ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ»


0
(0)

Ανακοίνωση του Τομέα Εθελοντισμού και Κοινωνικών Κινημάτων για την «Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Μικρασιατικού Πόντου»

Σήμερα είναι ημέρα μνήμης, τιμής και σεβασμού στα αθώα θύματα, τους 353.000 Έλληνες που δολοφονήθηκαν και στους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες που ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες, μια απάνθρωπης εθνοκάθαρσης από τους Νεότουρκους και Κεμαλικούς σε έναν πόλεμο εθνικισμού και μισαλλοδοξίας.

Η 19η Μαΐου καθιερώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Μικρασιατικού Πόντου» το 1994 με την ιστορική πρωτοβουλία του Ανδρέα Παπανδρέου και της παράταξής μας, του ΠΑΣΟΚ, ως ελάχιστη απόδοση τιμής στον Ποντιακό Ελληνισμό, στους νεκρούς, στους αγώνες, στις θυσίες και στην προσφυγιά καθώς και την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας.

Συνεχίζοντας αυτό τον αγώνα το Κίνημα Αλλαγής διεκδικεί τη Διεθνή Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίωνμε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και ξεκινάμε από την Ενωμένη Ευρώπη και τον ΟΗΕ, θέμα με το οποίο ασχολείται σχετική επιτροπή του Κινήματος.

Το 2019, η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής Φώφη Γεννηματά κατέθεσε αίτημα στον Πρόεδρο της Βουλής επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για τη σύσταση Ειδικής Επιτροπής της Βουλής, με αντικείμενο τη συστηματική μελέτη και ανάδειξη της Γενοκτονίας των Ποντίων ως ενός αδιαμφισβήτητου ιστορικού γεγονότος με διεθνή ακτινοβολία. Σκοπός της Επιτροπής οφείλει να είναι η Διεθνής Αναγνώριση της Γενοκτονίας, καθώς και η ευαισθητοποίηση της ελληνικής, της τουρκικής και της διεθνούς κοινής γνώμης, χωρίς διάθεση εκδίκησης ή αυθαίρετων γενικεύσεων.

Δυστυχώς αυτή πρόταση μας δεν έγινε δεκτή από την Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα.

Άμεσα η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής θα επαναφέρει το αίτημα και προς την Κυβέρνηση της ΝΔ.

Η σημερινή συγκυρία, μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, είναι ιδιαίτερα ευμενής ώστε η Κυβέρνηση να προβεί σε συγκεκριμένες πολιτικές ενέργειες για τη Διεθνοποίηση της Γενοκτονίας των Ποντίων προσδίδοντας σε αυτή την ημέρα το νόημα που της αξίζει.

Η Διεθνοποίηση της Γενοκτονίας των Ποντίων υπερβαίνει τον Ποντιακό Ελληνισμό και ο αγώνας μας έχει να κάνει με απαίτηση για Παγκόσμια Ειρήνη και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, με στόχο την αποφυγή παρόμοιων εγκληματικών πράξεων στο μέλλον από οπουδήποτε και αν προέρχονται αυτές.

Η σημερινή επέτειος πραγματοποιείται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για τις σχέσεις μας με την Τουρκία. Επιθυμούμε γόνιμη και δημιουργική συνεργασία με τους γείτονές μας. Η Τουρκία οφείλει να συμφιλιωθεί με το ιστορικό της παρελθόν και να ζητήσει συγνώμη από τους λαούς που υπέφεραν, εξαιτίας της διαφορετικής καταγωγής τους, από τις θηριωδίες των προγόνων τους.

Η Γραμματέας του Τομέα

Μαρία Δημητρακοπούλου – Σιούνα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΙΚΤΥΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Ανακοίνωση Δικτύων Πολιτική Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα Κινήματος Αλλαγής

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων επιχειρούν την πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων εις βάρος των εργαζόμενων. Με το νομοθέτημα που προωθούν, επιδιώκουν την πλήρη εξουδετέρωση του νόμου 1264/1982 του ΠΑΣΟΚ, ενός από τους πιο εμβληματικούς και προοδευτικούς νόμους της μεταπολίτευσης, που έβαλε την Ελλάδα στο χάρτη των ανεπτυγμένων χωρών που σέβονται τα εργατικά δικαιώματα και προστατεύουν τις συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες.

Θέλουν να καταργήσουν όσα κατακτήθηκαν από τον κόσμο της εργασίας με αγώνες και θυσίες δεκαετιών και ανέδειξαν τη μεγάλη σημασία και τον καθοριστικό ρόλο που αυτός έχει στην οικονομική και κοινωνική πρόοδο της χώρας. Ακόμα και αυτά τα οποία δε μπόρεσαν να ακυρώσει η Τρόικα, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη δείχνει αποφασισμένη να το κατορθώσει και να εξυπηρετήσει μονομερώς τα συμφέροντα των εργοδοτών, τα οποία διαχρονικά και απροκάλυπτα στηρίζει.

Το νομοθετικό ανοσιούργημα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την κατάργηση του 8ωρου εργασίας και την κυριακάτικης αργίας, την ατομική διευθέτηση του χρόνου εργασίας χωρίς ΣΣΕ και Συνδικάτα, την μείωση του μισθολογικού κόστους και την γενίκευση της φθηνής εργασίας, την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και της απεργίας και την υποβάθμιση και κατ’ ουσία κατάργηση του Σ.ΕΠ.Ε..

Καταδικάζουμε την αντεργατική επίθεση της Κυβέρνησης που αποσκοπεί στην εξαθλίωση της εργατικής τάξης και στην διαμόρφωση περιβάλλοντος εργοδοτικής ασυδοσίας. Καταδικάζουμε το δόγμα που προκρίνει η Κυβέρνηση «ανάπτυξη των επιχειρήσεων με φτηνή εργασία». Δεν μπορεί οι επιχειρήσεις να ευημερούν και οι εργαζόμενοι να λιμοκτονούν. Τουναντίον, η οικονομική ανάπτυξη και η κοινωνική σταθερότητα διασφαλίζεται μόνο μέσα από ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για τους εργαζόμενους. Προς την κατεύθυνση αυτήν, συνυπογράφουμε την πρόταση του Ινστιτούτου Εργασίας της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΙΝΕ ΓΣΕΕ) για άμεση επαναφορά, εντός του έτους, του κατώτατου μισθού – που έχει μπει στον «πάγο» από το 2012 – στα 751 ευρώ και στη συνέχεια την αναπροσαρμογή του, το πρώτο τρίμηνο του 2022, στα 809 ευρώ και εφεξής να καθορίζεται μέσα από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με τη ΓΣΕΕ.

Το Κίνημα Αλλαγής και οι εργαζόμενοι στο σύνολό τους, πιστοί στις αρχές και την ιστορίας τους θα αντισταθούν με όλες τους τις δυνάμεις στην επίθεση που δέχεται η εργατική τάξη.

ΦΩΦΗ ΓΕΝΝΝΗΜΑΤΑ: ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Μήνυμα Φώφης Γεννηματά, Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, για την 19η Μαΐου – Ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας

19 Μαΐου, ημέρα μνήμης, τιμής και σεβασμού στους Έλληνες του Πόντου που δολοφονήθηκαν ή ξεριζώθηκαν με τον πιο βίαιο τρόπο από τις Πατρίδες τους.

Το ΠΑΣΟΚ, το 1994, εισηγήθηκε και πέτυχε από τη Βουλή των Ελλήνων την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων αναγορεύοντας την 19η Μαΐου «Ημέρα Μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων στον Μικρασιατικό Πόντο».

Συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο και διεκδικούμε τη Διεθνή Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Η διεθνοποίηση του ζητήματος καθίσταται σήμερα ιδιαίτερα επίκαιρη μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ.

Δεν σταματάμε μέχρι να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια και η Τουρκία να παραδεχθεί τα εγκλήματά της και να ζητήσει συγνώμη στους λαούς που υπέφεραν.

ΤΟΜΕΑΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ – AΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ

Η στυγερή δολοφονία της νεαρής μητέρας στα Γλυκά Νερά έφερε για μια ακόμη φορά στο προσκήνιο τις δυνατότητες, τις λειτουργίες και τα όρια της αστυνόμευσης στη χώρα μας. Δυστυχώς, η μεταστροφή των χαρακτηριστικών του εγκληματικού φαινομένου, που παρουσιάζεται σκληρότερο τα τελευταία δύο χρόνια, κυρίως μέσω του οργανωμένου εγκλήματος που επεκτείνεται ανεξέλεγκτα, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από τον υπάρχοντα σχεδιασμό του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.

Οι προφανείς αδυναμίες του κυβερνητικού έργου στον τομέα αυτό εντοπίζονται κυρίως:

Α) Στην μονομερή και εμμονική επικέντρωση προς την επικοινωνιακή παραγωγή μιας εικόνας τάξης, που δεν συνοδεύεται όμως από κανένα ουσιαστικό μέτρο παραγωγής αισθήματος ασφάλειας για τον πολίτη. Η κυβέρνηση της ΝΔ εξαντλεί την αποφασιστικότητά της κυρίως στο να ρυθμίζει ή καταστέλλει πολιτικές διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις, αποσπώντας την αστυνομία από τα καθήκοντα πρόληψης και καταστολής του οργανωμένου εγκλήματος ή του κοινού βίαιου εγκλήματος. Ενώ μετά από κάθε στυγερό έγκλημα,

α) ανακοινώνει αλλαγές στον ποινικό κώδικα και τους ειδικούς ποινικούς νόμους που θα ισχύσουν αύριο ή και ποτέ και το κάνει μονίμως με τρόπο αυτοματοποιημένο, με σκοπό βέβαια να διασκεδάσει επικοινωνιακά την αποτυχία της να ελέγξει και καταστείλει το έγκλημα σήμερα,

β) διαρρέει σε μόνιμη βάση το δόγμα «εμείς τους πιάνουμε και εσείς τους αφήνετε», το οποίο στρέφεται ανεπίτρεπτα συλλήβδην κατά της δικαστικής εξουσίας υπονομεύοντας τον ρόλο της και αναπαράγοντας στερεότυπα με ολοκληρωτικό πυρήνα.

Β) Στην επίσης εμμονική επιλογή του κατακερματισμού του έργου των αστυνομικών δυνάμεων, που δεν μπορεί να υπαχθεί λόγω της πολυδιάσπασής του σε συνολικό εποπτικό έλεγχο και καθετοποιημένη επιχειρησιακή λειτουργία κεντρικά ή ανά περιοχή αστυνόμευσης. Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη δημιουργεί διαρκώς νέες «ομάδες αντιμετώπισης» που προστίθενται στις παλαιότερες. Στη θητεία του είδαμε την δημιουργία της Ο.Δ.Ο.Σ. για τον έλεγχο των διαδηλώσεων, της λεγόμενης Πανεπιστημιακής Αστυνομίας για τα εγκλήματα εντός των ΑΕΙ, ενώ ανακοινώθηκε πως εξετάζεται και η Αστυνομία των Μεταφορών για τον έλεγχο της εγκληματικότητας κυρίως στο ΜΕΤΡΟ. Η λειτουργία των ομάδων αυτών εντάσσεται επίσης σε ένα επικοινωνιακό πνεύμα επίδειξης δήθεν ενδιαφέροντος για συγκεκριμένα προβλήματα του αστικού χώρου, που βέβαια ως αποτέλεσμα είναι καταδικασμένο να αποτύχει.

Σε όλες αυτές τις ομάδες προστίθενται και οι προϋφιστάμενες ομάδες ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ κ.λπ., που επεκτείνουν τον κατακερματισμό του αστυνομικού έργου.

Ο κατακερματισμός επίσης δημιουργεί κουλτούρα ομαδοποίησης ή και αυτονόμησης στις διάφορες αστυνομικές ομάδες αντιμετώπισης του εγκλήματος, που μπορεί να καταστεί επικίνδυνος για την δημόσια τάξη.

Γ) Στην τραγική υπολειτουργία και αποδυνάμωση των Αστυνομικών Τμημάτων και των Τμημάτων Ασφαλείας της χώρας που αφενός αποψιλώνονται από προσωπικό που αποσπάται στη φύλαξη προσώπων ή αλλού, αφετέρου απασχολούνται σε σειρά δευτερευόντων καθηκόντων (επίδοση κλήσεων, γνήσια υπογραφών, έλεγχος αντικαπνιστικής νομοθεσίας και τώρα μέτρων προστασίας από την πανδημία κ.λπ.).

Για περιοχές ολόκληρες που ανήκαν σε 2,3 ή και 4 πρώην καποδιστριακούς δήμους υπάρχει ένα περιπολικό το βράδυ, που αν εμπλακεί σε περιστατικό, δεν υπάρχει άλλη δύναμη αστυνομικής παρέμβασης και τα θύματα εγκαταλείπονται στο έλεος των δραστών.

Στο Λεκανοπέδιο που υπηρετεί περίπου το 45% των αστυνομικών δυνάμεων της χώρας είναι ζήτημα αν στο δρόμο βρίσκεται το 1/3 των αστυνομικών την ημέρα και πρέπει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να απαντήσει με σαφή στοιχεία πόσοι είναι οι αστυνομικοί που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο στην δίωξη του εγκλήματος, ανά διεύθυνση και τμήμα και αντιστοίχως επί ποιου ακριβώς συνόλου αστυνομικών.

Δ) Στην κατασπατάληση δυνάμεων της ΟΠΚΕ ή της Άμεσης Δράσης σε φύλαξη σταθερών στόχων. Οι εποχούμενες περιπολίες είναι πια είδος προς εξαφάνιση, ειδικά τις νυκτερινές ώρες και δεν υπάρχει προληπτική παρουσία τις αστυνομίας σε όσο το δυνατόν ευρύτερες περιοχές ώστε αφενός να εμπεδώνεται αίσθημα ασφάλειας στον πολίτη, αφετέρου να δημιουργείται αποτροπή στους εγκληματίες.

Ε) Στην πρόσληψη ειδικών φρουρών και στην εγκατάλειψη της επάνδρωσης των Α/Τ και Τ/Α.

ΣΤ) Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η κυβέρνηση δοκιμάζονται σοβαρά από την αδυναμία τους να παράγουν ένα επιτελικό μοντέλο αστυνόμευσης με ασφάλεια για τον πολίτη και οι πολιτικές του στερούνται κάθε αποτελεσματικότητας. Ενδεικτικά στην Αττική που συγκεντρώνει το μεγαλύτερο βάρος της σκληρής εγκληματικότητας παρατηρούνται τα ακόλουθα.

ΚΥΡΙΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΜΕ ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΚΑΙ ΒΑΡΙΑ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

1. Κέντρο Αθήνα, Χαλκοκονδύλη, Βάθη, Μάρνη, Ιουλιανού, Μουσείο, Γερανίου, Σωκράτους, Ξούθου κ.λπ. (Ναρκωτικά, πορνεία, διαρρήξεις, ληστείες, συγκρούσεις αλλοδαπών)

2. Πλατεία Αγίου Παντελεήμονα, Μιχαήλ Βόδα, Αχαρνών, Κολιάτσου κ.λπ. (ληστείες, κλοπές, δολοφονίες κυρίως αλλοδαπών, προπηλακισμοί)

3. Εξοχικές περιοχές και κατοικίες σε Βορειοανατολική και Νοτιανατολική Αττική, Κορωπί, Νέα Μάκρη, Ανθούσα, Γλυκά Νερά, Παλλήνη, Πικέρμι, Ραφήνα, Διόνυσος κ.λπ. (ληστείες, ληστείες μετά φόνου, διαρρήξεις κ.λπ.)

4. Νότια Προάστια, Γλυφάδα, Βάρη, Βουλιαγμένη, Βούλα κ.λπ. (δολοφονίες οργανωμένου εγκλήματος, δολοφονίες – ξεκαθάρισμα λογαριασμών, Εκβιάσεις κ.λπ.)

5. Δυτική Αττική, Ασπρόπυργος, Μενίδι, Καματερό, Λιόσια, Ελευσίνα, Μαγούλα, Μάνδρα, Φυλή κ.λπ. (Ναρκωτικά, ληστείες, κλοπές κ.λπ.)

6. Γενικά έξαρση οργανωμένου εγκλήματος νέας γενιάς.

7. Τέλος, ειδικό θέμα υψηλού ενδιαφέροντος για το Κίνημα Αλλαγής αποτελούν οι εξαφανίσεις – φυγές ανηλίκων. Είδαμε μάλιστα τις τελευταίες ημέρες τις εξαφανίσεις τριών ανηλίκων κοριτσιών. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν συχνές δημόσιες ανακοινώσεις γι’ αυτό, εν τούτοις δεν έχει δοθεί στην δημοσιότητα ο συνολικός αριθμός εξαφανίσεων – φυγών και ευρέσεων των ανηλίκων ανά έτος και δεν απαντάται ξεκάθαρα αν τυχόν υπάρχουν περιπτώσεις -πίσω από αυτό- δράσης εγκληματικών οργανώσεων trafficking κ.λπ. Ζητάμε από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να δώσει τα σχετικά στοιχεία στην δημοσιότητα και σε βάθος πενταετίας.

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ

1. Αναπροσδιορισμός και ενίσχυση του ρόλου των αστυνομικών τμημάτων ως βασικού πόλου αστυνόμευσης.

2.Προσλήψεις ικανού αριθμού αστυνομικών από πανελλήνιες εξετάσεις και αποκλειστική διάθεση στα αστυνομικά τμήματα.

3. Αποδέσμευση περιπολικών και ομάδας Ζ, καθώς και ομάδων ΟΠΚΕ από τη φύλαξη σταθερών σημείων.

4. Επέκταση μεγαλύτερων δυνάμεων περιπολιών κατά τις νυκτερινές ώρες.

5. Νέος ευέλικτος σχεδιασμός αστυνόμευσης σε περιοχές που εμπλέκεται αστικός και μη αστικός οικισμός.

6. Αποδέσμευση δυνάμεων από υδροκέφαλες κεντρικές υπηρεσίες προς όφελος της αστυνόμευσης.

7. Στοχευμένες δράσεις αστυνόμευσης.

8. Ενίσχυση περιπολιών υπηρεσιών ασφαλείας.

9. Αποδέσμευση αστυνομικών από πάρεργα (επιδόσεις, αντικαπνιστική νομοθεσία, επικύρωση γνησίων υπογραφών κ.λπ.).

10. Αναβάθμιση της εκπαίδευσης των εξωτερικών φρουρών.

Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ: ΌΤΑΝ Ο ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΧΕΙ ΠΝΙΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΣΠΗ, ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΥΠΟΥ ΚΑΛΟΓΡΙΤΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Xαίρομαι ιδιαίτερα που η κα. Τζάκρη (συμμετέχουσα στο πάνελ) έστω και πολύ καθυστερημένα θυμήθηκε το κύρος της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, γιατί δεν μπορούμε να ξεχάσουμε Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ που βγαίνανε στο περιστύλιο της Βουλής, και έκαναν λόγο για τα μεγαλύτερα σκάνδαλα από συστάσεως του ελληνικού κράτους, έχοντας εις γνώσιν τους μια δικογραφία ως μη όφειλαν θεσμικά. Το κρατάμε όμως αυτό, διότι είναι ένα σημαντικό βήμα σε μια ευρύτερη πολιτική συμφωνία των κομμάτων για την θεσμική κοινοβουλευτική λειτουργία.

Προκύπτει όμως το ερώτημα από την συζήτηση μας. Τελικά ο κ. Καλογρίτσας είναι ένας «σύντροφος» που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει και τις έστω και κομματικές του σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, ή είναι ο εντελώς αναξιόπιστος «Καπετάν Καλογρίτσας» όπως ακούστηκε νωρίτερα;

Εμείς ξεκινάμε από μια θέση αρχής, και η θέση αυτή υπαγορεύει ότι όταν ο κοινοβουλευτισμός και το πολιτικό μας σύστημα έχει πνιγεί από τη λάσπη και από τέτοια φαινόμενα, όλες αυτές οι υποθέσεις πρέπει να φτάνουν μέχρι το τέλος και να χύνεται άπλετο φως.

Έχω εμπιστοσύνη στους Θεσμούς του Κοινοβουλίου, για να μπορέσουν να αποφανθούν εάν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία. Είναι πολύ σημαντικό να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη της κοινωνίας μας στο πολιτικό σύστημα, σεβόμενη αυτές τις διαδικασίες.

Υπάρχουν συγκεκριμένα ζητήματα στην υπόθεση Καλογρίτσα:

Υπήρχε μια διαδικασία περί των τηλεοπτικών αδειών, κατά την οποία από τον ΣΥΡΙΖΑ επιχειρήθηκε να χειραγωγηθεί, συγκεκριμένα και στοχευμένα, και η οποία κατέπεσε στη συνέχεια νομικά και θεσμικά.
Υπήρχε μια στοχευμένη προσπάθεια από το Μαξίμου να υπάρξει τουλάχιστον ένα κανάλι μορφής ΣΥΡΙΖΑ-CHANNEL, για να αναπαράγει την κυβερνητική προπαγάνδα.
Και προκύπτει από τα στοιχεία που δίνει ο κ. Καλογρίτσα, ότι υπήρχε μια άτυπη ή τυπική σύμπραξη μεταξύ Αράβων-ΣΥΡΙΖΑ-Καλογρίτσα για να μπορέσουν να βρεθούν τα χρήματα μέσω των οποίων θα έπαιρνε την τηλεοπτική άδεια.
Όλα αυτά δυστυχώς καταδεικνύουν την καθεστωτική αντίληψη με την οποία διαχειρίστηκαν την εξουσία. Περιμένουμε τα πορίσματα για τα υπόλοιπα συμπεράσματα.

ΟΜΙΛΙΑ ΧΑΡΗ ΚΑΣΤΑΝΙΔΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Η γενοκτονία είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό και είναι απαράγραπτο. Μια γενοκτονία μπορεί να συντελεστεί δύο φορές. Την πρώτη φορά ως γεγονός και τη δεύτερη ως λήθη του δράματος.

Αυτόν τον κίνδυνο επιχείρησε να αντιμετωπίσει με αίσθημα εθνικής ευθύνης η Βουλή των Ελλήνων, όταν το 1994, με πρωτοβουλία των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και καθιέρωσε ως ημέρα μνήμης τη 19η Μαΐου. Δεν ήταν, δηλαδή, μόνο η εύλογη υποχρέωση της πολιτείας να αναγνωρίσει τον ποταμό αίματος και τη θυσία μιας κοινότητας των Ελλήνων, αλλά και η στέρεη εθνική πεποίθηση, ότι μέσα στη σιωπή της λήθης ξεριζώνεσαι κι, έτσι, ευάλωτο από την άγνοια το έθνος αδυνατεί να ορίσει τους δρόμους που του αξίζει να βαδίσει προς το μέλλον.

Δεν είναι εύκολο να περιγράψει κανείς τη βαρβαρότητα που υπέστησαν όσοι χάθηκαν και όσοι επέζησαν, την εξόντωση 353.000 ψυχών με όλα σχεδόν τα μέσα που μπορεί να επινοήσει η ανθρώπινη ραδιουργία, τις εκτελέσεις, τις δηώσεις, τις ατέλειωτες πορείες θανάτου, τα τάγματα εργασίας. Δεν είναι εύκολο να περιγράψει κανείς την εικόνα των χιλιάδων άταφων νεκρών, την αλλαγή του ρου των ποταμών από τα στιβαγμένα πτώματα, τις κακουχίες στα χιόνια ή στα λιοπύρια.

Ας κρατήσουν οι νεότερες γενιές τρεις εικόνες βαθιά μέσα στην καρδιά τους και στη μνήμη τους, ως οδηγό για το δικό τους αυριανό εθνικό χρέος.

Νοέμβριος 1916. Στην πόλη της Κερασούντας προστρέχουν πολλοί Ρωμιοί κατατρεγμένοι από τους διωγμούς στα χωριά και τις πόλεις τους, με την ελπίδα μεγαλύτερης προστασίας. Οι Οθωμανοί συγκεντρώνουν τους ενήλικες στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και κάθε φορά που ο αριθμός των συγκεντρωμένων ξεπερνά τα 250 άτομα τους εκτοπίζουν σε άγνωστη κατεύθυνση. Τα βρέφη και παιδιά παραδίδονται στους άτακτους Τσέτες, που τα μεταφέρουν στην παραλία της Κερασούντας και τα συνθλίβουν ανάμεσα στα βράχια των ακτών.

Δεκέμβριος 1917. Ο Αυστριακός πρόξενος Κβιατκόφσκι περιγράφει σε τηλεγράφημά του προς το αυστριακό υπουργείο Εξωτερικών την έλευση στη Σαμψούντα ενός Τούρκου λοχαγού, που με θολωμένο από τη σφαγή βλέμμα παρακαλεί τον στρατιωτικό διοικητή της περιοχής να σταματήσει το μακελειό που οι τουρκικές δυνάμεις προκαλούν σε βάρος των Ποντίων κατοίκων της περιοχής της Πάφρας. Η βαθιά νύχτα του σκοταδισμού ποτέ δεν επέτρεψε να μάθουμε την τύχη του Τούρκου λοχαγού.

Εικόνα τρίτη. Η Σανταία μάνα αναγκάζεται να θυσιάσει το μωρό της, για να μην προδοθεί από το κλάμα του, η θέση των διωκόμενων γυναικόπαιδων και γερόντων, που κρύβονταν μέσα στο δάσος. Ένα απίστευτο τραύμα στη συλλογική μνήμη του γένους των Ποντίων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Δεν έχω την απαίτηση ούτε διατηρώ τη ψευδαίσθηση ότι ένας νεοοθωμανός θα μπορούσε να ακολουθήσει το συγκλονιστικό και ταυτόχρονα διδακτικό παράδειγμα του γονυπετούς Βίλλυ Μπράντ, να ζητά την καθαρτήρια συγνώμη για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων.

Έχω όμως την απαίτηση από την Ελληνική Πολιτεία να ηγηθεί του αγώνα που δίνουν οι Ποντιακές οργανώσεις ανά τον κόσμο, για να αναγνωρισθεί από διεθνείς οργανισμούς και ξένα κοινοβούλια η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Όπως συνέβη, με την Αρμενική Γενοκτονία.

Έχω την απαίτηση από την Ελληνική Πολιτεία να εντάξει στην ημερήσια διάταξη της επίσημης διπλωματίας της αιτήματα που απορρέουν από το δράμα της Ποντιακής Γενοκτονίας, όπως π.χ. ο σεβασμός και η παράδοση ιστορικών κειμηλίων.

Έχω την απαίτηση από την Ελληνική Πολιτεία να έχει μονίμως προ οφθαλμών την ιστορική αλήθεια, ότι, εάν το Ολοκαύτωμα των Εβραίων συμπυκνώνεται στην εικόνα του Άουσβιτς, η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου συμπυκνώνεται στη δραματική διατύπωση του Πολυχρόνη Ενεπεκίδη «Άουσβιτς εν ροή».

Να θυμηθούμε την πυκνή, ιστορικά ακριβή και οδυνηρά αποκαλυπτική περιγραφή του:

«Η γενοκτονία αλά Τούρκα είναι βουβή, πονηρή, ανατολίτικη, δεν έχει θεωρητικά background, αλλά μάλλον πρακτικά, πλιατσικολογικά. Οι καλούμενες εκτοπίσεις, εξορίες των κατοίκων ολόκληρων χωριών, οι εξοντωτικές εκείνες οδοιπορίες μέσα στο χιόνι των γυναικόπαιδων και των γερόντων-οι άνδρες βρίσκονται ήδη στα τάγματα εργασίας ή στο στρατό- δεν οδηγούν φυσικά σε κανένα Ausschwitz με τους διαβολικά οργανωμένους μηχανισμούς της φυσικής εξόντωσης του ανθρώπου- όχι! Ήταν, όμως, ένα Ausschwitz εν ροή, οι άνθρωποι πέθαιναν καθ΄ οδόν, δεν περπατούσαν για να φτάσουν κάπου. Όχι, περπατούσαν για να πεθάνουν από τις κακουχίες, την παγωνιά, την πείνα, τον εξευτελισμό του ανθρώπινου. Αυτό ήταν το διαβολικό σύστημα, πονηρά οργανωμένο. Δεν υπήρχε στο τέρμα κανένα Ausschwitz, γιατί για τους περισσότερους δεν υπήρχε τέρμα. Το ταξίδι προς το θάνατο ήταν ο θάνατος, όχι το τέρμα του ταξιδιού.».

ΝΑΝΤΙΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ: «ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΔΕΝ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ, ΟΠΩΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ»

Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ξεκινήσω και εγώ τη σημερινή μου ομιλία αναφερόμενη στη σημερινή ημέρα. Σήμερα, 19 Μαΐου 2021, συμπληρώνουμε εκατόν δύο χρόνια από τον αφανισμό των Ελλήνων του Πόντου και των Ποντίων συνολικά και υποκλινόμαστε με σεβασμό. Υποκλινόμαστε με σεβασμό στη μνήμη τους, στη μνήμη των τριακοσίων πενήντα τριών χιλιάδων σφαγιασθέντων Ποντίων, που το ιστορικό μας χρέος και το ελάχιστο καθήκον επιτάσσει να διατηρούμε ζωντανή τη μνήμη τους.

Στο νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τώρα. Θα ξεκινήσω για τρίτη συνεχόμενη φορά την ομιλία μου με την εξής προτροπή προς τον κύριο Υπουργό και πλέον, στο συμπέρασμα, θα έλεγα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Μακάρι η συζήτηση αυτή για το τόσο ευαίσθητο αυτό ζήτημα να γινόταν κάτω από άλλα δεδομένα και να ερχόμασταν όλοι, όλες οι πτέρυγες σήμερα της Βουλής εδώ, για να στηρίξουμε τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο οικογενειακό δίκαιο.

Γιατί, κύριε Υπουργέ, το έχω πει επανειλημμένως σε όλες τις ομιλίες μου στις Επιτροπές, μία είναι η αλήθεια. Κανείς, μα κανείς δεν μπορεί να είναι κατά, δεν μπορεί να είναι απέναντι της από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, μετά τη λύση του γάμου. Όλοι προτιμούν ένα χωρισμένο ζευγάρι να μεγαλώνει το παιδί τους με κοινή φροντίδα και ευθύνη και η συνεπιμέλεια υποδεικνύει και υπογραμμίζει τόσο στο παιδί, όσο και στο κοινωνικό σύνολο της γονικής συνυπευθυνότητας, πέραν των διαφωνιών και του παραγκωνισμού των διενέξεων, για το καλό του παιδιού, ενώ, αν θέλετε, ενέχει και μια υψηλή, συμβολική, κοινωνική, προσωπική και συναισθηματική αξία.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, λοιπόν, το οποίο φέρνετε, κύριε Υπουργέ, θα μπορούσε να είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για τον εκσυγχρονισμό ορισμένων διατάξεων και για βελτιώσεις, σύμφωνα και με τις νέες κοινωνικές συνθήκες, αφού η τελευταία μεταρρύθμιση έγινε το 1983 από το ΠΑΣΟΚ και από τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Ήταν η πιο προοδευτική μεταρρύθμιση που είχε γίνει και πραγματικά, νιώθω πολύ χαρούμενη και περήφανη για την παράταξή μου, γιατί σύσσωμες οι πτέρυγες στο ελληνικό Κοινοβούλιο, αλλά και οι φορείς στην ακρόασή τους, αναγνώρισαν την τεράστια σημασία εκείνης της μεταρρύθμισης, η οποία προέβλεπε, μεταξύ άλλων, ήδη από το 1983 ότι η γονική μέριμνα θα ασκούνταν, πλέον, από κοινού και από τους δύο γονείς, σε αντίθεση με το παρελθόν, όπου ο πατέρας και ο σύζυγος ήταν ο απολύτως κυρίαρχος.

Θα μπορούσε, επίσης, το νομοσχέδιο το οποίο μας φέρνετε να είναι μια πολύ μεγάλη ευκαιρία για περαιτέρω ενσωμάτωση προβλέψεων της Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης που υπογράφηκε δέκα χρόνια πριν για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών.

Όμως, δυστυχώς, το νομοσχέδιο, το οποίο φέρνετε, χάνει αυτή την ευκαιρία. Δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί στις νέες κοινωνικές ανάγκες και συνθήκες. Δεν καταφέρνει να παραμείνει στο επίκεντρο των νέων ρυθμίσεων το συμφέρον του παιδιού, όπως οφείλει να είναι το οικογενειακό δίκαιο.

Το πρόβλημα -το είπαμε πολλές φορές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι- είναι υπαρκτό και είναι αναμφίβολο. Εξαιτίας κυρίως εσφαλμένης και ατεκμηρίωτης ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου, με δικαστικές αποφάσεις φασόν, έχει δημιουργηθεί ένα σοβαρό κοινωνικό φαινόμενο, αυτό του αποκλεισμού του ενός γονέα, συνήθως -ναι- του πατέρα, από την επικοινωνία, από την επιμέλειά του με το τέκνο του.

Και η κατάσταση βεβαίως μπορεί να επιδράσει με πολύ άσχημο τρόπο στην ψυχολογική κατάσταση του παιδιού και στη μετέπειτα εξέλιξή του ως ατόμου. Η απονομή δικαιοσύνης, ναι, μέχρι στιγμής έχει γίνει με ένα τυφλό μοντέλο, αν θέλετε, τυφλής αντιδικίας, χωρίς ενθάρρυνση της διαπραγμάτευσης και κατά κανόνα χωρίς τη διατύπωση ειδικής γνώμης από επιστήμονες, από ειδικούς, με αποτέλεσμα οι ανθρώπινες σχέσεις να οδηγούνται σε αδιέξοδο.

Δυστυχώς, όμως, αυτό το νομοσχέδιο σε καμία απολύτως περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί μεταρρύθμιση, σε καμία απολύτως περίπτωση έτσι όπως είναι τώρα. Σας καλούμε μέχρι και την τελευταία στιγμή να μας ακούσετε όλους και να κάνετε αλλαγές. Αυτό το νομοσχέδιο έτσι όπως είναι τώρα δεν μπορεί να δώσει λύση στα προβλήματα.

Η νομοθετική σας πρωτοβουλία όφειλε να λειτουργήσει ως μια μεγάλη πρόκληση για ριζικές αλλαγές και για πιο αποτελεσματικές λύσεις στη δικαστική προσέγγιση. Εκεί πέρα είναι το πρόβλημα, κύριε Τσιάρα, και κυρίως στο δικονομικό πλαίσιο εφαρμογής του Οικογενειακού Δικαίου και αυτών των τόσο ευαίσθητων θεμάτων.

Η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας –αυτό είναι το διακύβευμα της λεγόμενης συνεπιμέλειας- οφείλει να αποτελεί βασική αρχή του Οικογενειακού Δικαίου προς το συμφέρον του παιδιού, εξαιρουμένων βεβαίως των περιπτώσεων κακοποιητικών συμπεριφορών ή ακαταλληλότητος του ενός γονέα. Η συνεπιμέλεια, λοιπόν, οφείλει να είναι μία υπεύθυνη, οφείλει να είναι μία συναινετική –για να μπορεί να λειτουργήσει- επιλογή υπέρ του συμφέροντος του παιδιού.

Όμως, τι γίνεται, όταν αυτή δεν συμφωνείται; Μπορεί να επιβληθεί με τρόπο υποχρεωτικό; Μπορεί να επιβληθεί με αριθμητικά καλούπια, όπως επιχειρείται; Μπορεί να επιβληθεί με αυθαίρετες ποσοστώσεις του στυλ του ενός τρίτου (1/3);

Και ενώ θα μπορούσατε με αυτό το νομοσχέδιο να κάνετε ένα θετικό βήμα, δυστυχώς, κάνετε ένα μετέωρο βήμα. Δεν καταφέρατε να αποφύγετε ούτε τις στρεβλώσεις ούτε τις εσφαλμένες προβλέψεις, οι οποίες έχουν προκαλέσει πολύ εύλογες αντιδράσεις από τους νομικούς και από τους επιστημονικούς κύκλους. Και το κυριότερο δεν παρέχεται καμία δικονομική εγγύηση για το πώς ακριβώς θα εφαρμοστεί στην πράξη –εκεί πέρα είναι το πρόβλημα, κύριε Τσιάρα!- χωρίς να προκαλείται επίταση της αντιδικίας και πολλαπλασιασμό των σχετικών δικών. Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο!

Με λίγα λόγια, οι καλές προθέσεις στην πολιτική –και το ξέρουμε όλοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι- ποτέ δεν ήταν αρκετές, καθώς πρέπει πάντα να συνοδεύονται από ρεαλισμό και ολιστική και όχι επιλεκτική, όπως κάνετε, μεταρρυθμιστική τόλμη. Και με αυτό το περιεχόμενο και ιδίως με το τεκμήριο κατανομής της γονικής μέριμνας με το παντελώς αυθαίρετο ένα τρίτο (1/3) αναμένεται να δημιουργήσετε πολύ περισσότερα προβλήματα από αυτά τα οποία καλείστε να λύσετε.

Τι κάνατε; Και το καταγγείλαμε διαρκώς σε όλες τις επιτροπές. Καταρχάς, αποφασίσατε να αγνοήσετε τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή, που εσείς ο ίδιος συγκροτήσατε για να λυθεί το ζήτημα. Δεν ακούσατε τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή, που συμμετείχαν δικαστές, συμμετείχαν καθηγητές, συμμετείχαν δικηγόροι και άλλοι επιστήμονες.

Παραδεχθήκατε ότι ουσιαστικά ξαναγράψατε μόνος σας το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου και είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι τις περισσότερες ενστάσεις τις έχουν ασκήσει μέλη της ίδιας της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής, όπως για παράδειγμα το τεκμήριο του ενός τρίτου (1/3) του χρόνου, το οποίο καταψηφίστηκε όπως ειπώθηκε στους φορείς από την επιτροπή με 15-3.

Η δε έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής είναι ένας κόλαφος – κόλαφος πραγματικός!- γι’ αυτά τα οποία φέρνετε και για τον τρόπο με τον οποίο επιχειρήσατε να δικαιολογήσετε αυτά τα οποία φέρνετε στις προηγούμενες επιτροπές.

Σήμερα λοιπόν, έρχεστε και μας λέτε και μας κουνάτε και το δάχτυλο κύριε Τσιάρα ότι πρέπει να συναινέσουμε. Βεβαίως θέλουμε να συναινέσουμε, αλλά σε τι; Σε κάτι το οποίο εσείς αρνηθήκατε να διαβουλευθείτε με την κοινωνία των πολιτών, αρνηθήκατε να διαβουλευτείτε με φορείς που έχουν αντικείμενο τη στήριξη και την προστασία των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας; Φανταστείτε να μην είχαμε και το ελληνικό «metoo» τι θα κάνατε τότε!

Επιχειρήσατε να μην διαβουλευτείτε, όταν έπρεπε, με δικαστές, δικηγόρους, ψυχιάτρους και λοιπούς επιστημονικούς φορείς. Και είναι απαράδεκτο και είναι και αυτό κόλαφος το ότι βγήκαν οι ίδιοι οι φορείς και σας διέψευσαν, κύριε Υπουργέ, όταν δηλώνατε ότι διαβουλευθήκατε μαζί τους και όπως γράφεται ψευδέστατα και αναληθέστατα και στην έκθεση συνεπειών αυτού του νόμου.

Το κατήγγειλαν με δημόσιες παρεμβάσεις η Παιδοψυχιατρική Εταιρεία Ελλάδας, αλλά και θεσμικές γυναικείες οργανώσεις. Ο δε Συνήγορος του Πολίτη και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων που αναφέρεστε τακτικότατα για τη δήθεν υποστήριξή τους στο νομοσχέδιό σας εξέφρασαν σοβαρότατες επιφυλάξεις, όσον αφορά τα προβληματικά άρθρα του νομοσχεδίου. Γιατί; Διότι επιλέξατε να συνδιαλλαγείτε μονόπλευρα, μόνο με τη μία πλευρά, μόνο με το λόμπι των χωρισμένων μπαμπάδων, και να παρακάμψετε όλες τις γυναικείες οργανώσεις.

Δεν είναι, άλλωστε, τυχαία η έκκληση από οκτώ ευρωπαϊκά και διεθνή δίκαια και εκατόν τέσσερις γυναικείες οργανώσεις, φορείς και συλλογικότητες από τριάντα χώρες –από τριάντα χώρες, το τονίζω- που ζητούν από τον Πρωθυπουργό την παρέμβασή του, για να αποσυρθεί το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ως εξαιρετικά επικίνδυνο και θέλω να το καταθέσω για τα Πρακτικά.

Επίσης, θα ήθελα να αναφερθώ και στην ικανοποίηση σας για τον τεράστιο, όπως είπατε, θετικό αριθμό σχολίων στη διαβούλευση. Τα είπε και η κ. Γιαννάκου, τα είπαμε όλοι οι Βουλευτές που μιλήσαμε στις επιτροπές. Είναι τουλάχιστον κωμικοτραγικό να αναφέρεστε σε αυτά τα σχόλια, όταν η συντριπτική πλειοψηφία τους ήταν πανομοιότυπα μηνύματα, τα οποία στελνόντουσαν καρά ριπάς –copy-paste- και απλά προερχόντουσαν από διαφορετικούς χρήστες. Είναι πραγματικά άξιο αναφοράς αυτό για την εξαγωγή συμπερασμάτων;

Όσον αφορά τώρα την ουσία του νομοσχεδίου, στο άρθρο 1513 το «εξακολουθούν» είναι ψευδέστατο, αναληθέστατο. Οφείλετε να το διαγράψετε και σας ζητήσαμε και σας ζητούμε και εξακολουθούμε να σας ζητάμε την αφαίρεση της λέξης «εξίσου». Σας το είπαμε εμείς, σας το είπαν οι φορείς, όλοι οι φορείς και ο Συνήγορος του Πολίτη. Σας το λέει η νομοπαρασκευαστική επιτροπή. Σας το είπε η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής.

Αναρωτιέμαι για ποιο λόγο δεν ακούτε. Γιατί όλοι, μα όλοι, σας είπαν ότι με αυτόν τον τρόπο εισάγετε από το παράθυρο την υποχρεωτική, ισόχρονη συνεπιμέλεια, άσκηση γονικής μέριμνας. Είστε ο μόνος, ο μόνος από όλους, που επιμένετε ότι δεν γίνεται αυτό με το «εξίσου»! Αυτή η εμμονή δημιουργεί πολύ σοβαρά ερωτηματικά, κύριε Υπουργέ, και καλείστε να δώσετε σοβαρές απαντήσεις και όχι υπεκφυγές.

Για το 1520 και το τεκμήριο του ενός τρίτου (1/3) του συνολικού χρόνου, το οποίο καταψηφίστηκε –επαναλαμβάνω- με 15-3 από τη προπαρασκευαστική επιτροπή, αυτό το γεγονός –δηλαδή το 15-3- δεν σας έκανε να προβληματιστείτε; Και εκτός αυτού, σας είπα ότι το «τεκμαίρεται» χρησιμοποιείται στη νομική επιστήμη –εσείς, εντάξει, δεν χρειάζεται να το ξέρετε, οι σύμβουλοί σας δεν το ξέρουν;- για τη διάγνωση και αναγνώριση εννόμων συνεπειών ή πραγματικών περιστατικών που την στοιχειοθετούν και όχι για τη διάπλαση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων.

Επιπλέον –και σας το λέει και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής- ποιος είναι ο συνολικός χρόνος και πώς θα τον επιλέξει ο εκάστοτε δικαστής; Ορίστε το. Ορίστε το! Μην κάνετε τόσο μεγάλα νομικά λάθη που θα έχουν τεράστιες, δυστυχώς, συνέπειες.

Ως προς το άρθρο 14, το έχω αναλύσει και σε όλες τις προηγούμενες τοποθετήσεις μου, και σε αυτό το άρθρο αφήνονται αιωρούμενα συμπεράσματα.

Όσον αφορά στα θέματα της ενδοοικογενειακής βίας, ζητάτε κατ’ εξαίρεση για κάτι τόσο σοβαρό, που αποτελεί πρώτιστη προτεραιότητα της ελληνικής κοινωνίας και υποτίθεται της Κυβέρνησής σας και υποτίθεται του Πρωθυπουργού του κ. Μητσοτάκη –αν και με αυτά που φέρνετε, δεν φαίνεται κάτι τέτοιο-, ζητάτε, λοιπόν, κατ’ εξαίρεση από όλες τις άλλες περιπτώσεις οριστική δικαστική απόφαση, αφήνοντας έτσι ανήλικα παιδιά στο έλεος δραστών ενδοοικογενειακής βίας από δύο έως πέντε χρόνια.

Το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας έθιξε πολύ σωστά –και πρέπει να ακουστεί σ’ αυτή την Αίθουσα- το ιδιαίτερο θέμα που ανακύπτει ειδικά με τις γυναίκες πρόσφυγες, με τις μετανάστριες, με τις γυναίκες αιτούντες ασύλου τονίζοντας ότι οι μητέρες αυτές ειδικά με το συγκεκριμένο άρθρο καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα τεράστιο πρόβλημα γι’ αυτές σε ένα ιδιαίτερα περίπλοκο δικαστικό σύστημα με πολύ υψηλά νομικά κόστη και σημαντικά κενά στις υπηρεσίες διερμηνείας. Το καταθέτω και αυτό για τα Πρακτικά.

Κύριε Υπουργέ, πρέπει έστω και τώρα, σας το ζητούμε και θα σας το ζητούμε μέχρι την τελευταία στιγμή που θα γίνει η συζήτηση στην Ολομέλεια, να επεξεργαστείτε το σχέδιο νόμου εκ νέου και πριν να είναι αργά από τη θεσμική θέση που κατέχετε να προστατέψετε τη χώρα μας, κατ’ αρχάς, γιατί θα βρεθείτε αντιμέτωποι με παραβιάσεις πολλών διεθνών συμβάσεων και κανονισμών, όπως η Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού, όπως η Ευρωπαϊκή Οδηγία για τα δικαιώματα των θυμάτων, όπως η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης που καταπατάται βάναυσα με το άρθρο 1532. Σας είπα ότι η ολιστική αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος οφείλει να είναι ολοκληρωμένη και να στηρίζεται στο τρίπτυχο «πρόληψη, υποστήριξη, αρωγή και αντιμετώπιση». Για να επιτευχθεί αυτό το τρίπτυχο, χρειάζεται η λειτουργία οικογενειακού δικαστηρίου.

Η έκθεση της Εταιρείας Οικογενειακού Δικαίου έπειτα από το πρώτο πανελλήνιο επιστημονικό συνέδριο που έκανε το 2013 και το σχέδιο το οποίο συνέταξε, αποτελεί την καλύτερη απάντηση προς τα εσάς, κύριε Υπουργέ, ότι αυτά που λέμε είναι δήθεν ουτοπικές παρεμβάσεις μας. Αναρωτιέμαι και σας απευθύνω την εξής ερώτηση και ζητάω απάντηση στην ομιλία σας, κύριε Υπουργέ. Μην το ξεχάσετε. Είναι σε γνώση σας η έκθεση αυτή και το σχέδιο νόμου που σας κατέθεσε, όπως λέει η Εταιρεία Οικογενειακού Δικαίου; Την γνωρίζατε; Την καταθέτω στα Πρακτικά και για τους συναδέλφους.

Προς ενημέρωση όλων, γιατί εμείς είμαστε εδώ για να συζητήσουμε πάνω σε αυτό, θεωρούμε ότι η συγκεκριμένη πρόταση αποτελεί μια εξαιρετική βάση συζήτησης για το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του οικογενειακού δικαστηρίου, κάτι στο οποίο πιστεύουμε αταλάντευτα και αποτελεί πρότασή μας εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.

Καμία μεταρρύθμιση του Οικογενειακού Δικαίου δεν μπορεί να πετύχει χωρίς το κατάλληλο δικονομικό πλαίσιο. Πρέπει να γίνει σαφές. Το ΠΑΣΟΚ διαχρονικά στήριζε και στηρίζει την ίδρυση αυτής της νέας δικαστικής δομής, που είναι η μόνη που μπορεί να εγγυηθεί την ορθή, τη δίκαιη ερμηνεία του νόμου κατά περίπτωση σε κάθε οικογένεια, σε κάθε παιδί με προβάδισμα το συμφέρον του παιδιού και της οικογένειας. Εμείς έχουμε επεξεργαστεί πολιτική πρόταση για την αναμόρφωση του Οικογενειακού Δικαίου με κομβικό στοιχείο την ίδρυση οικογενειακού δικαστηρίου, για την οποία ήδη από το 2014 έχει καταρτιστεί σχετικό κείμενο. Η Νέα Δημοκρατία, δυστυχώς και μετά το 2012, στο πλαίσιο της τότε συγκυβέρνησης, δεν επέτρεψε στη μεταρρύθμιση αυτή να πάρει σάρκα και οστά. Δυστυχώς, το ίδιο συνέχισε και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι μετέπειτα κυβερνήσεις, αν και γνώριζαν τη συγκεκριμένη πρόταση.

Εμείς, λοιπόν, σήμερα επανερχόμαστε. Σας ζητούμε προσωπικά, κύριε Υπουργέ, να το λάβετε πολύ σοβαρά υπ’ όψιν. Επιφυλασσόμαστε σε πολύ σύντομο χρόνο να καταθέσουμε πρόταση νόμου για το θέμα της δημιουργίας μιας οργανωμένης, σύγχρονης και αποτελεσματικής δομής, γιατί μόνο έτσι μπορεί να δοθεί λύση εξατομικευμένη, ορθή και δίκαιη. Έτσι μόνο μπορεί η Ελλάδα να ακολουθήσει τα παραδείγματα άλλων κρατών, όπως οι ΗΠΑ, η Αγγλία, ο Καναδάς η Γαλλία και το Βέλγιο, με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας της εξωδικαστικής μεθόδου επίλυσης. Αυτό θα ήταν μία θετική τολμηρή μεταρρυθμιστική πρόταση. Αυτό το οποίο σας λέμε, σας το ζητούμε, το καταθέτουμε, αλλά και αυτό το οποίο πραγματικά, πέρα από τις αντιδικίες μαμάδων-μπαμπάδων, πέρα από τις πιέσεις ομάδων πίεσης, θα μπορέσει να επιτελέσει αυτό το οποίο οφείλει να κάνει το Οικογενειακό Δίκαιο: Να ικανοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο το αληθινό συμφέρον του παιδιού.

Σας καλώ λοιπόν και πάλι την ύστατη στιγμή να λάβετε πολύ σοβαρά υπ’ όψιν τις προτάσεις μας, αν και δυστυχώς οφείλω να ομολογήσω ότι μέχρι στιγμής δεν βλέπουμε τη διάθεση σας να τακτοποιήσετε τα κακώς κείμενα και να υιοθετήσετε τις αλλαγές που σας τέθηκαν από σύσσωμη την Αντιπολίτευση και την πλειοψηφία των φορέων. Θα αναμένουμε και θα τοποθετηθούμε στην πορεία της συζήτησης.

Ρυθμός Επικαιρότητας | 19.5.2021

Φ. Γεννηματά για Γενοκτονία Ποντίων: Διεκδικούμε τη Διεθνή Αναγνώρισή της

«Δεκαεννιά Μαΐου, ημέρα μνήμης, τιμής και σεβασμού στους Έλληνες του Πόντου που δολοφονήθηκαν ή ξεριζώθηκαν με τον πιο βίαιο τρόπο από τις Πατρίδες τους. Το ΠΑΣΟΚ, το 1994, εισηγήθηκε και πέτυχε από τη Βουλή των Ελλήνων την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων αναγορεύοντας την 19η Μαΐου «Ημέρα Μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων στον Μικρασιατικό Πόντο». Συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο και διεκδικούμε τη Διεθνή Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Η διεθνοποίηση του ζητήματος καθίσταται σήμερα ιδιαίτερα επίκαιρη μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Δεν σταματάμε μέχρι να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια και η Τουρκία να παραδεχθεί τα εγκλήματά της και να ζητήσει συγνώμη στους λαούς που υπέφεραν», σημειώνει σε ανάρτησή της για την σημερινή ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, Φώφη Γεννηματά.

Η κ. Γεννηματά κάνει πράξη τη δέσμευσή της να μην χαθούν στη λήθη οι εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές κι άμεσα θα επαναφέρει το αίτημά της για σύσταση Ειδικής Επιτροπής στη Βουλή, ώστε να αναγνωριστεί η Γενοκτονία των Ποντίων ως αδιαμφισβήτητο ιστορικό γεγονός με διεθνή ακτινοβολία. Η Ελληνική Πολιτεία οφείλει να ηγηθεί του αγώνα για να αναγνωρισθεί διεθνώς η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, όπως συνέβη, με την Αρμενική Γενοκτονία.

Μοιραστείτε την ανάρτηση

Δημόσια Ασφάλεια: Οι πολίτες παραμένουν απροστάτευτοι

Η στυγερή δολοφονία της νεαρής μητέρας στα Γλυκά Νερά καθώς και οι ανεξέλεγκτες διαστάσεις που έχει λάβει τα δύο τελευταία χρόνια το οργανωμένο έγκλημα στη χώρα, καθιστούν πια σαφές ότι η εμμονική επικοινωνιακή παραγωγή μιας εικόνας τάξης από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, είναι αδύνατο να κρατήσει τους πολίτες ασφαλείς. Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει επιλέξει να αποσπά την αστυνομία από τα καθήκοντα πρόληψης και καταστολής του οργανωμένου εγκλήματος και να εξαντλεί την αποφασιστικότητά της στην καταστολή πολιτικών διαμαρτυριών και διαδηλώσεων. Αντί να αλλάξουν το σχεδιασμό του Υπουργείου, επιμένουν να ανακοινώνουν αλλαγές στον ποινικό κώδικα και τους ειδικούς ποινικούς νόμους, κατακερματίζοντας την Αστυνομία και υπονομεύοντας παράλληλα τον ρόλο της δικαιοσύνης. Στη σημερινή συνέντευξη Τύπου του Τομέα Προστασίας του Πολίτη του Κινήματος Αλλαγής κατατέθηκαν συγκεκριμένες, άμεσα εφαρμόσιμες προτάσεις για τον περιορισμό του “σκληρού” εγκλήματος και τη βελτίωση της λειτουργίας της αστυνομίας. Περισσότερα ΕΔΩ.

Εργασιακά: Η Κυβέρνηση οδηγεί την εργατική τάξη σε εξαθλίωση

Την πλήρη εξουδετέρωση ενός ακόμη εμβληματικού νόμου του ΠΑΣΟΚ (1264/1982) που εδραίωσε τον σεβασμό στα εργατικά δικαιώματα και την προστασία των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών, επιδιώκει η κυβέρνηση με το νέο της νομοθέτημα. Επιχειρεί έτσι, να ανατρέψει όσα κατακτήθηκαν με αγώνες και θυσίες δεκαετιών από τον κόσμο της εργασίας: Καταργεί το 8ωρο και την κυριακάτικη αργία, φέρνει την ατομική διευθέτηση του χρόνου εργασίας χωρίς ΣΣΕ και Συνδικάτα, γενικεύει τη φθηνή εργασία, ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική ελευθερία και την απεργία, ενώ κατ’ ουσία καταργεί το Σ.ΕΠ.Ε.. Προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εργοδοτών, τα οποία διαχρονικά και απροκάλυπτα στηρίζει, δείχνει αποφασισμένη να συνεχίζει αυτά τα οποία δεν μπόρεσε η Τρόικα. Το Κίνημα Αλλαγής πιστό στις αρχές και την ιστορία της δημοκρατικής παράταξης θα αντισταθεί με όλες του τις δυνάμεις στην επίθεση που δέχεται η εργατική τάξη. Περισσότερα ΕΔΩ.

Κλιματικός Νόμος: Εθνική υπόθεση για Κλιματική Δικαιοσύνη & Δημοκρατία

Σε αντίθεση με τις επιλογές της Κυβέρνησης που αφορούν μεγάλα έργα ΑΠΕ και τους λίγους, το Κίνημα Αλλαγής με την πρότασή του για Ελληνικό κλιματικό νόμο επιδιώκει να γίνει πράξη η Ενεργειακή Δημοκρατία παράλληλα με την καταπολέμηση της ενεργειακής φτώχειας. Το Κίνημα Αλλαγής συνεχίζει να υπερασπίζεται τα κληροδοτήματα του ΠΑΣΟΚ που πήρε σπουδαίες πρωτοβουλίες σε σχέση με τα θέματα της Κλιματικής Αλλαγής και της Πράσινης Ανάπτυξης. Η ολοκληρωμένη νομοθετική του παρέμβαση έχει ως στόχο την προώθηση της Πράσινης Ανάπτυξης, με αξιοποίηση πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, με προστιθέμενη αξία από την εγχώρια παραγωγή, αλλά και εξαγωγές. Το εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, που ξεκίνησε από την προηγούμενη Κυβέρνηση και που προσπαθεί να διαμορφώσει η κυβέρνηση της ΝΔ, υστερεί στον προσδιορισμό τους πλαισίου των θεσμών και των μόνιμων δομών, που διασφαλίζουν την εφαρμογή του, ενώ στον πυρήνα της πρότασης του Κινήματος Αλλαγής βρίσκεται η κινητοποίηση των πολιτών μέσα από τις θεσμικές διαδικασίες. Περισσότερα ΕΔΩΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μη χάσετε: ομιλία Φώφης Γεννηματά για τη συνεπιμέλεια

Αύριο Πέμπτη, 20.05.2021 παρακολουθήστε την ομιλία της Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, Φώφης Γεννηματά, επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης «Μεταρρυθμίσεις αναφορικά με τις σχέσεις γονέων και τέκνων και άλλα ζητήματα οικογενειακού δικαίου». Η ομιλία θα μεταδοθεί γύρω στις 12.00’ ζωντανά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Κινήματος Αλλαγής, του ΠΑΣΟΚ και της Προέδρου.

 

Πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η ανάρτηση;

Κάντε κλικ σε ένα αστέρι για να το αξιολογήσετε!

Μέση βαθμολογία 0 / 5. Πλήθος ψήφων 0

Δεν υπάρχουν ψήφοι μέχρι τώρα! Γίνετε ο πρώτος που θα αξιολογήσει αυτήν την ανάρτηση.

About energinews

Ο Μανόλης Παπαδάκης γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1988 στο νησί της Κρήτης όπου ζει μέχρι και σήμερα. τελείωσε το λύκειο (ΤΕΕ) ηλεκτρολόγος αλλά παράλληλα ασχολήθηκε και με την μουσική και ιδιαίτερα με την παράδοση της Κρήτης. Επίσης ήταν για 6 χρόνια ηχολήπτης παραγωγός του ράδιο Βερενίκη 89.5 και από της 25 Απριλίου του 2019 είναι ραδιοφωνικός παραγωγός στο ράδιο Λασίθι 92.3 και είναι ιδιοκτήτης της ενημερωτικής ιστοσελίδας www.energinews.gr

View all posts by energinews

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *