ΑΝΑΚOIΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜEΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ


0
(0)

«Η Ευρώπη δεν θα δημιουργηθεί βάσει ενός μόνο σχεδίου. Η Ευρώπη θα οικοδομηθεί μέσα από απτά επιτεύγματα που θα δημιουργήσουν μια αληθινή αλληλεγγύη». Με αυτά τα λόγια έθεσε τις βάσεις για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, το 1950, ο Ρομπέρ Σουμάν.

Tο όνειρο του Ρομπέρ Σουμάν για τη δημιουργία μιας υπερεθνικής και ομόσπονδης Ευρώπης, την ώρα που η ΕΕ ταλανίζεται από μια υπαρξιακή κρίση, υγειονομική και οικονομική, παραμένει περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.

Η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε όσο ποτέ άλλοτε την ανάγκη για εναλλακτικές πολιτικές, με κοινωνικές προτεραιότητες και ρυθμίσεις που θα προωθούν έμπρακτα τις θεμελιώδεις αξίες της αλληλεγγύης, της ισότητας και της ελευθερίας στην Ε.Ε του 21ου αιώνα. Για να γίνει η Ευρώπη και πάλι ελκυστική για τους πολίτες της και να ανακοπεί ο ανερχόμενος ευρωσκεπτικισμός και ο εθνολαϊκισμός.

Τώρα είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων για την Ευρώπη. Να αφήσει πίσω της τις συντηρητικές πολιτικές της ασφυκτικής λιτότητας, που οδήγησαν σε όξυνση των ανισοτήτων σε όλο το μήκος και το πλάτος της Ένωσης.

Γι` αυτό, το Ταμείο Ανασυγκρότησης πρέπει να δουλέψει με νέα εργαλεία και μεταβιβάσεις, χωρίς νέες δημοσιονομικές δεσμεύσεις, για επενδύσεις σε δημόσιες υποδομές και δίκτυα κοινωνικής ασφάλισης, όπως υπογραμμίζει ακόμα και το Δ.Ν.Τ στην εξαμηνιαία έκθεσή του, ώστε να μείνουν ζωντανές οι οικονομίες και οι κοινωνίες και η ΕΕ να διατηρήσει την συνοχή της και να εγγυηθεί την επιβίωση της.

Το μέλλον της Ευρώπης θα διασφαλιστεί με μια νέα συνθήκη, η οποία θα οδηγήσει στην δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας. Χρειαζόμαστε περισσότερη και καλύτερη Ευρώπη, μια κοινωνική Ευρώπη, όπως την οραματίστηκε και ο Ρομπέρ Σουμάν.

ΦΩΦΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ: Η ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ

Καθώς οι κοινωνίες μας ,μετά το πρώτο μεγάλο κύμα της πανδημίας, κάνουν τα πρώτα διστακτικά τους βήματα επιστροφής στην καθημερινότητα, η οικονομική ανασφάλεια μεγαλώνει. Όχι μόνο εξαιτίας της αντικειμενικής αδυναμίας των ειδικών να προβλέψουν το μέγεθος της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, αλλά και γιατί τα πρώτα δείγματα είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά και σε βάρος των εργαζομένων, των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων, του κοινωνικού κράτους, των δημοκρατικών θεσμών.

Από τη μία, οι σκελετοί της κρίσης του 2008 που πρόσκαιρα μπήκαν στην ντουλάπα, επιστρέφουν. Επαναφέρουν τη λιτότητα και τον αγοραίο καπιταλισμό με έμφαση, απειλούν δικαιώματα, απαξιώνουν την εργασία, συγκεντρώνουν εξουσίες, ετοιμάζουν χαρακώματα για νέες ανισότητες και υποσκάπτουν την κοινή ευρωπαϊκή πορεία μέσα από την ασυμφωνία και τους οικονομικούς εθνικισμούς που καταγράφονται στα ευρωπαϊκά όργανα.

Από την άλλη, μπροστά σε αυτές τις απειλές όλο και περισσότεροι αναζητούν ένα οργανωμένο και αποτελεσματικό κράτος ως εγγυητή της ζωής, της ασφάλειας, της οικονομικής και εργασιακής επιβίωσης. Ανακαλύπτουν ξανά τη σημασία του κεντρικού σχεδιασμού, της δημοσιονομικής επέκτασης, της κοινωνικής πολιτικής ως πυλώνα συνοχής και όχι ως δημοσιονομικού “λίπους”, όπως είχε επικρατήσει τα τελευταία χρόνια.

Το σκηνικό μιας μεγάλης ιδεολογικής και πολιτικής σύγκρουσης έχει στηθεί. Η ατζέντα της σοσιαλδημοκρατίας επιστρέφει, όχι πια ως μια κατακτημένη κοινή διάλεκτος που θα έλεγε και ο Tony Judt ή ως ανάμνηση μιας χρυσής 30ετίας των baby boomers, αλλά ως προγραμματική εναλλακτική. Μια αυθεντική αλλά και σύγχρονη, «έξυπνη», Σοσιαλδημοκρατία προβάλλει ως μοναδική εναλλακτική πρόταση. Απέναντι στη Συντήρηση που έντρομη, από την αποκάλυψη του αδιεξόδου των νεοφιλελεύθερων δογμάτων, επιχειρεί να εμφανιστεί ρητορικά και προσχηματικά μεταλλαγμένη, ενώ η ιδεοληπτική Αριστερά στέκει αμήχανη, έχοντας εξαντλήσει το λαϊκίστικο οπλοστάσιο διαμαρτυρίας της στην προηγούμενη κρίση.

Θα μπορέσουμε άραγε οι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες να ανακτήσουμε την ιδεολογική και εκλογική μας ηγεμονία; Η απάντηση είναι θετική αν κοιτάξουμε το αύριο κατάματα χωρίς παρωπίδες και εύκολους μονόδρομους.

Ο αγοραίος καπιταλισμός ούτε μπορεί να εξανθρωπιστεί ούτε είναι πλέον δυνατόν να απορροφούμε τους κραδασμούς του αποσπασματικά. Η ζημιογόνος συμβίωση με τον νεοφιλελευθερισμό και τις πολιτικές λιτότητας πρέπει να αρχειοθετηθεί ως μια εξαίρεση και ένα μεγάλο ιστορικό, πικρό μάθημα. Αντί για εγγυημένα ελάχιστα ή μάχες οπισθοφυλακής, χρειαζόμαστε ένα μεγάλο σχέδιο για την εποχή της διακινδύνευσης και τις επιμέρους εκφάνσεις της.

Το ντόμινο της υγειονομικής κρίσης επιτάχυνε τις εξελίξεις και ανέδειξε επιτακτικά ότι Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζονται αλλαγή πορείας.

Η ευρωπαϊκή οικονομία χρειάζεται περίπου 1.5 τρις ευρώ για να μπορέσει να συγκρατήσει τις συνέπειες της πανδημίας με ρευστότητα, αλλά και για να διοχετευθούν οι πόροι εκεί που πραγματικά χρειάζονται: δημόσιες επενδύσεις στις ψηφιακές υποδομές, στην υγεία, στην παιδεία, στην έρευνα, ώστε το κράτος να αναλάβει δυναμικό ρόλο στην καθοδήγηση της καινοτομίας και της συνάντησής της με την πραγματική οικονομία και την κοινωνική πολιτική. Η εμμονή σε δάνεια θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια τις ήδη υπερχρεωμένες χώρες στον προθάλαμο νέων μνημονίων, στη διόγκωση της ανισότητας Βορά-Νότου και στην επώαση μιας νέας κρίσης μέσα στην κρίση. Η Ευρώπη χρειάζεται νέα συνθήκη με στόχο την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία.

Ο μετασχηματισμός της Εργασίας αναμένεται γρήγορος και βίαιος με αφορμή τον κορωνοϊό. Η ψηφιοποίηση, η κατάρτιση και οι νέες δεξιότητες δεν αρκούν για όλους. Το πρόγραμμα SURE, που επιδοτεί την εργασία και όχι την ανεργία, είναι σημαντικό βήμα αλλά δεν αρκεί. Χρειάζονται ολοκληρωμένες μακροπρόθεσμες πολιτικές που στηρίζουν την εργασία με ενεργητική παρέμβαση στην αγορά εργασίας. Σε συνδυασμό με πολιτικές πρόσληψης ανέργων και ευάλωτων ομάδων σε δημόσιες επενδύσεις, υποδομές υγείας και φροντίδας ή ως εργατών γης.

