κάνει κριτική. Εμείς έχουμε παράδοση πατριωτική. Σε καμία περίπτωση δεν θα συναινούσαμε να παραδώσει ο Τσίπρας όλα τα όπλα που είχε εξασφαλίσει ο Ανδρέας Παπανδρέου για το θέμα αυτό με την πορεία του όλα τα προηγούμενα χρόνια. Πολύ απλά αυτό έκανε ο κ. Τσίπρας με την πολιτική του να υποχωρήσει στις πιέσεις των δανειστών. Γι’ αυτό και απέφυγε συστηματικά να συγκληθεί το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών, ώστε να μην υπάρχουν δεσμεύσεις και με λυμένα τα χέρια να προχωρήσει σε υποχωρήσεις.

Το τονίζω αυτό διότι είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να μας συμβεί και στο μέλλον. Γιατί καιρό τώρα χτυπώ το καμπανάκι του κινδύνου για το ότι πρέπει να διαμορφωθεί εθνική γραμμή και αρραγές εσωτερικό μέτωπο και πάλι ο σημερινός Πρωθυπουργός αρνείται τη Σύγκλιση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών γιατί και αυτός θέλει να έχει τα χέρια του λυμένα. Επαναλαμβάνω λοιπόν ότι κανείς δεν έχει λευκή επιταγή από εμάς τουλάχιστον να διαχειρίζεται τα εθνικά μας ζητήματα.

Το τελευταίο διάστημα οι πολιτικές μεταγραφές με τον τρόπο που έγιναν από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι θέλετε να καθιερωθούν ως η πολιτική πραγματικότητα του τόπου μας. Επειδή την κανονικότητα την θεωρώ συντηρητική, στο Κίνημα Αλλαγής η επανάστασή μας είναι η επιστροφή της ηθικής στην πολιτική.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ: “ΑΡΕΣΤΟΙ Ή ΧΡΗΣΙΜΟΙ;” – ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ “ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ”

Άρθρο του Μανώλη Χριστοδουλάκη, Γραμματέα Κινήματος Αλλαγής στην εφημερίδα ¨Πρώτο Θέμα ¨

Τις τελευταίες μέρες υπάρχει μία πολύ μεγάλη συζήτηση γύρω από το νομοσχέδιο που ψηφίζεται σήμερα στη Βουλή για το θεσμικό πλαίσιο των συναθροίσεων. Θέμα που αν και δεν αφορά, όπως φαίνεται με απόλυτο τρόπο την ελληνική κοινωνία, προφανώς και χρίζει ιδιαίτερης σημασίας λόγω των ταυτοτικών και ίσως και συναισθηματικών και συμβολικών προεκτάσεων που εγείρει.

Και για αυτό ξεκινάω με μία θέση αρχής. Ναι μεν το Σύνταγμα δεν προσδιορίζει ιεράρχηση δικαιωμάτων, όπως για παράδειγμα του δικαιώματος συλλογικής έκφρασης, έναντι αυτού της απρόσκοπτης καθημερινής κοινωνικής και οικονομικής λειτουργίας, όμως λόγω των δικών μας ιστορικών, ιδεολογικών και πολιτικών αναφορών, η βάση συζήτησης μας ξεκινάει από το ότι η συλλογική διεκδίκηση, η πολιτική συνάθροιση, η διαμαρτυρία, η διαδήλωση, η πορεία, είναι αναπόσπαστο στοιχείο μιας σύγχρονης ευνομούμενης δημοκρατίας. Και φυσικά, δεν ταυτίζεται εκφυλιστικά, όπως ίσως κάνουν σκοπίμως κάποιοι, με 10-20 «μπαχαλάκηδες», επί των οποίων η δημοκρατική αλλά και αισθητική μας κουλτούρα έχει πολλάκις τοποθετηθεί. Και αυτή, λοιπόν, είναι η βάση της συζήτησης για να πάμε παρακάτω.

Η πρώτη παραδοχή που πρέπει να γίνει αφορά στο κατά πόσον το θέμα των συναθροίσεων και διαδηλώσεων χρίζει ρυθμιστικού πλαισίου ή όχι. Εδώ, θεωρώ πως η απάντηση είναι σχετικά απλή. Όταν σε όλη τη Μεταπολίτευση δεν έχει εκδοθεί ποτέ εκτελεστικός νόμος του Άρθρου 11 του Συντάγματος που κατοχυρώνει το δικαίωμα των συναθροίσεων, με αποτέλεσμα να βρίσκεται ακόμα σε ισχύ νομοθετικό διάταγμα από το 1971 και την περίοδο της χούντας, είναι λογικό να προκύπτει η ανάγκη ρυθμιστικού πλαισίου (με την έννοια της ρύθμισης, φυσικά, και επί της αρχής να είναι και αυτή καθ’ αυτή συνυφασμένη και ως πλαίσιο προστασίας με τις ιδεολογικές μας αρχές). Ανάγκη ρυθμιστικού πλαισίου, επί του οποίου, βέβαια, δεν ανακαλύψαμε σήμερα την Αμερική. Το ΠΑΣΟΚ την έχει ήδη κατά το παρελθόν – και όχι μάλιστα το πρόσφατο – αναγνωρίσει και επιχειρήσει να την αποτυπώσει νομοθετικά, τόσο το 2001 με Πρωθυπουργό τον Κ. Σημίτη, όσο και το 2011 με Πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου. Προσπάθειες που, ωστόσο, για άλλους λόγους, δεν κατέληξαν σε θεσμικό πλαίσιο.

Πριν λίγες μέρες, λοιπόν, η ΝΔ, φυσικά πάντα με εντελώς διαφορετική σκοπιμότητα και ατζέντα, έφερε στη Βουλή το δικό της Σχέδιο Νόμου. Σχέδιο Νόμου με βαθιά αυταρχικά και αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά, όχι ως μορφή ριζοσπαστικής συνθηματολογίας, αλλά τεκμηριωμένα για λόγους που θα εξηγηθούν στη συνέχεια.

Και εδώ είναι που μπαίνει το μεγάλο ερώτημα. Αρεστός ή χρήσιμος; Και αυτό το ερώτημα μεταφράζεται στο εξής δίλημμα για την πολιτική σου επιλογή. Απόρριψη και «χουντο»-αφορισμός ή μάχη.

Ας πάρουμε την πρώτη επιλογή. Να βροντοφωνάξουμε το «όχι» στο αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο. Έστω ότι το φωνάξαμε. Και δυνατά. Και πάρα πολύ δυνατά. Αύριο το πρωί, Παρασκευή 10 Ιουλίου, θα ισχύει νόμος του κράτους ο οποίος αντί να ρυθμίζει, καταργεί ουσιαστικά τις διαδηλώσεις. Από αύριο το πρωί, η αστυνομία θα μπορεί, με μία απλή συμβουλευτική γνωμοδότηση του Δημάρχου, να απαγορεύσει μόνη της οποιαδήποτε διαδήλωση επιθυμεί. Από αύριο το πρωί, η αστυνομία θα μπορεί να διαλύσει μόνη της οποιαδήποτε διαδήλωση επιθυμεί. Από αύριο το πρωί, με την ισχύ του ιδιώνυμου αδικήματος, οποιοσδήποτε παρευρίσκεται σε χαρακτηρισμένη – κατά τον παραπάνω τρόπο – παράνομη διαδήλωση, θα διώκεται ποινικά. Από αύριο το πρωί, θα απαγορεύονται de facto οι αυθόρμητες συγκεντρώσεις, όπως λ.χ. τα καλέσματα από τα social media. Από αύριο το πρωί, ο διοργανωτής της διαδήλωσης θα απειλείται με τη διάταξη της αστικής ευθύνης, καλούμενος να αποδείξει ότι είχε ο ίδιος λάβει τα αναγκαία μέτρα περιφρούρησης. Σήμερα το βράδυ, λοιπόν, θα κοιμόμασταν ήσυχοι, αλλά από αύριο το πρωί θα υπήρχε σοβαρό ζήτημα δημοκρατίας και έκφρασης στη χώρα.

Εμείς, λοιπόν, κάναμε τη δεύτερη επιλογή. Είναι η επιλογή της μάχης. Αυτή που δεν μένει στη ρητορική αλλά διεκδικεί να αλλάζει τα πολιτικά αποτελέσματα. Γιατί την αναμφισβήτητη αξία της συλλογικής διεκδίκησης όπως και η ίδια επιτάσσει, την υπερασπίζεσαι και την υπηρετείς στην πράξη, όχι μόνο στα λόγια. Και ακριβώς επειδή εμείς κάναμε την επιλογή να δώσουμε στη Βουλή τη μάχη, στην πράξη, αλλάξαμε το νομοσχέδιο αυτό, το ξαναγράψαμε από την αρχή και ανατρέψαμε τα πολιτικά του αποτελέσματα. Βάλαμε απαρέγκλιτα θεσμικά εχέγγυα για τα ζητήματα απαγόρευσης και διάλυσης των συγκεντρώσεων, με παρουσία και απόφαση ανώτερων ανεξάρτητων θεσμικών δικαστικών αρχών, του Προέδρου των Πρωτοδικών και Εισαγγελικού λειτουργού αντίστοιχα. Εξαλείψαμε τη διάταξη περί ιδιώνυμου αδικήματος που απειλούσε τους συμμετέχοντες σε παράνομα χαρακτηρισμένες πορείες, και κατοχυρώσαμε την επί της αρχής νομιμότητα των αυθόρμητων συγκεντρώσεων.

Σήμερα καταθέσαμε τροπολογία στη Βουλή, για την κατάργηση της διάταξης για αστική ευθύνη του οργανωτή συνάθροισης. Για την απαγόρευση χρήσης χημικών για τον περιορισμό ή τη διάλυση συγκεντρώσεων από τις αστυνομικές αρχές. Αλλά και για την εξαίρεση από το ρυθμιστικό πλαίσιο των συναθροίσεων που οργανώνονται από πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή, αλλά και από τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Και θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη.

Και αν στην προηγούμενη επιλογή το βράδυ θα κοιμόμασταν ήσυχοι πριν την «καταιγίδα», σήμερα θα κοιμηθούμε αποφασισμένοι. Ότι όπως ο πολιτικός μας χώρος πάντα έδινε τις μάχες στην πράξη, έτσι κάναμε και σήμερα.

Έχουμε υπάρξει πολλές φορές αρεστοί, αλλά και όταν δεν ήμασταν, οι επιλογές μας υπαγορεύονταν από αυτό που εμείς θεωρούσαμε καλύτερο. Για τη χώρα, για την κοινωνία, για τους πολίτες, για τη δημοκρατία. Το κάναμε στα εύκολα, το κάναμε και στα πιο δύσκολα, όταν η παράταξη μόνη της προσφάτως σήκωσε το βάρος της κρίσης, όταν έδωσε τη μάχη για την πατρίδα.

Άρα, λοιπόν, ανεξάρτητα από το πότε ήμασταν αρεστοί, ήμασταν πάντα χρήσιμοι. Και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε.

Υ.Γ. Φυσικά, και εγώ, όπως φαντάζομαι και πολλοί άλλοι, μπορεί να έχουμε τα δικά μας φίλτρα, ιδεολογικά, πολιτικά, αισθητικά. Μπορεί να έχουμε τις δικές μας ευαισθησίες, ισχυρότερες ή ασθενέστερες, τις δικές μας εικόνες που μεταφράζονται σε συναισθήματα και πολιτικούς συμβολισμούς. Και φυσικά πάντα μπορεί να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε, και αυτό ο χώρος δεν θα το χάσει ποτέ. Τη δυνατότητα να συζητάει, να διαφωνεί, να συνθέτει. Αρκεί η τοποθέτηση να είναι πολιτική, και βέβαια, να είναι παρούσα, γιατί… κανείς δεν «εδοξάσθη» κρυπτόμενος. Πέραν του προσωπικού μου, λοιπόν, απόλυτου σεβασμού και στήριξης στις αποφάσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, γιατί έτσι λειτουργούν τα δημοκρατικά κόμματα, νομίζω ότι μαζί με τις διαφορετικές προσλαμβάνουσες και προσεγγίσεις του καθενός, μπορούμε να συμφωνήσουμε τουλάχιστον σε ένα πράγμα. Ότι στο δίλημμα της τιτλοφόρησης, είμαστε όλοι περήφανοι που βρισκόμαστε στην ίδια μεριά της ιστορίας.

 

0

Πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η ανάρτηση;

Κάντε κλικ σε ένα αστέρι για να το αξιολογήσετε!

Μέση βαθμολογία 0 / 5. Πλήθος ψήφων 0

Δεν υπάρχουν ψήφοι μέχρι τώρα! Γίνετε ο πρώτος που θα αξιολογήσει αυτήν την ανάρτηση.