ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΓΙΑ ΤΑ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

0
(0)

Τελευταία ενημέρωση 8 Μαΐου 2022 by manos (seo)-admin

Ο ΓΓ της ΚΕ  του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, νωρίτερα επισκέφθηκε το καταφύγιο των Υψηλών Αλωνιών της Πάτρας και ξεναγήθηκε στον χώρο που λειτουργεί μόνιμη έκθεση από τον δήμαρχο Πατρέων, Κώστα Πελετίδη και την πρόεδρο του Πολιτιστικού Οργανισμού Δ. Πάτρας Κατερίνα Γεροπαναγιώτη.

Στη συνέχεια μίλησε στη συγκέντρωση για τα 70 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη. Ακολουθούν τα αποσπάσματα:

 

Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

 

Μόνο στην Πάτρα, όπου ο Νίκος Μπελογιάννης έδρασε ως νέος κομμουνιστής και στέλεχος του ΚΚΕ, θα μπορούσαν να κορυφωθούν οι εκδηλώσεις του ΚΚΕ για τα 70 χρόνια από την εκτέλεσή του, μαζί και των συντρόφων του Αργυριάδη, Καλούμενου και Μπάτση που το αντιδραστικό μετεμφυλιακό καθεστώς οδήγησε στο εκτελεστικό απόσπασμα…

Μόνο σ’ αυτές εδώ τις περιοχές της Πελοποννήσου, όπου ο Νίκος Μπελογιάννης ανέπτυξε πλούσια δράση θα μπορούσαν να βρουν πραγματική έκφραση, τα όσα έγραφε η Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ ανήμερα της εκτέλεσής του:

Ο Μπελογιάννης “ζει μέσα στις καρδιές εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. Ο Μπελογιάννης πέρασε στο πάνθεον των μεγάλων ηρώων της προοδευτικής ανθρωπότητας”.

Γιατί η σύλληψή του, οι δίκες και η εκτέλεσή του από το καθεστώς Πλαστήρα, πριν από 70 χρόνια, απλά έγραψαν τον επίλογο της ζωής του, ως φυσικής παρουσίας και τίποτα άλλο.

Ναι, ο Μπελογιάννης ζει σε κάθε γωνιά της Πάτρας, γιατί εδώ, αλλά και σε άλλες πόλεις της περιοχής, μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, συνδέθηκε με την εργατική τάξη, τους ανθρώπους του μόχθου.

Όπως έγραψε και ο Νίκος Ζαχαριάδης:

“Απ’ τα μικρά του, τα νεανικά του χρόνια είδε τα βάσανα της πατρίδας, του λαού του… και τοποθέτησε τον εαυτό του, οριστικά και αμετάκλητα, στις γραμμές εκείνων που πάλευαν για μια καινούργια, λαοκρατική, λεύτερη Ελλάδα, στις γραμμές του ΚΚΕ. Γέννημα-θρέμμα του ηρωικού Μωρηά, γαλουχήθηκε με τις πιο ευγενικές, πατριωτικές, επαναστατικές παραδόσεις του ‘21. Έθρεψε μέσα του όλη τη φλόγα και την αλυγισιά του Κολοκοτρώνη. Και είδε  σωστά, επιστημονικά, ότι το έργο που άρχισε το 1821, θα βρει τη συνέχισή του και στον επαναστατικό αγώνα και τις λαϊκοδημοκρατικές, σοσιαλιστικές επιδιώξεις της εργατιάς, της προοδευτικής διανόησης και του άλλου εργαζόμενου λαού της χώρας μας με εμπνευστή, οργανωτή και καθοδηγητή το ΚΚΕ.

Και απ’ τη στιγμή που διάλεξε ο νεαρός Μπελογιάννης το δρόμο της τιμής, του χρέους, του αγώνα, όλα τ’ άλλα μπαίνουν στη μπάντα. Απ’ τα πρώτα κιόλας βήματα γνώρισε δυσκολίες, στερήσεις, όλη την αδυσώπητη απαιτητικότητα, που έχει ο αγώνας, τη σκληρότητα του εχθρού, την υποχρέωση να είσαι έτοιμος για όλα, να τα δίνεις όλα και, όταν αυτό χρειάζεται, και τη ζωή σου ακόμα. Ολοκληρωτικό δόσιμο που δε γνώρισε ποτέ δισταγμό, ταλάντευση, υποχώρηση, τέτοια είναι η ζωή του Μπελογιάννη”.

Αυτά έγραψε ο Νίκος Ζαχαριάδης κι έχει απόλυτο δίκιο.

Πραγματικά χωρίς δισταγμό, ταλάντευση και υποχώρηση, ο Νίκος Μπελογιάννης ρίχνεται στην καθημερινή πάλη για το δίκιο του λαού.   Στην πάλη ενάντια στην δικτατορία του Μεταξά, μετά ενάντια στη ναζιστική γερμανική κατοχή  και μετά στην κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης,  στον δίκαιο αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Εδώ στην Πάτρα, είναι ακόμα όρθια τα σπίτια που τον φιλοξένησαν. Τα υπόγεια και οι φωταγωγοί που κρύφτηκε για να μη συλληφθεί. Τα σπίτια που χρησιμοποιούσε για να μαζεύονται οι παράνομοι πυρήνες του ΚΚΕ, αλλά και οι πρωτοπόροι εργάτες που πάλευαν για το μεροκάματο.             Εδώ στην Πάτρα, ο Μπελογιάννης, ως νέος κομμουνιστής, φοιτητής, αναπτύσσει πλούσια δράση.

Εδώ γνωρίζει τις πρώτες διώξεις του αστικού κράτους, τις φυλακίσεις, από δω εξορίζεται. Εδώ ζει σε συνθήκες απόλυτης παρανομίας. Εδώ υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία. Εδώ κρατάει αλύγιστη ανυποχώρητη στάση και καταφέρνει να κρατήσει αλώβητη την παράνομη Στρατιωτική Οργάνωση.

Εδώ δουλεύει μεθοδικά στην παρανομία για τη συγκρότηση των πρώτων κομματικών πυρήνων στην πόλη. Εδώ γράφει ο ίδιος και εκδίδει παράνομες εφημερίδες, παράνομες προκηρύξεις για την ενημέρωση, τη διαφώτιση του λαού.

Εδώ προετοιμάζεται και προετοιμάζει τον λαό για τον επικείμενο πόλεμο και τα δεινά που τον περιμένουν. Εδώ φτάνει ξανά μετά τα ιταλικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, την απόδρασή του από το νοσοκομείο “Σωτηρία” και ρίχνεται στη δράση για να σταθεί όρθιο το Κόμμα, να ριζώσει ξανά με νέα μέλη και στελέχη στην περιοχή.

Εδώ καθοδηγεί την ανασυγκρότηση του ΕΑΜ και του ΚΚΕ στην Αχαΐα που αποκτούν πάλι τη δική τους δυναμική. Από δω αναλαμβάνει τα νέα καθήκοντα για τα οποία χρειάστηκε να εγκαταλείψει την Πάτρα για να βγει στο αντάρτικο με τον ΔΣΕ Πελοποννήσου.

Ο λαός της Πάτρας λοιπόν, ολόκληρης της Πελοποννήσου, μπορεί να είναι περήφανος, γιατί μέσα από την πάλη του, στις κρίσιμες στιγμές αυτού του τόπου, αναδείχτηκε ο Μπελογιάννης ως στέλεχος του τιμημένου ΚΚΕ. Ένα στέλεχος που έμαθε να συνδυάζει όλα τα καθήκοντα, όσο δύσκολα κι αν ήταν, γι αυτό και κατέχει μια ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους αλύγιστους της ταξικής πάλης.

Ο Μπελογιάννης ανέλαβε τις ευθύνες του απέναντι στην εργατική τάξη και στην υπόθεσή της και έκανε το καθήκον μέχρι το τέλος. Γιατί αγαπούσε την εργατική τάξη, το λαό, είχε ακλόνητη πίστη στο Κόμμα και στην πάλη για μια κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Αυτή η ακλόνητη πίστη του στο δίκιο του λαού, στο κόμμα του, το ΚΚΕ, μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του, ήταν που έκανε δυνατό να γελοιοποιήσει τότε και που συνεχίζει να γελοιοποιεί, όσους πίστευαν και πιστεύουν ότι μπορούν να ξεριζώσουν το ΚΚΕ από την καρδιά του λαού μας.

Τα λόγια του Μπελογιάννη στην απολογία του, ακόμα τους στοιχειώνουν και θα τους στοιχειώνουν για πάντα! Αυτούς θα τους στοιχειώνουν κι εμάς θα μας συντροφεύουν.

Θα μας οδηγούν τούτα δω τα λόγια του:

“Το δίδαγμα, που θα βγει από τούτη τη δίκη, είναι, ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα δεν χτυπιέται με τη βία. Όπως απέδειξε η ιστορία του ως τώρα, έχει βαθιές ρίζες, ακατάλυτες, ποτισμένες με αίμα, που έχυσε στους αγώνες για την Ελλάδα και το λαό της. Εμείς προβάλλουμε την πιο σωστή θεωρία, που συνέλαβε η πιο προοδευτική ανθρώπινη σκέψη. Και συνεχώς προσπαθούμε, η θεωρία αυτή να γίνει πραγματικότητα για την Ελλάδα και για τον κόσμο ολόκληρο…

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας δεν έχει ανάγκη να ζητήσει πατριωτικά εύσημα από άλλους, γιατί τα πήρε με το σπαθί του. Τα πήρε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, στο Κούρνοβο, σε όλους τους τόπους εκτελέσεων. Τα πήρε πολεμώντας τους Γερμανούς και τους Ιταλούς στους κάμπους και στα βουνά της χώρας μας.

Το Κόμμα μας όμως έχει και έναν άλλο ακόμη εθνικό τίτλο. Ό,τι έχει κερδίσει μέχρι σήμερα ο λαός μας, τη βελτίωση της ζωής και του πολιτισμού του, το χρωστά στους αδιάκοπους αγώνες του Κομμουνιστικού Κόμματος -αγώνες πολύμορφους και ειρηνικούς…

Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. Το δείξαμε, όταν κινδύνευε η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της. Και, ακριβώς, αγωνιζόμαστε, για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε. Και όταν χρειαστεί, θυσιάζουμε και τη ζωή μας.”

 

Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

 

Ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοι του στάθηκαν όρθιοι μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, περήφανοι γιατί είχαν κάνει το χρέος τους απέναντι στην εργατική τάξη, το λαό…

Ήσυχοι γιατί ήξεραν ότι το κόκκινο γαρύφαλλο της θυσίας τους θα συνεχίζει να ανθίζει μέσα στους μεγάλους αγώνες του μέλλοντος, με το ΚΚΕ μπροστά.

Και αν στις ηρωικές σελίδες της ιστορίας αυτού του λαού, αυτού του τόπου, υπάρχει γραμμένο με μεγάλα γράμματα το όνομά τους, όπως και το όνομα χιλιάδων άλλων αγωνιστών είναι γιατί όλοι τους, στις κρίσιμες στιγμές πήραν τη θέση τους στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Κι έμειναν εκεί στο πλάι της εργατικής τάξης, του λαού, σταθερά απέναντι στο κεφάλαιο, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και τις κυβερνήσεις του.

Αυτή είναι η σωστή πλευρά της ιστορίας σταθερά απέναντι από τους εκμεταλλευτές που τώρα για τα δικά τους αναβαθμισμένα γεωστρατηγικά συμφέροντα, κλιμακώνουν με χίλιους δυο τρόπους τη συμμετοχή και εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, στο πλευρό των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ απέναντι στην καπιταλιστική Ρωσία.

Κι αυτός ο πόλεμος που τυπικά ξεκίνησε πριν μερικούς μήνες, αλλά η φωτιά του σιγοκαίει χρόνια, δίνει καθημερινά πολλές αποδείξεις ότι η σύγκρουση ανάμεσα στα δύο ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα, τη Ρωσία από τη μια και τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ από την άλλη, είναι σφοδρή.

Ο κίνδυνος να γενικευτεί, παίρνοντας αμπάριζα και άλλους λαούς, μεγαλώνει.

Για τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών, μιας χούφτας μονοπωλίων, που προσδοκούν οφέλη και κέρδη από τη μοιρασιά των ιμπεριαλιστών, ο λαός ματώνει.

Για να πληρωθούν τα πάνω από 4 δις ευρώ το χρόνο για το ΝΑΤΟ, για τους νέους εξοπλισμούς, που φυσικά δεν υπηρετούν την άμυνα της χώρας, αλλά τις ανάγκες αυτού του δολοφονικού ιμπεριαλιστικού μηχανισμού.

Για τα ίδια συμφέροντα όλη η χώρα έχει γεμίσει αμερικανο-νατοïκές βάσεις οι οποίες διαχρονικά, πολύ περισσότερο τώρα στον πόλεμο στην Ουκρανία στοχοποιούν, απειλούν άλλους λαούς.

Διαθέτουν ακόμα και υποδομές για πυρηνικά όπλα, όπως η βάση στον Άραξο, εδώ στην περιοχή. Τελικά όμως μετατρέπουν τη χώρα μας, το λαό μας σε στόχο αντιποίνων και μαγνήτη επιθέσεων.

Για να υπηρετήσει αυτά τα ξένα προς το λαό συμφέροντα, η κυβέρνηση της ΝΔ έφερε άρον-άρον την ελληνοαμερικανική συμφωνία στη Βουλή και ετοιμάζεται να την ψηφίσει την Πέμπτη για να την πάρει μαζί στις αποσκευές του ο Πρωθυπουργός, ο κ. Μητσοτάκης στο ταξίδι του στις ΗΠΑ.

Μια συμφωνία όμως, που προετοίμασε ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του, ο  κ. Τσίπρας, μέσω του “στρατηγικού διαλόγου” με τις ΗΠΑ, κι ας εμφανίζεται τώρα ότι δεν ξέρει τίποτα για το έγκλημα.

Γιατί η αναβάθμιση της Σούδας, οι νέες βάσεις στην Αλεξανδρούπολη, το Στεφανοβίκειο και τη Λάρισα, που με τη συμφωνία με τις ΗΠΑ ισχυροποιούνται πάρα πέρα και επεκτείνονται επ’ αόριστον, είναι έγκλημα σε βάρος του λαού μας.

Και όλα τα υπόλοιπα, περί δήθεν προστασίας της εδαφικής ακεραιτότητας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων απέναντι στις προκλητικές διεκδικήσεις της Τουρκίας που για δεκαετίες επικαλούνται, αποδείχτηκαν μύθος και κατέρρευσαν παταγωδώς. Στις μέρες μας, δεν μπορούν καν να ακουστούν, γιατί καλύπτονται από τον διαπεραστικό ήχο των Τούρκικων μαχητικών πάνω από το Αιγαίο, που έχουν κάνει κόσκινο τον ελληνικό εναέριο χώρο.

Βουλιάζουν στις ΝΑΤΟϊκές θάλασσες. Θάβονται κάτω από το ΝΑΤΟϊκό έδαφος κι όλα τα άλλα “ωραία”, που ανακάλυψαν οι ΑμερικανοΝΑΤΟϊκοί για να στρώσουν το έδαφος των απαράδεκτων συμβιβασμών με την Τουρκία, οι οποίοι, όχι μόνο δε θα λύσουν, αλλά το αντίθετο: Θα δημιουργήσουν νέα προβλήματα και μεγαλύτερες συγκρούσεις.

Όποιος θέλει πραγματικά να βρίσκεται στη σωστή πλευρά της ιστορίας, με την εργατική τάξη, το λαό, και όχι μαζί με τους εκμεταλλευτές του, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και τις κυβερνήσεις τους, παίρνει τη θέση του στον αγώνα που ξεδιπλώνεται σε όλη την Ελλάδα με το ΚΚΕ μπροστά, ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας σε αυτόν.

Κι αυτό σημαίνει πάλη για να μην περάσει, να καταδικαστεί στην εργατική λαϊκή συνείδηση η Ελληνοαμερικάνικη συμφωνία αλλά και οι κυβερνήσεις, τα κόμματα που την προετοίμασαν, τη στήριξαν.

– Για να κλείσουν τώρα όλες οι στρατιωτικές βάσεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στη χώρα μας, που αξιοποιούνται ως ορμητήρια πολέμου.

– Να κλείσει η βάση του Άραξου και να σταματήσει κάθε σχέδιο, ακόμα και σκέψη να έρθουν εδώ πυρηνικά όπλα.

– Να σταματήσουν να χρησιμοποιούνται οι στρατιωτικές υποδομές της χώρας μας για ΝΑΤΟϊκές και άλλες ασκήσεις, πραγματικές «πρόβες πολέμου» που πραγματοποιούν τα γεράκια του πολέμου στην Ανδραβίδα και άλλου.

– Να μη σταλεί κανένα ελληνικό στρατιωτικό σώμα πουθενά ούτε στην Ουκρανία, ούτε σε χώρες που συνορεύουν με αυτήν ή σε άλλες ιμπεριαλιστικές αποστολές. Κανένα σώμα των Ένοπλων Δυνάμεων να μη βρεθεί εκτός συνόρων.

– Να μη χρησιμοποιούνται ελληνικά εδάφη, υποδομές και μέσα, ως στρατιωτικά – πολεμικά προγεφυρώματα οποιουδήποτε.

– Με λίγα λόγια να σταματήσει οποιαδήποτε συμμετοχή και εμπλοκή της Ελλάδας που δεν περιορίζεται φυσικά, μόνο στην αποστολή πολεμικού υλικού, αλλά έχει χίλιες δυο μορφές, σαν τη Λερναία Ύδρα.

Να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, όπου είναι στρατευμένη η αστική τάξη της χώρας μας και οι κυβερνήσεις της.

Για να συντονιστεί η πάλη των λαών, ώστε αυτοί να δώσουν τη διέξοδο από τον πόλεμο, βάζοντας στο στόχαστρο τον πραγματικό τους αντίπαλο σε κάθε χώρα και συνολικότερα.

Όποιος θέλει πραγματικά να βρίσκεται στη σωστή πλευρά της ιστορίας με την εργατική τάξη, το λαό και όχι με το κεφάλαιο, τους εκμεταλλευτές του, παίρνει τη θέση του στον αγώνα για να μην πληρώσει ο λαός το λογαριασμό του πολέμου, όπως συνεχίζει να πληρώνει το λογαριασμό τη κρίσης και της πανδημίας.

Γιατί αυτός ο λογαριασμός, αυτό το χρέος, δεν είναι δικό του. Είναι λογαριασμός που δημιουργήθηκε από την προκλητική στήριξη των μεγάλων επιχειρήσεων στα χρόνια της κρίσης και της όποιας ανάπτυξης ακολούθησε, στα χρόνια της πανδημίας που έφερε μια νέα κρίση. Και τώρα ήρθε και ο πόλεμος για να φουσκώσει κι άλλο τον λογαριασμό.

Παίρνουμε, λοιπόν θέση στον αγώνα για μέτρα υπεράσπισης του εργατικού – λαϊκού εισοδήματος από την ακρίβεια και την ενεργειακή φτώχεια…

Μια φτώχεια που δε δημιούργησε ο πόλεμος, αλλά έχει ξεκινήσει νωρίτερα με τις στρατηγικές επιλογές όλων των κυβερνήσεων στον τομέα της ενέργειας. Με την απελευθέρωση της ενέργειας και την απολιγνιτοποίηση, στο όνομα της «πράσινης» μετάβασης, για να τα κονομήσουν τα «πράσινα» μονοπώλια.

Κι αυτή η “κονόμα” για τα μονοπώλια της ενέργειας, δεν πρόκειται να σταματήσει, επειδή η κυβέρνηση της ΝΔ ανακοίνωσε κάποια μέτρα για την ενεργειακή ακρίβεια, τα οποία ουσιαστικά μετατρέπουν τους αβάσταχτους υπέρογκους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος σε νέους πρόσθετους φόρους και περικοπές για το λαό.

Ας αφήσουν λοιπόν την κοροϊδία: πάλι τα λαϊκά νοικοκυριά θα πληρώσουν τα σπασμένα, αυτή τη φορά από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή με νέες περικοπές και νέους φόρους. Αυτό που πριν πληρώναμε ως “καταναλωτές”, τώρα θα το πληρώνουμε ως «φορολογούμενοι»! Αλλά την ίδια ώρα, τα κέρδη των ενεργειακών ομίλων, των εφοπλιστών, που μεταφέρουν το αμερικανικό φυσικό αέριο, δεν θα τα ακουμπήσει κανείς! Αλίμονο!

Ουσιαστική ανακούφιση του λαού αποτελούν μόνο οι προτάσεις του ΚΚΕ.

Γιατί βρίσκονται σε σύγκρουση με την πολιτική της ΕΕ για την “πράσινη μετάβαση” που με συνέπεια προωθούν και στηρίζουν από κοινού ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα.

Αυτές οι προτάσεις θέτουν στο επίκεντρο:

  • Την άμεση και πλήρη επαναλειτουργία των λιγνιτικών μονάδων,
  • Την κατάργηση του λεγόμενου «ευρωπαϊκού τέλους διοξειδίου του άνθρακα», που τεχνητά απαξιώνει τη λιγνιτική παραγωγή,
  • Την κατάργηση της ρήτρας αναπροσαρμογής, των ειδικών φόρων και του χρηματιστηρίου ενέργειας,
  • Την εγκατάλειψη των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, που εκτινάσσουν το κόστος του φυσικού αερίου.
  • Για να αξιοποιηθούν όλες οι πηγές ενέργειας που διαθέτει η χώρα μας και να πάψει επιτέλους η ενέργεια να αποτελεί εμπόρευμα.

 

Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

 

Από δω, απ’ αυτή τη μεγαλειώδη συγκέντρωση της Πάτρας, σας καλούμε όλους και όλες, να συνεχίσουμε να στεκόσαστε ακόμα και με τις επιμέρους ξεχωριστές απόψεις και τους προβληματισμούς σας, σε αυτή τη σωστή πλευρά της ιστορίας, κάνοντας το ΚΚΕ, το εργατικό λαϊκό κίνημα, ακόμα πιο ισχυρά, μεγάλα, δυνατά!

Γιατί ξέρετε, ότι το ΚΚΕ δεν ταλαντεύτηκε ποτέ, δεν έκανε βήμα πίσω. Βρίσκεται σταθερά στο πλάι της εργατικής τάξης, του λαού, για να βρουν επιτέλους δικαίωση τα όνειρα του Μπελογιάννη, και του κάθε Μπελογιάννη, για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για το λαό μας και τα παιδιά του.

Από όποιο μετερίζι βρίσκεται ο καθένας και η καθεμιά. Από όποια σκοπιά κι αν βλέπει τα πράγματα, από όποια σκοπιά προσπαθεί να εξηγήσει τις εξελίξεις. Ό,τι επιλογές κι αν έκανε στο παρελθόν, κατά βάθος γνωρίζει, πως αυτή είναι τελικά η σωστή πλευρά της Ιστορίας. Να πάρει τη θέση του στο πλάι του ΚΚΕ, στο δρόμο της ανατροπής για την εργατική εξουσία, το σοσιαλισμό.

Και δω στην Πάτρα έχετε πλέον πολλές αποδείξεις πως η συμπόρευση με το ΚΚΕ είναι αυτή που μπορεί να συγκινήσει ξανά, να αγκαλιάσει, να δώσει διέξοδο σε παλιούς αγωνιστές, και να γεννήσει και καινούργιους.

Να δυναμώσει ξανά την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αρχίζει να αλλάζει. Και θα αλλάξει, με πείσμα, αφοσίωση και αυταπάρνηση.

Μόνο που αυτό το κάτι σήμερα κερδίζεται με επίπονη αποφασιστική δουλειά, δουλειά μυρμηγκιού, εκεί που ο ένας που στέκεται όρθιος μπορεί να κερδίσει κι άλλους, να τους δώσει το χέρι να σηκωθούν και όλοι μαζί να φέρουν τελικά τον κόσμο ανάποδα.

 

Φίλες και φίλοι

 

Μπορεί ακόμα να μην έχουμε φέρει τον κόσμο ανάποδα, αλλά είμαστε αισιόδοξοι ότι κάτι έχουμε καταφέρει.

Κι εδώ στο δήμο της Πάτρας, που δίπλα στους κομμουνιστές συμπορεύονται κι άλλοι αγωνιστές, για να μπορέσει να πάρει ανάσα ο εργάτης, ο άνεργος, ο βιοπαλαιστής, ο αυτοαπασχολούμενος, τα παιδιά του εδώ σ’ αυτή την πόλη που τσακίζει κόκκαλα η φτώχεια και η ανεργία.

Αυτή την ευθύνη αναλάβαμε πριν μερικά χρόνια όταν ο λαός της Πάτρας εμπιστεύτηκε το δήμο στο ΚΚΕ και στον κομμουνιστή δήμαρχο, στον Κώστα τον Πελετίδη. Και συνεχίζουμε.

Το λαό της Πάτρας υπηρετεί η σημερινή πλειοψηφία του Δήμου και όχι τα μεγάλα συμφέροντα της πόλης. Αυτή την ευθύνη έχουμε αναλάβει και σ’ αυτό τον δύσκολο γεμάτο εμπόδια δρόμο θα βαδίσουμε.

Έχετε πλέον πολλές αποδείξεις πως η συμπόρευση των τίμιων αγωνιστών, όλων των ανθρώπων καλής θέλησης με τους κομμουνιστές, μπορεί να αλλάξει μια κατάσταση που πριν φαινόταν αδύνατο πως θα συμβεί.

Όπως επίσης έγινε στο Εργατικό Κέντρο της Πάτρας, εκεί όπου είχαν κατσικωθεί σε βάρος των εργαζομένων τα τσιράκια της εργοδοσίας.

Και σήμερα οι εργάτες στα μεγάλα εργοστάσια, στους μεγάλους χώρους δουλειάς, τα νέα παιδιά που βγαίνουν στο μεροκάματο, έχουν ένα στήριγμα απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία, έχουν από κάπου να πιαστούν για να μη τους καταπιεί η εργασιακή ζούγκλα.

Όλοι όσοι αισθάνεστε προοδευτικοί, αριστεροί εδώ στην Πάτρα, ξέρετε ότι η συμπόρευση με το ΚΚΕ πολλαπλασιάζει τις μάχιμες δυνάμεις, ανοίγει δρόμους και δείχνει πως υπάρχει τελικά διέξοδος για το λαό. Κι αυτή δεν βρίσκεται στα κόμματα του κεφαλαίου που άρχισαν τα παζάρια ποιος με ποιόν θα κυβερνήσει, δηλαδή ποιος και με ποιους κυβερνητικούς συνεργάτες θα κάτσει ξανά στο σβέρκο του λαού.

Έχετε την πείρα να δείτε ποιος είναι μαζί σας και ποιος είναι απέναντι με το κεφάλαιο και ενάντια σας!

Και μη σας ξεγελούν που κάποιοι για να χαϊδέψουν τα αυτιά σας θυμήθηκαν ακόμα και το σοσιαλισμό, όπως ο Τσίπρας στο πρόσφατο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.  Το ίδιο είχε κάνει και ο Γιώργος Παπανδρέου το 2009 -θυμούνται οι Πατρινοί- στην αρχή της οικονομικής κρίσης, πριν φέρει και ψηφίσει το πρώτο μνημόνιο, απόδειξη πως η σοσιαλδημοκρατία μπορεί να υπηρετεί τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού στο όνομα του σοσιαλισμού.

Βέβαια ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τη μια μέρα μίλησε για τον σοσιαλισμό, και την άλλη μέρα τον πήρε πίσω για να καθησυχάσει όπως είπε τα “πρόθυμα μιντιακά παπαγαλάκια”. Καμιά ανησυχία δεν είχαν τα επιτελεία του συστήματος, κύριε Τσίπρα, γιατί ξέρουν πως προσφέρεις μεγάλες υπηρεσίες στο σύστημα όταν μπορείς να εφαρμόσεις και συ, όπως και η ΝΔ, τη βαρβαρότητα και μάλιστα επικαλούμενος το σοσιαλισμό, το όραμα του οποίου παρά τη λάσπη, τη συκοφάντηση, την υποχώρηση του κινήματος, παραμένει ζωντανό στη συνείδηση ενός κόσμου.

Προσφέρεις μεγάλες υπηρεσίες στο κεφάλαιο όταν ζητάς από όσους νιώθουν προοδευτικοί, αριστεροί και είναι αγωνιστές να κρεμάσουν τον σοσιαλισμό ψηλά στο εικονοστάσι και να κατεβάσουν ακόμα πιο χαμηλά τις απαιτήσεις τους για μια καλύτερη ζωή, δηλαδή να συμβιβαστούν με τη βαρβαρότητα στο όνομα του ρεαλισμού.

Μη σας ξεγελούν! Ότι έχουν αφήσει πίσω οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, βαρβαρότητα είναι.

Και ότι είναι μπροστά και ετοιμάζονται να το φέρουν, ανεξάρτητα ποιος, ποιο κόμμα δηλαδή και με ποιους συνεταίρους θα το φέρει, πάλι βαρβαρότητα είναι.

Βαρβαρότητα είναι οι αντεργατικοί νόμοι, ο νόμος Χατζηδάκη που μάλιστα ο Τσίπρας θέλει να τον εφαρμόσει στο κόμμα του με την πρόταση του για την ηλεκτρονική ψηφοφορία των μελών που και γι αυτό θα ψηφίσουν την επόμενη εβδομάδα.

Βαρβαρότητα είναι για τη λαϊκή οικογένεια οι δεσμεύσεις -οι οποίες συνιστούν ένα νέο υπερμνημόνιο-  του Ταμείου Ανάκαμψης, τις συμβάσεις του οποίου από κοινού ψήφισαν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ, άσχετα αν τσακώνονται για το πως, (δηλαδή σε ποιους επιχειρηματικούς ομίλους) θα μοιραστούν τα 35 δις του Ταμείου.

Βαρβαρότητα είναι η συμμετοχή και εμπλοκή στους επικίνδυνους σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, κατ’ επέκταση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία.

Και αν σήμερα δίνουν και παίρνουν τα υπαρκτά και ρεαλιστικά σενάρια για κάποιας μορφής κυβέρνηση συνεργασίας ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ είναι γιατί όλοι τους συναντιούνται, παρά τις αναγκαίες διαφορές τους, σ’ αυτή την πολιτική που όσο πιο βάρβαρη γίνεται, τόσο πιο πολλοί χρειάζονται για να την εφαρμόζουν.

Γι αυτό χρειάζεται να δυναμώσει ακόμα περισσότερο η συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Γιατί αν σήμερα οι εργαζόμενοι, ο λαός μπορούν να κερδίσουν ανάσες ανακούφισης, αυτό θα γίνει μόνο στον ελπιδοφόρο δρόμο της σύγκρουσης με την καπιταλιστική βαρβαρότητα, για το σοσιαλισμό!

 

ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ Ο ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ!

ΖΗΤΩ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ!

 

 

ΑΘΗΝΑ 08/05/2022                                                   ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΑ 77 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

 

“Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισμού χωρίς να ‘ναι αντίπαλοι του καπιταλισμού, αυτοί που παραπονιούνται για τη βαρβαρότητα που αιτία τάχα έχει τη βαρβαρότητα την ίδια, μοιάζουν μ’ ανθρώπους που θέλουν το μερτικό τους απ’ τ’ αρνί χωρίς όμως να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, να μη δουν όμως τα αίματα. Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του προτού φέρει το κρέας στο τραπέζι.

 

Δεν είναι κατά των σχέσεων ιδιοκτησίας, που προκαλούν τη βαρβαρότητα, παρά μονάχα κατά της βαρβαρότητας, υψώνουν τη φωνή εναντίον της, κι αυτό το κάνουν από χώρες όπου κυριαρχούν οι ίδιες σχέσεις ιδιοκτησίας, όπου όμως οι χασάπηδες πλένουν ακόμα τα χέρια τους προτού φέρουν το κρέας στο τραπέζι.”

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ

* * *

 

Στις 9 Μάη 1945, η ναζιστική Γερμανία συνθηκολογούσε κάτω από τα χτυπήματα του ηρωικού Κόκκινου Στρατού, ενώ λίγες μέρες νωρίτερα η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο κυμάτιζε πάνω από το βομβαρδισμένο Ράιχσταγκ.

Οι εργατικές – λαϊκές δυνάμεις θα θυμούνται πάντα με θαυμασμό και σεβασμό τα 20.000.000 θύματα του σοβιετικού στρατού και λαού, τις εκατοντάδες χιλιάδες θύματα των αντιστασιακών κινημάτων που συγκροτήθηκαν υπό την καθοδήγηση των Κομμουνιστικών Κομμάτων σε όλη την Ευρώπη, τους κομμουνιστές και τους άλλους ριζοσπάστες αγωνιστές που αντιστέκονταν στην καρδιά του φασιστικού τέρατος, στη Γερμανία, στην Ιταλία και την Αυστρία, όλους αυτούς που σφράγισαν με τη θυσία τους την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών. Οσο μελάνι και να χυθεί από τα αστικά και ιμπεριαλιστικά επιτελεία, η προσφορά τους έχει γραφτεί ανεξίτηλα με το αίμα τους στη συνείδηση των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων.

Το ΚΚΕ είναι περήφανο που αποτέλεσε τον αιμοδότη και καθοδηγητή του ηρωικού αγώνα του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ και των άλλων ΕΑΜικών οργανώσεων. Σε όλο το διάστημα της τριπλής Κατοχής, έδωσε τον ανθό του στον αγώνα ενάντια στον ναζισμό – φασισμό. Τα χιλιάδες μέλη του, με την ηρωική τους δράση και θυσία στο πλευρό των μαζικά οργανωμένων εργατικών – λαϊκών δυνάμεων, έγραψαν ορισμένες από τις σημαντικότερες σελίδες της Ιστορίας του, συνέβαλαν στη νικηφόρα έκβαση του πολέμου.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως και ο Α’, ήταν απόρροια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για το ξαναμοίρασμα των αγορών, που οξύνθηκαν σε συνθήκες καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Επιβεβαίωσε ότι όταν οι αντιθέσεις των μονοπωλίων για τον έλεγχο των αγορών και την κερδοφορία τους δεν μπορούν να λυθούν με εύθραυστους συμβιβασμούς, στο πλαίσιο μιας ιμπεριαλιστικής «ειρήνης», λύνονται με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, που τον πληρώνουν οι εργατικές – λαϊκές δυνάμεις.

Οι εκατομμύρια νεκροί στα πεδία των ιμπεριαλιστικών σφαγών, οι νεκροί από την πείνα και τις μαζικές εκτελέσεις, οι νεκροί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στα κρεματόρια είναι το άλλο πρόσωπο της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης τον καιρό της ιμπεριαλιστικής ειρήνης και βεβαιώνουν το πραγματικά φρικιαστικό πρόσωπο της καπιταλιστικής εξουσίας.

Ο πόλεμος ήταν δίκαιος μόνο από την πλευρά της ΕΣΣΔ που αγωνιζόταν για την υπεράσπιση της σοσιαλιστικής εξουσίας και από την πλευρά των αντιστασιακών κινημάτων που μάχονταν κατά της φασιστικής Κατοχής, για την επιβίωση και την προκοπή του λαού τους. Ήταν άδικος τόσο από την πλευρά του φασιστικού Αξονα όσο και από την πλευρά των Αγγλοαμερικανών Συμμάχων, που παρά τις διαφορές τους ανταγωνίζονταν εξίσου για την κατοχύρωση των κερδών και των γεωπολιτικών τους συμφερόντων.

Η κοινή ταξική προέλευση του φασιστικού Άξονα και των Αγγλοαμερικανών Συμμάχων φανερώθηκε την επόμενη μέρα του πολέμου, όταν τα καπιταλιστικά κράτη που νίκησαν στον πόλεμο και τα ηττημένα σε αυτόν στράφηκαν από κοινού ενάντια στις χώρες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και το εργατικό – λαϊκό και κομμουνιστικό κίνημα σε όλες τις χώρες, όταν πρώην φασίστες και ναζιστές ενσωματώθηκαν στους μηχανισμούς των καπιταλιστικών κρατών και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών.

Και στην Ελλάδα, από κοινού οι αστοί σύμμαχοι της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ ξεπέρασαν τις παλιές τους διαφωνίες με τους επίσης αστούς συμμάχους του φασιστικού Αξονα που στελέχωσαν τις δοσιλογικές κυβερνήσεις και επιδόθηκαν στην καταστολή και την τρομοκρατία των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων, που τόλμησαν να σηκώσουν κεφάλι στα χρόνια της τριπλής φασιστικής Κατοχής, που θέλησαν με την πάλη και το αίμα τους να βγουν στο προσκήνιο της Ιστορίας και να γίνουν κύριοι της τύχης τους και του πλούτου που παράγουν. Οι εικόνες των Βρετανών στρατιωτών και των κυβερνητικών στρατευμάτων της Μέσης Ανατολής να μάχονται δίπλα στα Τάγματα Ασφαλείας και ενάντια στον ΕΛΑΣ τον Δεκέμβρη του 1944 αποτελούν την καλύτερη απόδειξη της κοινής ταξικής μήτρας των δημοκρατικών και φασιστικών αστικών πολιτικών δυνάμεων.

Η Ιστορία του Β’ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού Πολέμου και όλη η κατοπινή Ιστορία αποδεικνύει ότι ο φασισμός αποτελεί μία από τις μορφές της καπιταλιστικής εξουσίας και επομένως η αντιφασιστική πάλη παραμένει λειψή, όταν δεν στοχεύει στην πάλη για την ανατροπή της. Ετσι κι αλλιώς, η απροκάλυπτη βία ενάντια στο εργατικό – λαϊκό και κομμουνιστικό κίνημα, απέναντι σε κάθε εχθρό του κάθε αστικού κράτους και των σχεδιασμών του δεν αποτελεί προνόμιο του φασισμού, αλλά συστατικό στοιχείο της καπιταλιστικής εξουσίας, της ιστορικά ξεπερασμένης προσπάθειας να καρπωθούν μια χούφτα εκμεταλλευτές τα αποτελέσματα της όλο και πιο κοινωνικοποιημένης παραγωγής.

Γι’ αυτό και είναι ανιστόρητη και αντιδραστική η «θεωρία των δύο άκρων», δηλαδή η εξίσωση του ναζιστικού τέρατος με τον κομμουνισμό, η οποία αποτελεί την επίσημη ιδεολογία της ΕΕ, που πρωτοστατεί στον αντικομμουνισμό και την παραχάραξη της Ιστορίας. Στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, που απελευθερώθηκαν από τον ναζισμό με την ηρωική δράση των ΚΚ και της Σοβιετικής Ενωσης, όπως η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, σήμερα με τη στήριξη της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, διώκεται η κομμουνιστική ιδεολογία, τίθενται εκτός νόμου τα Κομμουνιστικά Κόμματα και σύμβολα, τιμώνται οι συνεργάτες των Ες Ες και γκρεμίζονται ιστορικά μνημεία της Αντιφασιστικής Νίκης που θύμιζαν στους λαούς πώς, ποιοι και με τι θυσίες τσάκισαν τον φασισμό. Στην Ουκρανία αποθεώνονται οι φασίστες του Μπαντέρα που κατέσφαξαν τον ουκρανικό λαό και ξεπλένεται το ναζιστικό τάγμα Αζόφ.

Εξίσου ανιστόρητη και απαράδεκτη είναι η προσπάθεια της σημερινής καπιταλιστικής Ρωσίας να εμφανιστεί ως συνεχιστής της αντιφασιστικής πάλης της ΕΣΣΔ, να οικειοποιηθεί τα σύμβολα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών. Η νικηφόρα προέλαση του Κόκκινου Στρατού και τελικά η συντριβή του ναζισμού έγιναν δυνατές χάρη στην ανωτερότητα του σοσιαλιστικού συστήματος, της εργατικής εξουσίας, χάρη στα πλεονεκτήματα της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής και του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας. Χάρη σ’ αυτά τα πλεονεκτήματα, που σήμερα λοιδορούνται από τους ηγέτες της καπιταλιστικής Ρωσίας, μπόρεσε η ΕΣΣΔ να γίνει μια ισχυρή οικονομική δύναμη και να δημιουργήσει έναν αξιόμαχο Κόκκινο Στρατό, να εμπνεύσει την πάλη όλων των εθνοτήτων που συναπάρτιζαν τον σοβιετικό λαό και να κερδίσει την εμπιστοσύνη και την ενεργή υποστήριξη κάθε κομμουνιστή, κάθε πρωτοπόρου εργάτη, αγρότη και νεολαίου, κάθε προοδευτικού ανθρώπου όπου Γης. Όπως έγραψε ο Αμερικανός συγγραφέας Ερνεστ Χεμινγουέι, «κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει τόσα στον Κόκκινο Στρατό, που δεν θα μπορούσε ποτέ να τα ξεπληρώσει».

Οι σημερινές εξελίξεις με επίκεντρο τον ρωσοΝΑΤΟϊκό πόλεμο στα εδάφη της Ουκρανίας και τους ανταγωνισμούς στην παγκόσμια οικονομία κάνουν πιο επίκαιρα τα διδάγματα και συμπεράσματα από τον Β’ Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο και την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών. Οι λαοί πρέπει να επαγρυπνούν, ιδιαίτερα στην περιοχή μας, όπου διαφορετικά ιμπεριαλιστικά κέντρα συγκρούονται με «μήλον της Έριδος» τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τους δρόμους Ενέργειας. Σήμερα, που η χώρα μας, με ευθύνη της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, έχει ενισχυθεί ως πολεμικό ορμητήριο του ΝΑΤΟ, προωθώντας τους επικίνδυνους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με τη Ρωσία και την Κίνα, οι αμερικάνικες βάσεις και γενικότερα η πολύπλευρη, αναβαθμισμένη εμπλοκή της χώρας στα επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια καθιστούν τον λαό μας «στόχο». «Στόχο» τον καθιστά και η όξυνση του ανταγωνισμού της ελληνικής και της τουρκικής αστικής τάξης και οι προσπάθειες των ευρωενωσιακών, αμερικανικών και ΝΑΤΟικών επιτελείων να τραβήξουν την καπιταλιστική Τουρκία σε στενότερη συμμαχία εναντίον της Ρωσίας.

Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων που μπορούν να εξαπλωθούν ή και να οδηγήσουν σε έναν πιο γενικευμένο πόλεμο, ακόμα και στον πυρηνικό όλεθρο, απέναντι στις συνθήκες της επερχόμενης νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, της φτώχειας και της ανεργίας, μοναδική ελπίδα παραμένει η πάλη των λαών στην κατεύθυνση της ανατροπής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, στην κατεύθυνση της επαναστατικής κατάκτησης της σοσιαλιστικής εξουσίας.

Η 9η Μάη εμπνέει τους λαούς, τους διδάσκει πίστη στη δική τους δύναμη. Το ελπιδοφόρο αύριο ξεκινάει από το σήμερα της οργανωμένης δράσης και πάλης για την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών και λαϊκών αναγκών, στην ισχυροποίηση της πάλης σε κάθε χώρα ενάντια στην ΕΕ και την εξουσία των μονοπωλίων, για αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και όλες τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, με την εξουσία και την οικονομία στα δικά τους χέρια, με επίκεντρο τις σύγχρονες εργατικές – λαϊκές ανάγκες και όχι το καπιταλιστικό κέρδος.

Ο σημερινός αγώνας για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας είναι «πιστός και άγρυπνος φρουρός» της ιστορικής αλήθειας, κόντρα στην προσβλητική προσπάθεια να εξισωθεί ο ναζισμός με αυτόν που τον συνέτριψε: Τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό. Κόντρα στην προσπάθεια να αποσυνδεθεί ο φασισμός από τον καπιταλισμό που τον γεννά και τον θρέφει.

Σήμερα το δίλημμα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι εργατικές – λαϊκές δυνάμεις δεν αφορά με ποια ιμπεριαλιστική συμμαχία ή με ποια μερίδα της αστικής τους τάξης θα πρέπει να συνταχθούν, αλλά το αν θα προσφέρουν θυσίες στο βωμό των συμφερόντων της καπιταλιστικής εξουσίας ή στην πάλη για την ανατροπή της, στην πάλη για τον σοσιαλισμό, για το φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας, για τα συμφέροντα της συντριπτικής της πλειοψηφίας.

Το ΚΚΕ καλεί κάθε εργάτη, κάθε βιοπαλαιστή αγρότη, κάθε αυτοαπασχολούμενο, κάθε νέο και γυναίκα που προέρχεται από την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να ενισχύσει τις μαζικές οργανώσεις του εργατικού – λαϊκού κινήματος, να δυναμώσει τις γραμμές του ΚΚΕ για να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Το ΚΚΕ είναι βέβαιο πως στο τέλος και πάλι οι λαοί θα νικήσουν και σε αυτόν τον αγώνα είναι αποφασισμένο να προσφέρει όλες του τις δυνάμεις.

 

 

ΑΘΗΝΑ 8/5/2022                                          ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

2

Πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η ανάρτηση;

Κάντε κλικ σε ένα αστέρι για να το αξιολογήσετε!

Μέση βαθμολογία 0 / 5. Πλήθος ψήφων 0

Δεν υπάρχουν ψήφοι μέχρι τώρα! Γίνετε ο πρώτος που θα αξιολογήσει αυτήν την ανάρτηση.