Η ενίσχυση των εθνικών συστημάτων Υγείας δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και ποιοτική. Σχετίζεται με την διάχυση και αποκέντρωση των υπηρεσιών, με εισαγωγή νέων τεχνολογιών, προληπτικής και προσωποποιημένης πρωτοβάθμιας φροντίδας, κοινά πρωτόκολλα υγείας, προώθηση νέων προτύπων ζωής και διατροφής. Στη χώρα μας η δικαίωσή μας για το ΕΣΥ να αξιοποιηθεί ως αναγεννητική δύναμη, για ένα πραγματικά ανοιχτό και βιώσιμο δημόσιο σύστημα υγείας, ανθεκτικό και έτοιμο να αντιμετωπίζει υγειονομικές απειλές και να φτάνει σε όλους τους ανθρώπους, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Οι πολιτικές για την Αειφορία και το Περιβάλλον μπορούν να αλλάξουν τις ζωές μας προς το καλύτερο. Για εμάς τους σοσιαλδημοκράτες ένα «Πράσινο κοινωνικό συμβόλαιο» είναι καταλύτης για την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, εργαλείο ανάκαμψης και παραγωγής πλούτου, δημιουργίας θέσεων εργασίας, εγγύηση κοινωνικής συνοχής, προστασίας της δημόσιας υγείας και μείωσης των ανισοτήτων.

Ιδιαίτερα για την Ελλάδα, η πράσινη ανάπτυξη είναι το μέλλον μιας ποιοτικής σύζευξης του φυσικού πλούτου, της ιστορίας, του πολιτισμού, της φιλοξενίας, των δημιουργικών βιομηχανιών, της τεχνολογικής προόδου.

Και όλα φυσικά τα παραπάνω, χρειάζονται μια ζωντανή, συμμετοχική, αποκεντρωμένη Δημοκρατία που δεν ενδίδει στις συγκεντρωτικές ή αυταρχικές τάσεις που απελευθερώνει μια πανδημική κρίση, αλλά δημιουργεί νέες διόδους συμμετοχής κάθε ομάδας, φύλου, εθνικότητας στη λήψη αποφάσεων, στην ποιοτική και ισότιμη εξυπηρέτησή τους από το κράτος, στη δυνατότητα έκφρασης και ενημέρωσης με περισσότερα μέσα, στην ενεργοποίηση όλων των γενεών σε μεγάλης κλίμακας προγράμματα κοινωνικής προσφοράς, με αλληλεγγύη και ευθύνη. Και φυσικά σε κοινές ευρωπαϊκές πολιτικές διαχείρισης του μεταναστευτικού ζητήματος σε κάθε στάδιο, από την φύλαξη των συνόρων μέχρι πολιτικές ενσωμάτωσης, με κοινούς κανόνες, αμοιβαιότητα και ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.

Συμπέρασμα: Για να απαντήσει στις μεγάλες προκλήσεις του ρευστού μέλλοντος, η σοσιαλδημοκρατία πρέπει να επανασυνδεθεί με τα μεγάλα ζητούμενα της ζωής κάθε ανθρώπου: την υγεία, την εργασία, την πρόνοια, την εκπαίδευση, το περιβάλλον. Να λάβει υπόψη τη δημογραφική αλλαγή, αλλά και τις μεγάλες δυνατότητες που δίνει η γνώση για να εκδημοκρατίσει βαθιά την οικονομία. Να καινοτομήσει με νέους θεσμούς και να επαναφέρει τη σκάλα της κοινωνικής ανόδου στον ορίζοντα ζωής κάθε πολίτη χωρίς αποκλεισμούς. Να αναμετρηθεί πολιτικά και προγραμματικά με τη Συντήρηση, αντιλαμβανόμενη τι μπορεί να πετύχει τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μπορεί να γίνει ξανά, η πραγματική δύναμη της νέας Αλλαγής και να ακουμπήσουν πάνω της οι ελπίδες των πολλών.

ΔΗΛΩΣΗ ΦΩΦΗΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ MARFIN

Οι ψυχές των θυμάτων θα ζητούν πάντα δικαίωση στην αποκάλυψη και τιμωρία των δραστών, στην ενότητα, ενάντια στην πόλωση και στον διχασμό που γεννά βία. Γι αυτό είμαι εδώ, είναι η θέση της Δημοκρατικής παράταξης.

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΟΥΛΚΙΩΤΗ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Η αιφνίδια απόφαση της ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ να σταματήσει την λειτουργία των μεταλλείων στο Μαντούδι, με την πρόφαση των εμπορικών συνεπειών της υγειονομικής κρίσης στην παγκόσμια αγορά, στέλνει στην ανεργία – έστω και με τον μανδύα της «εθελουσίας εξόδου» η οποία εκ του αποτελέσματος είναι αναγκαστική- 150 άμεσα εργαζόμενους και περισσότερους από 100 εργαζόμενους σε συνεργαζόμενους εργολάβους .Η απόφαση αυτή ξαναφέρνει τον οικονομικό μαρασμό σε μία περιοχή της Εύβοιας που έχει πληγεί δραματικά από την αποβιομηχάνιση.

Έχουμε έγκαιρα επισημάνει την ανάγκη άμεσης λήψης μέτρων, για να μείνουν ζωντανές οι επιχειρήσεις και όρθια η κοινωνία. Να μη πληρώσουν οι εργαζόμενοι το μάρμαρο της κρίσης. Στην λογική ενός ενδιάμεσου προγράμματος για να μη καταρρεύσει η οικονομία.

Την ίδια ώρα οι Κυβερνήσεις της Ευρώπης αναπτύσσουν πολιτικές στήριξης αλλά και δέσμευσης της επιχειρηματικότητας για να κρατηθούν θέσεις εργασίας ενόψει της δραματικής ύφεσης στην δίνη της οποίας βρισκόμαστε ήδη.

Η Ελληνική Κυβέρνηση όμως δια των αρμοδίων υπουργών της αρκέστηκε σήμερα σε γενικές και ασαφείς υποσχέσεις οι οποίες – εάν δεν καταλήγουν σε κοροϊδία- σε κάθε περίπτωση δεν εξασφαλίζουν τους εργαζόμενους και δίνουν ουσιαστικά πράσινο φως στην Εταιρία.

Καλούμε την Κυβέρνηση να παρέμβει ,για να αποτραπεί αυτή η καταστροφική για την περιοχή εξέλιξη. Να πάψει να είναι αρωγός στις κυνικές και αόριστες υποσχέσεις της Εταιρίας και σε κάθε περίπτωση να λάβει μέτρα προστασίας της απασχόλησης.

Το Κίνημα Αλλαγής στέκεται στο πλευρό των εργαζομένων και της τοπικής κοινωνίας του Μαντουδίου και της Βορειοκεντρικής Εύβοιας.

ΠΑΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ: ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ

Δυστυχώς τα φαινόμενα αστυνομικής βίας στις πλατείες πληθαίνουν.

Όπως έχουμε επισημάνει η Πολιτική Προστασία και οι Δημοτικές Αρχές πρέπει να προλαμβάνουν, να περιφρουρούν, να ενημερώνουν τους πολίτες. Όταν δεν το κάνουν, φέρουν ευθύνη.

Ο αυταρχισμός φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα.

 

Πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η ανάρτηση;

Κάντε κλικ σε ένα αστέρι για να το αξιολογήσετε!

Μέση βαθμολογία 0 / 5. Πλήθος ψήφων 0

Δεν υπάρχουν ψήφοι μέχρι τώρα! Γίνετε ο πρώτος που θα αξιολογήσει αυτήν την ανάρτηση.

About energinews (admin)

Ο Μανόλης Παπαδάκης γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1988 στο νησί της Κρήτης όπου ζει μέχρι και σήμερα. τελείωσε το λύκειο (ΤΕΕ) ηλεκτρολόγος αλλά παράλληλα ασχολήθηκε και με την μουσική και ιδιαίτερα με την παράδοση της Κρήτης. Επίσης ήταν για 6 χρόνια ηχολήπτης παραγωγός του ράδιο Βερενίκη 89.5 και από της 25 Απριλίου του 2019 είναι ραδιοφωνικός παραγωγός στο ράδιο Λασίθι 92.3 και είναι ιδιοκτήτης της ενημερωτικής ιστοσελίδας www.energinews.gr

View all posts by energinews (admin)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *